Një trup i vetëm, Jeta e vjetër e jeta e re, etj.

¹Ju përbej, prandaj, unë i burgosuri në Zotin: jetoni denjësisht si i ka hije thirrjes që keni marrë:

²me plot përvujtëri, butësi e duresë; duroni njëri-tjetrin me dashuri!

³Bëni çmosin ta ruani njësinë e Shpirtit me anë të paqes që ju bashkon.

⁴S’ka por një Trup të vetëm dhe një Shpirt të vetëm - sikurse edhe jeni të grishur në një shpresë të vetme të thirrjes tuaj.

⁵Nuk ka por një Zot, një fe, një pagëzim;

⁶një Hyj të vetëm, Atin e të gjithëve, i cili sundon mbi të gjithë, vepron nëpër të gjithë e banon në të gjithë.

⁷Edhe secilit prej nesh i qe dhënë hiri me atë masë me të cilën Krishti deshi të na e dhurojë.

⁸Këndej edhe thuhet: ‘Kur u ngrit në lartësi i mori me vete robërit dhe u dha dhurata njerëzve.’

⁹E ajo fjalë: ‘U ngrit’, çfarë do të thotë tjetër, por se më parë »zbriti« këtu poshtë, përmbi tokë?

¹⁰Ai që »zbriti, është po Ai që »u ngrit« mbi të gjithë qiejt për ta mbushur gjithësinë.

¹¹E Ai i ‘dha’ disa apostuj, disa tjerë profetë, disa prapë ungjilltarë, do të tjerë barinj dhe mësues,

¹²që shenjtërit t’i bëjë të aftë për veprën e shërbesës, për ndërtimin e trupit të Krishtit,

¹³deri që të gjithë t’ia arrijmë njësisë së fesë dhe njohjes së Birit të Hyjit deri në gjendjen e njeriut të përsosur, deri në masën që i përket pjekurisë së plotë të Krishtit:

¹⁴që të mos jemi më foshnja me të cilët luajnë tallazet dhe i çon e i rrëzon çdo erë mësimesh në këtë lojë letrash të njerëzve që me dredhi i hapin udhën gabimit.

¹⁵Por, duke e dëshmuar me dashuri të vërtetën, të rritemi në çdo pikëpamje drejt Atij që është Kryet - Krishtit.

¹⁶Prej tij, Trupi i tërë, si një cope, mirë i lidhur në një, ashtu që çdo gjymtyrë ndihmon simbas funksionit që iu dha veçanërisht secilës pjesë dhe e mundëson rritjen e Trupit në ndërtimin e vetvetes në dashuri.

¹⁷Pra them këtë dhe përbej në Zotin: mos jetoni sikurse jetojnë paganët - në tytësinë e mendjes së tyre:

¹⁸me mendje të errësuar, larg nga jeta e Hyjit, për shkak të paditurisë që është ndër ta për arsye të trashamanisë së zemrës së tyre.

¹⁹Vetveten e kanë bërë të pandjeshëm, u dhanë mbas shfrenisë, në mënyrë që, të shtyrë prej lakmimit, të bëjnë çdo poshtërsi.

²⁰Ju veç nuk keni qenë mësuar kështu mbi Krishtin,

²¹në qoftë se keni dëgjuar për të dhe në qoftë se keni qenë mësuar simbas së vërtetës që është në Jezusin:

²²në fuqi të së cilës u duhet ta flakni tej mënyrën e mëparshme të jetesës - njeriun e vjetër, të cilin prirjet e prujta e çojnë në bjerrje,

²³dhe duhet të përtëriheni me shpirtin e mendjes tuaj

²⁴dhe të vesheni me njeriun e ri, të krijuar simbas Hyjit në drejtësi e shenjtëri që vjen prej së vërtetës.

²⁵Prandaj flakni rrenën dhe secili le t’i thotë të vërtetën të afërmit të vet, sepse jemi gjymtyrët e njëri-tjetrit.

²⁶Po u zemruat? Mos mëkatoni! Dielli të mos perëndojë mbi hidhërimin tuaj!

²⁷Mos i lini asnjë anë kah t’ju kapë djalli!

²⁸Kush vidhte, më të mos vjedhë, por më fort le të punojë me duar të veta drejtësisht që të ketë çka t’i japë atij që është në nevojë.

²⁹Asnjë llafe e ndytë të mos dalë prej gojës tuaj, por, nëse është nevoja, thoni fjalën e mirë që t’i ndërtojë e t’ju sjellë hir atyre që dëgjojnë.

³⁰Mos e trishtoni Shpirtin Shenjt të Hyjit, me të cilin Hyji ju vulosi për ditën e shpërblimit.

³¹Le të flaket larg jush çdo pikëllim, zemërim, hidhërim, britmë, shamje me çdo lloj ligësie.

³²Përkundrazi, jini njëri për tjetrin të mirë, zemërdhimbshëm; falni njëri-tjetrin sikurse edhe Hyji ju fali ju në Krishtin.