Vazhdim mbi mëkatet e Jerusalemit, Mërgimtarëve u premtohet një besëlidhje e re, etj.

¹Shpirti më ngriti e më çoi te dera lindore e Tempullit të Zotit, tek ajo që shikon kah len dielli. Kur qe, në hyrje të derës njëzet e pesë burra, e në mes tyre, pashë Jehoninë, birin e Azurit, e Feltinë, birin e Banajës, princat e popullit.

²Më tha: »Biri i njeriut, këta janë njerëzit që përsiatin të keqen dhe japin këshilla të këqija në këtë qytet

³dhe thonë: ‘Pse a nuk u ndërtuan pak më përpara shtëpitë? Ky qytet është kusia e ne jemi mishi.’

⁴Prandaj profetizo kundër tyre! Profetizo, biri i njeriut!«

⁵Dhe shpirti i Zotit, zbriti tek unë e më tha: »Fol! Kështu thotë Zoti: Kështu thatë, shtëpia e Izraelit, e mendimet e zemrës suaj unë i njoh.

⁶Shumicë njerëzish vratë në këtë qytet dhe i mbushët rrugët e tija me të vrarë.

⁷Prandaj kështu thotë Zoti Hyj: Ata që ju i vratë, që i hodhët nëpër të, ata janë mishi e ky qytet është kusia; kurse ju do t’ju nxjerr nga ky qytet!

⁸Shpatën e dreshët, shpatën do ta çoj mbi ju - është fjala e Zotit Hyj.

⁹Unë do t’ju hedh jashtë tij, do t’ju lëshoj në dorë të armikut dhe do të bëj gjyq në ju.

¹⁰Prej shpatës do të bini. Në kufi të Izraelit do t’ju gjykoj dhe do ta kuptoni se unë jam Zoti.

¹¹Ky qytet s’do të jetë më kusia juaj e ju s’do të jeni mish në të: në kufijtë e Izraelit do t’ju gjykoj!

¹²Do ta dini se unë jam Zoti: ju që nuk ecët në urdhërimet e mia e nuk i zbatuat ligjet e mia, por vepruat sipas ligjeve të paganëve që janë rreth e rreth jush.«

¹³Derisa unë po profetizoja, vdiq Feltia, biri i Banajës. Unë rashë me fytyrë përdhe e bërtita gjithësa munda e thashë: »Heu! O Zot, Hyj! Farën po ia tret Tepricave të Izraelit!«

¹⁴Atëherë më qe drejtuar kjo fjalë e Zotit:

¹⁵»Biri i njeriut, janë vëllezërit e tu, farefisi yt, të afërmit e tu edhe mbarë shtëpia e Izraelit, të cilëve u thanë banorët e Jerusalemit: ‘Ata janë larg Zotit; toka na është dhënë neve për pronë.’

¹⁶Prandaj, kështu thotë Zoti Hyj: Pasi i treta larg ndër paganë, pasi i shpërndava nëpër vende të ndryshme, unë për pak kohë do të bëhem Shenjtërorja e tyre në vende ku arritën.

¹⁷Prandaj thuaj: Kështu thotë Zoti Hyj: Do t’ju bashkoj prej popujve e do t’ju mbledh nga tokat, në të cilat keni qenë tretur dhe do t’ju jap tokën e Izraelit.

¹⁸Kur këta të kthehen në të, do t’i zhdukin prej saj të gjitha neveritë e turpësitë.

¹⁹Unë do t’u jap një zemër tjetër, në ta do të fus një shpirt të ri, nga trupi i tyre do të nxjerr zemrën e gurtë e do t’u jap zemër të mishtë,

²⁰kështu që të ecin urdhërimeve të mia e t’i zbatojnë gjyqet e mia: që të jenë populli im e unë të jem Hyji i tyre.

²¹Por prej atyre që me zemër i ndjekin neveritë e turpësitë idhujtare do të kërkoj përgjegjësi« - është fjala e Zotit Hyj.

²²Atëherë kerubinët i lartësuan krahët, me ta u nisën edhe rrotat mbi të cilat ishte Lavdia e Zotit të Izraelit.

²³Lavdia e Zotit u ngrit nga mesi i qytetit e shkoi e zuri vend mbi malin që është në lindje të qytetit.

²⁴Shpirti më kapi edhe mua e më solli ndër kaldenj, në mes të mërguarve, në vegim, në shpirtin e Hyjit; atëherë m’u zhduk vegimi që pata.

²⁵Unë pastaj u tregova mërgimtarëve të gjitha fjalët që Zoti m’i kishte thënë.