Profeti i imiton të treturit, Thashetheme në popull

¹Atëherë më qe drejtuar kjo fjalë e Zotit:

²»Biri i njeriut, ti banon në mesin e njerëzve kryekëcyer, të cilët i kanë sytë për të parë e nuk shohin, veshët për të dëgjuar e nuk dëgjojnë, sepse janë njerëz kryengritës.

³Ti, pra, biri i njeriut, bëji ngarkesë sendet për udhëtim e ndër sy të tyre bëj kinse po çon ditën për diell, e shpërngulu nga vendi yt në një vend të tjetër ndër sy të tyre a mos ndoshta e hetojnë se janë pjellë e keqe.

⁴Merre ngarkesën tënde, sikurse ai që shpërngulet, ditën, ndër sytë e tyre e qite jashtë; dil jashtë në mbrëmje siç bën ai që niset për mërgim.

⁵Ndër sy të tyre shporoje murin e dil nëpër të.

⁶Ndër sy të tyre vëre në krah ngarkesën e mbarte në terrin e natës; mbuloje fytyrën që të mos e shikosh tokën, sepse të bëra shenjë për shtëpinë e Izraelit.

⁷Bëra ashtu si më urdhëroi Zoti: ditën e nxora jashtë ngarkesën, ngarkesën e shpërngulësit, e në mbrëmje e shporova murin me dorën time e në terrin e natës e ngarkova në krah dhe e mbarta ndër sytë e tyre.

⁸Në mëngjes më qe drejtuar kjo fjalë e Zotit:

⁹»Biri i njeriut, vallë a nuk të pyeti shtëpia e Izraelit, ajo pjellë e keqe: ‘Çfarë po bën ashtu?’

¹⁰Përgjigju: Kështu thotë Zoti Hyj: Kjo profeci është për prijësin që është në Jerusalem e për mbarë shtëpinë e Izraelit që është në të.

¹¹Thuaj: Unë jam shenja juaj! Siç bëra unë, ashtu do t’u ndodhë atyre: do të shkojnë në mërgim e në skllavëri!

¹²Prijësit që është ndër ta do t’i duhet në krah ta mbartë ngarkesën e në terrin e natës do të dalë. Murin do ta birojnë që të bëhet kalim nëpër të; fytyrën e vet do ta mbulojë që me sy të mos e shohë tokën.

¹³Unë do t’ia ngreh rrjetën që të bjerë në të e të zihet në lakun tim. Do ta shpie në Babilon, në tokën e kaldenjve, por atë s’do ta shohë e atje do të vdesë.

¹⁴E të gjithë ata që janë përreth tij, rojën trupore dhe njësitë e tija, do t’i shpërndaj në çdo anë dhe pas tyre do ta nxjerr shpatën.

¹⁵Atëherë do ta dinë se unë jam Zoti, kur t’i kem shpërndarë ndër paganë e shpërngulur nëpër toka të ndryshme.

¹⁶Prej tyre do të lë të shpëtojë nga shpata, uria e murtaja një numër të vogël njerëzish, që t’i tregojnë paudhëritë e tyre ndër paganë te të cilët do të arrijnë. Do ta dinë se unë jam Zoti.«

¹⁷Më qe drejtuar edhe kjo fjalë e Zotit:

¹⁸»Biri i njeriut, ha bukë me frikë e pi ujë me të dridhura e me shqetësim.

¹⁹E thuaj popullit të vendit: Kështu u thotë Zoti Hyj atyre që banojnë në Jerusalem, në tokën e Izraelit: Në ngushticë të madhe do ta hanë bukën e në mjerim të madh do ta pinë ujët, sepse vendi do t’u shkretohet e do të mbesë pa asgjë për shkak të paudhësisë të të gjithë atyre që banojnë në të;

²⁰po edhe qytetet që tani janë të banuara, do të shkretohen, mbarë vendi do të mbesë shkretë: atëherë do ta dini se unë jam Zoti.«

²¹Më qe drejtuar kjo fjalë e Zotit:

²²»Biri i njeriut, çka ju thotë ajo fjalë që shkoni duke e përsëritur gojë më gojë në tokën e Izraelit: ‘Ditët po kalojnë e po zhduket çdo vegim?’

²³Prandaj thuaju: Kështu thotë Zoti Hyj: Do të bëj të mos dëgjohet më ajo thashetheme e s’do të përsëritet më në popull në tokën e Izraelit! Thuaju: Po afrohen tashmë ditët, ku të gjitha vegimet do të shkojnë në vend.

²⁴Më s’do të ketë vegim të kotë as parashikim të gabuar në mesin e bijve të Izraelit,

²⁵sepse po flas unë, Zoti, çdo fjalë që ta them, do të plotësohet: më nuk do të shtyhet, por në ditët tuaja, shtëpi kryengritëse, do ta them fjalën e do ta zbatoj!« - është fjala e Zotit Hyj.

²⁶Atëherë m’u drejtua fjala e Zotit e më tha:

²⁷»Biri i njeriut, ja, izraelitët po thonë: ‘Vegimi që ka është për ditë të largëta, profetizon për kohë të largëta!’;

²⁸prandaj thuaju: Kështu thotë Zoti Hyj: Asnjë fjalë e imja nuk do të shtyhet më; fjalën që ta kem thënë do ta çoj në vend - thotë Zoti Hyj.«