Kundër Tirit

¹Të njëmbëdhjetin vit, të parën ditë të muajit, më qe drejtuar kjo fjalë e Zotit:

²»Biri i njeriut, pasi Tiri tha kundër Jerusalemit: Ah sa mirë! U thye dera e popujve, u kthye kah unë, tash do të pasurohem; ai u shkretua -

³prandaj kështu thotë Zoti Hyj: Ja, në shpinë më ke, o Tir, kundër teje po i nis popuj të shumtë, siç tërbohet deti me valë të veta!

⁴Do t’i rrafshojnë muret e Tirit e do t’i shembin kullat e tija, pluhurin e tij do ta zhduk do ta bëj rrasë të lëmuar!

⁵Vend për terje rrjetash në det do ta bëj, sepse kështu thashë unë - thotë Zoti Hyj! Pre popujsh do të jetë!

⁶Edhe bijat e tija që janë në fushë, me shpatë do të priten e do ta dinë se unë jam Zoti.

⁷Sepse kështu thotë Zoti Hyj: Ja, unë po e nis kundër Tirit Nabukodonozorin, mbretin e Babilonit, nga Veriu - mbretin e mbretërve, me kuaj e me karroca lufte, me kalorës, me ushtri të madhe, me popull të panumërt.

⁸Bijat e tua që janë në fushë do t’i presë me shpatë, kurse ty do të rrethojë me llogore, rreth e rreth penda do të ngrehë, kundër teje do të ngrehë mburojat!

⁹Tënda deshësh do t’u mbështesë mureve, pirgjet e tua do t’i shkatërrojë me vegla lufte të veta!

¹⁰Prej vërshimit të kuajve të tij do të të mbulojë anembanë pluhuri! Nga rropama e kujave e të qerreve do të dridhen muret e tua, kur të përshkohet nëpër dyer të tua, si hyhet në qytet të rrafshuar!

¹¹Me thundra të kuajve të vet do t’i shklasë mbarë rrugët e tua, popullin do ta presë me shpatë, shtyllat tua do t’i shembë përdhe.

¹²Pasurinë do ta rrëmbejnë, mallrat tua do t’i plaçkisin, muret tua do t’i rrafshojnë, do t’i rrënojnë shtëpitë e buk’ra, gurë e lëndë e pluhurin tënd në midis të detit do t’i hedhin!

¹³Do të bëj të mejë tingulli i këngëve tua, do të pushojë zëri i cetrave të tua!

¹⁴Do të të shndërroj në shkëmb të thatë, do të jesh vend ku thahen rrjetat, kurrë më kryet s’do ta çosh, sepse unë, Zoti, thashë!« - thotë Zoti Hyj.

¹⁵Kështu i thotë Zoti Hyj Tirit: Vallë, nga rropama e rënies sate e nga gjëma e të plagosurve të tu, kur do të bëhet një emnesë në ty, a nuk do të dridhen edhe ishujt?

¹⁶Të gjithë prijësit e detit do të zbresin nga fronet e veta, do t’i hedhin leshnikët e vet e do t’i flakin teshat e veta të larmishme, do të vishen me tmerr, do të ulen për rrafshit, shtang do të mbesin prej habie mbi ty.

¹⁷Do të fillojnë të vajtojnë mbi ty e do të thonë: »Po si humbe kështu, ti që banoje në det, qytet i përmendur, që ishe i fortë në det, bashkë me banorët e tu që të gjithë frikë të kishin!

¹⁸Tashti do të çuditen anijet ditën e rrënimit tënd, ishujt e detit do të tmerrohen për shkak të mbarimit tënd!«

¹⁹Sepse kështu thotë Zoti Hyj: Kur të të bëj qytet të shkretë, porsi qytetet në të cilat askush s’banon, e kur mbi ty të sjell Humnerën e të të kenë mbuluar ujërat e shumta,

²⁰do të zbres edhe ty me ata që zbresin në Nëntokë, te populli i vjetër e do të vendos në pjesët më të thella të tokës, në vende të shkretuara me shekuj, së bashku me ata që zbresin në Nëntokë, që kurrë më të mos banohesh, më s’do të jesh në tokën e të gjallëve.

²¹Do të të kthej në asgjë, më s’do të jesh, edhe nëse do të të kërkojnë, kurrë më nuk do të të gjejnë - thotë Zoti Hyj.«