Kundër mbretit të Tirit, Rënia e mbretit të Tirit, etj.

¹Atëherë më qe drejtuar kjo fjalë e Zotit:

²»Biri i njeriut, thuaj princit të Tirit: Kështu thotë Zoti Hyj: Pasi mendja t’u rrit e the: ‘Unë jam hyjni, rri mbi fronin e zotave, në kërthizën e detit!’, megjithëse je njeri e jo Hyj, ti zemrën tënde e barazove me të Hyjit.

³Ja, po qenke më i mençur se Daneli, fshehtësi s’paska prej teje të fshehur;

⁴me dije e mençuri tënde e fitove pasurinë, në vishtare të tua bashkove ar e argjend.

⁵Me dijen tënde të madhe e me tregtinë tënde e shtove pasurinë, por pasuria jote mendjen ta rriti!

⁶Prandaj kështu thotë Zoti Hyj: Pse zemrën tënde e barazove me të Hyjit,

⁷do t’i dërgoj kundër teje të huajt, ata më të egrit ndër popuj. Do t’i zhveshin shpatat mbi të bukurën dijen tënde e do ta hedhin në baltë shkëlqimin tënd!

⁸Në pellg do të të hedhin e do të vdesësh me vdekje të të vrarëve në mes të detit.

⁹Vallë, a do të thuash më: ‘Jam Hyj!?’, ndër sy të vrastarëve të tu, pasi je njeri e jo Hyj në duart e vrastarëve të tu?

¹⁰Do të vdesësh me vdekje të parrethprerëve, nga dora e të huajve, sepse unë kam thënë kështu.« - thotë Zoti Hyj.

¹¹Më qe drejtuar kjo fjalë e Zotit: »Biri i njeriut, nisja vajtimit mbi mbretin e Tirit

¹²e thuaj atij: Kështu thotë Zoti Hyj: Ishe ti vulë përsosmërie, plot urti i mrekullueshëm në pashi.

¹³Ishe në gëzimet e parrizit të Hyjit, të stolisura me gurë të paçmueshëm petkat e tua: me sard, topaz e jaspis, krisolit e oniks e beryl, safir, karbunkul e smaragd, ar i përpunuar stolisja jote, të qenë bërë gati ditën e krijimit tënd.

¹⁴Me kerub krahështrirë të vendosa për të ruajtur, ishe mbi malin e shenjtë të Hyjit, ecje nëpër gurë të zjarrtë.

¹⁵Ishe i përsosur në udhët e tua që ditës së themelimit tënd, deri që në ty u ngjiz fajësia!

¹⁶Duke u rritur tregtia jote, u mbushe përbrenda me fajësi e mëkate. Atëherë të flaka nga mali i Hyjit e të treti kerubini mbrojtës nga mesi i gurëve të zjarrtë.

¹⁷T’u rrit mendja për shkak të bukurisë, pasuria të bëri të humbësh urtinë: atëherë vetë të flaka për tokë, të vura para syve të mbretërve që të të shikojnë me përbuzje.

¹⁸Me fajësitë e shumta të tuat me paudhërinë e tregtisë sate, i përdhose shenjtëroret e tua. Futa zjarrin midis teje që të të përpijë, hi do të të bëj unë përmbi tokë në sy të atyre që të shikojnë!

¹⁹Të gjithë popujt që do të shohin, do të çuditen se çka të gjeti. Ti u bëre shenjë tmerrimi e sharrove për jetë të jetës!«

²⁰Më qe drejtuar kjo fjalë e Zotit:

²¹»Biri i njeriut, silli sytë drejt Sidonit, profetizo kundër tij

²²e thuaj: Kështu thotë Zoti Hyj: Ja, kundër teje po sulem, Sidon, i lavdishëm do të bëhem mes teje, do ta dinë se unë jam Zoti kur mbi të do të bëj gjyq e të kem dëftuar në të shenjtërinë time.

²³Do ta dërgoj në të murtajën, do të rrjedhë gjaku udhëve të tija, rrah n’për të vdekur do të bien prej shpatës të prerë rreth e për qark, do ta dinë se unë jam Zoti«.

²⁴Për shtëpi të Izraelit më s’do të ketë as thumb therës as ferrë shqyerëse ndër të gjithë fqinjët që e rrethojnë që janë kundërshtarët e tyre, do ta dinë se jam Zoti Hyj.

²⁵»Kështu thotë Zoti Hyj: Kur ta kem bashkuar shtëpinë e Izraelit nga të gjithë popujt, në të cilët janë të shpërndarë, unë vetë do ta dëftoj shenjtërinë time në ta ndër sy të paganëve. Ata do të banojnë në tokën e vet që ia dhurova shërbëtorit tim Jakobit.

²⁶Do të banojnë të sigurt në të. Do të ndërtojnë shtëpi, do të mbëltojnë vreshta e do të jetojnë pa farë frike, kur të kem bërë gjyq mbi të gjithë fqinjët e tyre përreth. Atëherë do ta dinë se unë jam Zoti, Hyji i tyre.«