E shtuna dhe hëna e re, Rregullore të ndryshme

¹Kështu tha Zoti Hyj: Dera e tremes së brendshme që shikon në lindje, le të rrijë mbyllur gjashtë ditët e punës. Le të hapet në e shtunë. Le të hapet edhe ditën e hënës së re.

²Princi le të hyjë nëpër treme të derës përjashta, le të ndalet në shkallë të derës. Priftërinjtë le ta kryejnë flinë e shkrumbimit të tij dhe flitë pajtimore të tija; ai le të adhurojë mbi pragun e derës e pastaj le të kthehet jashtë. Dera të mos kyçet deri në mbrëmje.

³Në hyrje të kësaj dere populli i vendit le të adhurojë të shtunave e të hënëve të reja para Zotit.

⁴Flia e shkrumbimit që do t’ia kushtojë princi Zotit duhet të jetë: ditën e shtunë gjashtë qengja pa të meta dhe një dash pa të metë,

⁵kushtimore një ef për dash, kurse për qengj, sa kush të mundet e një hin vaj për ef.

⁶Ditën e hënës së re një mëzat pa të metë e gjashtë qengja e një dash - të jenë të gjithë pa të meta

⁷e një ef për mëzat, po ashtu edhe një ef për dash le të jetë fli kushtimore, kurse për qengja sa kush të mundet edhe një hin vaj për çdo ef.

⁸Kur mbreti do të hyjë, le të hyjë nëpër derën e tremes e nëpër të le të dalë.

⁹E kur populli i vendit ditëve të festave shkon përpara Zotit, ai që hyn nëpër derë të veriut, për të adhuruar, le të dalë nëpër derën e jugut, kurse ai që të ketë hyrë nëpër derë të jugut, le të dalë nëpër derë të veriut: të mos kthehet nëpër atë derë, nëpër të cilën ka hyrë, por nëpër derën që e ka përballë.

¹⁰Edhe princi duhet të jetë midis tyre: le të hyjë si hyjnë ata e le të dalë si dalin ata.

¹¹Në të kremte e në festa le të flijohet porsi fli kushtimore një ef për mëzat e një ef për dash, kurse për qengj aq sa kush të mundet, dhe një hin vaj për një ef.

¹²Kur princi mendon të kushtojë fli shkrumbimi vullnetare ose fli pajtimi vullnetare për nder të Zotit, le t’i hapet dera që shikon në lindje e le ta kushtojë flinë e vet të shkrumbimit e të pajtimit, siç kushtohet rëndom në e shtunë, pastaj le të dalë jashtë e lë të kyçet dera.

¹³Çdo ditë kushtoja Zotit si fli shkrumbimi nga një qengj vjetak pa të meta: këtë bëje gjithmonë në mëngjes.

¹⁴Bëje si fli kushtimi mbi të çdo mëngjes të gjashtën e efit dhe vaj një të tretë të hinit që të stërpikët enëza e miellit; kjo le të jetë kushtim i përditshëm për nder të Zotit, ligj i përhershëm.

¹⁵Le të kushtohet, pra, çdo ditë në mëngjes qengji, flia e kushtimit e vaji: është flia e shkrumbimit të përditshëm.

¹⁶Kështu tha Zoti Hyj: Nëse princi do t’ia japë si dhuratë ndonjërit ndër të bijtë nga trashëgimi i vet, ajo gjë do të jetë pronë e të bijve: do ta kenë pronë të trashëgimit.

¹⁷Por, në qoftë se nga prona e tij i dhuron ndonjë shërbëtori të vet, ajo gjë do t’i takojë atij deri në vitin e kthimit, atëherë do t’i kthehet princit: pronën e princit mund ta trashëgojnë vetëm të bijtë.

¹⁸Princi nuk guxon të përvetësojë asgjë nga prona e popullit e t’i dëbojë ata prej pronës, por pronën e vet do t’ua lërë bijve të vet, që populli të mos shpërndahet, i dëbuar nga prona e vet.

¹⁹Atëherë më priu nëpër hyrje që është pranë derës, në kthinat e shenjta të priftërinjve që këqyrnin në veri. Dhe, ja: atje në skaj, në anë të perëndimit, një dhomë.

²⁰Ai më tha: »Ky është vendi, ku priftërinjtë do të zien flitë e shpërblimit e për mëkat, ku do të ziejnë kushtimoret për të mos i qitur në oborrin e jashtëm e për të mos e shenjtëruar popullin.«

²¹Atëherë më çoi në tremen e jashtme dhe më kaloi nëpër katër këndet e tremes, dhe ja, në çdo kënd të tremes një treme e vogël.

²²Këto treme të vogla në këndet e tremes ishin dyzet kute gjatë e tridhjetë gjerë: të katërtat ishin me të njëjtën masë.

²³Të katërtat ishin të rrethuara me mur e rrëzë murit ishin të punuara furra gjithkund përreth.

²⁴Atëherë më tha: »Këto janë furrat në të cilat do të ziejnë e do të pjekin shërbestarët e Tempullit të Zotit flitë e popullit.«