Përvujtëria e krishterë dhe përvujtëria e Krishtit, Shndritni si pishtarë në botë, etj.

¹Nëse, pra, vlen gjë ngushëllimi në Krishtin, nëse qortimi me dashuri, nëse pjesëmarrja në Shpirtin Shenjt, nëse vlen gjë zemra e dhimbshme,

²atëherë ma plotësoni gëzimin: jetoni në marrëveshje, kini të njëjtën dashuri, jini një zemre, një mendimi!

³Mos bëni asgjë për kryelartësi, as për mendje të madhe, por, me përvujtëri mbani njëri-tjetrin më të madh se veten.

⁴Mos kërkoni vetëm të mirën tuaj, por edhe të mirën e tjerëve.

⁵Kini në ju po ato ndjenja që ishin në Krishtin Jezus:

⁶i cili, edhe pse me natyrë Hyj, barazinë e vet me Të nuk e çmoi si një visar që s’mundet pa të,

⁷por ia mohoi vetvetes e mori natyrën e shërbëtorit dhe u bë i ngjashëm me njerëz dhe, për kah pamja e jashtme, dukej vetëm njeri.

⁸E përuli vetveten duke u bërë i dëgjueshëm deri në vdekje, mu deri në vdekje në kryq.

⁹Prandaj edhe Hyji e lartësoi tesve dhe i dha emrin që është mbi çdo emër

¹⁰që në Emër të Jezusit të përkulet çdo gju i atyre që janë në qiell, në tokë e në nëntokë

¹¹dhe çdo gjuhë të dëshmojë: ‘Jezu Krishti është Zot!’ Në nder të Hyjit Atë.

¹²Kështu, pra, të dashurit e mi, ju që ishit gjithmonë të dëgjueshëm, jini, jo vetëm në praninë time, por shumë më tepër tani që nuk jam pranë jush; punoni me frikë dhe me drojë të madhe për shëlbimin tuaj.

¹³Sepse Hyji është ai që, simbas mirësisë së vet, ndikon në ju e të doni e të veproni.

¹⁴Bëni gjithçka pa murmurim e pa vonesë,

¹⁵që të jeni pa të meta dhe të pastër, fëmijë të panjollë të Hyjit në midis të kësaj breznie të prishur e dinake, në të cilën ndriçoni porsi pishtarë në botë,

¹⁶duke e mbajtur lart Fjalën e Jetës që të mund të mburrem në Ditën e Krishtit se nuk kam vrapuar kot dhe nuk jam munduar kot.

¹⁷Mu, përkundrazi, edhe në qoftë se duhet që gjaku im të derdhet si fli njomëse e shërbesës hyjnore për fenë tuaj, jam i kënaqur dhe galdoj bashkë me ju.

¹⁸Po ashtu edhe ju gëzohuni dhe galdoni bashkë me mua!

¹⁹Shpresoj, pra, në Zotin Jezus, se së shpejti do ta dërgoj te ju Timoteun, që të kënaqem edhe unë kur të marr vesh për gjendjen tuaj.

²⁰Dhe njëmend, s’kam askënd tjetër që të na përkojnë shpirtrat që pa u kursye të kujdeset për ju,

²¹sepse të gjithë tjerët kërkojnë interesin e vet e jo atë të Jezu Krishtit.

²²Dhe ju e dini se ky e ka vërtetuar ndershmërinë e vet në çdo pikëpamje, mbasi si fëmija me t’anë ka shërbyer bashkë me mua në përhapje të Ungjillit.

²³Këtë, pra, shpresoj se do ta dërgoj posa të shoh se si do të marrë puna ime.

²⁴Por jam i bindur në Zotin se së shpejti do të vij edhe vetë te ju.

²⁵Ndërkaq e çmova të nevojshme ta dërgoj te ju Epafroditin vëllanë, bashkëpunëtorin dhe bashkëluftëtarin tim, që ma patët dërguar të më ndihmojë në nevojë të mia.

²⁶Po e dërgoj sepse kishte dëshirë të madhe të shihej me ju të gjithë dhe vuante se ju kishit marrë vesh se është i sëmurë.

²⁷Edhe, vërtet, qe i sëmurë për vdekje, porse Hyji pati dhimbje për të dhe, jo vetëm për të, por edhe për mua, që të mos kisha trishtim mbi trishtim.

²⁸Prandaj e nisa shpejt e shpejt që, kur ta shihni përsëri, të gëzoheni dhe edhe unë të kem më pak trishtim.

²⁹Bëni, pra, në Zotin një pritje vërtet të gëzueshme dhe çmoni fort njerëzit e tillë,

³⁰sepse, për veprën e Krishtit për pak sa s’vdiq; jetën e vet e vuri në rrezik për të plotësuar atë që ju s’mund të bënit për shërbimin tim.