Ligji dhe feja, Ligji dhe premtimet, etj.

¹Po kush, o galatas të pamendë, jua mori mendtë, kurse para syve tuaj Jezu Krishti u përshkrua i kryqëzuar?

²Vetëm kaq dua të di prej jush: a e morët Shpirtin Shenjt në saje të veprave të Ligjit, apo pse e pranuat fenë?

³Po a kaq të marrë jeni?! Filluat me Shpirtin Shenjt e të mbaroni me trup?!

⁴Po a thua kot i përjetuat të gjitha këto gjëra? Oh të kishin qenë kot!

⁵Po a thua Ai që ju jep Shpirtin Shenjt dhe bën ndër ju vepra të mrekullueshme, i bën këto pse ju i kryeni veprat e Ligjit e jo pse e keni dëgjuar Mësimin e fesë?

⁶Kështu, pse Abrahami “i besoi Hyjit, kjo gjë iu numërua për drejtësi.”

⁷Dijeni, pra, mirë: ata që besojnë janë bijtë e vërtetë të Abrahamit.

⁸E Shkrimi shenjtë, duke paraparë se Hyji do ti shfajësojë paganët me anë të fesë, që më parë ia dha Abrahamit këtë lajm të gëzueshëm: Në ty do të jenë të bekuar të gjithë popujt!

⁹Kështu, pra, ata që besojnë janë të bekuar bashkë me Abrahamin besimtar.

¹⁰E njëmend, ata që mbështeten në veprat e Ligjit, janë nën mallkim, sepse Shkrimi shenjtë thotë: “Qoftë mallkuar secili që nuk mban e nuk zbaton gjithçka është shkruar në Librin e Ligjit!”

¹¹E se askush s’mund të shfajësohet para Hyjit me anë të Ligjit është e qartë, sepse: “I drejti do të jetojë me anë të fesë.”

¹²Tashti Ligji nuk është prej fesë, por: “Kush e mban në të do të gjejë jetën.”

¹³Krishti na shpërbleu prej mallkimit të Ligjit duke u bërë Ai vetë Mallkim - sepse është shkruar: “I mallkuar është gjithkush varet në kryq”, -

¹⁴që përmbi paganë të arrijë bekimi i Abrahamit në Krishtin Jezus: që Premtimin - Shpirtin Shenjt - ta marrim me anë të fesë.

¹⁵Vëllezër, po marr shembull nga jeta njerëzore: një testament të thjeshtë njerëzor, të bërë në rregull, askush nuk e zhbën as nuk i shton gjë.

¹⁶Tashti këto premtime i janë bërë Abrahamit e “Pasardhësit të tij.” Nuk thuhet: “Pasardhësve të tij” si për shumë pasardhës, por për një të vetëm: “Dhe pasardhësit tënd”. Ky është Krishti.

¹⁷Ja, çka dua të them: Besëlidhjen që Hyji e ka bërë në mënyrë të rregullt, nuk e zhbën Ligji që erdhi katërqind e tridhjetë vjet më vonë dhe nuk i hedh poshtë premtimet.

¹⁸E njëmend, nëse trashëgimi fitohet me anë të Ligjit, nuk mund të fitohet me anë të premtimit. Tashti, Abrahamit Hyji ia dha dhuratën e vet me anë të premtimit.

¹⁹Po atëherë ç’u lyp Ligji; Qe vënë shtuar për arsye të kundërvajtjeve derisa të vinte Trashëgimtari, të cilit iu bë premtimi; Ligji u shpall prej engjëjve me anë të një ndërmjetësi.

²⁰Tashti, ndërmjetës nuk ka ku është vetëm një. E Hyji është një i vetëm!

²¹A thua atëherë Ligji është kundër premti- meve [të Hyjit]? Prite Zot! Por, po të ishte dhënë një ligj, i cili do të mund të jepte jetë, atëherë me siguri drejtësia do të vinte nga Ligji.

²²Por Shkrimi shenjtë gjithçka ndryn nën mëkat që, me anë të fesë në Jezu Krishtin, tu jepej premtimi atyre që besojnë.

²³Para se të vinte feja, ruheshin të ndryrë nën Ligj, për fenë që do të zbulohej.

²⁴Kështu, pra, Ligji ishte mbikëqyrësi ynë derisa të vinte Krishti që ne të shfajësoheshim me anë të fesë.

²⁵Por, që kur erdhi feja, nuk jemi më nën mbikëqyrës.

²⁶Prandaj, të gjithë jeni bijtë e Hyjit në fuqi të fesë në Jezu Krishtin,

²⁷sepse, gjithsa jeni pagëzuar në Krishtin - me Krishtin jeni veshur.

²⁸Nuk ka më: hebre - grek! Nuk ka më: skllav - i lirë! Nuk ka më: mashkull - femër! Të gjithë ju jeni NJË në Krishtin Jezus!

²⁹Nëse jeni të Krishtit, jeni pasardhësit e Abrahamit, trashëgimtarë në fuqi të premtimit.