Të gjithë kapitujt

Gjyqtarët · Kapitulli 15

Samsoni i djeg të korrat e filistenjve, Nofulla e gomarit

20 vargje

Samsoni i djeg të korrat e filistenjve

1Pas do kohe, kur ishte koha e korrjes së grurit, Samsoni shkoi për të parë gruan e vet dhe i solli për dhuratë një kec. Kur deshi të hyjë tek ajo, ia ndaloi i ati i saj

2duke thënë: »Mendova se nuk e do më dhe prandaj ia dhashë për grua mikut që të shoqëroi; por ajo ka motrën e vet që është më e re dhe më e bukur se ajo: merre për grua në vend të saj.«

3Samsoni iu përgjigj: »Kësaj here s’do të kem faj ndaj filistenjve nëse do t’u bëj ndonjë të keqe.«

4Atëherë Samsoni shkoi dhe i zuri treqind dhelpra, i lidhi bisht për bisht, e në dy bishtat e lidhur vuri një pishë,

5i ndezi zhublat dhe i lëshoi dhelprat në të mbjella të filistenjve. Ua dogji si grurin në shtrega si grurin e pakorrur ende, zjarri përlau po ashtu edhe vreshtat e ullishtat.

6Filistenjtë pyetën: »Kush do ta ketë bërë këtë gjë?« U qe thënë: »Samsoni, dhëndri i Tamnateut që ia mori gruan e ia dha një tjetri, e ka bërë këtë gjë.« Atëherë filistenjtë shkuan dhe e dogjën si gruan, ashtu edhe babain e saj.

7Atyre Samsoni u çoi fjalë: »Pasi bëtë ashtu, unë nuk do të pushoj derisa t’ju hakmerrem.«

8I vrau e i copëtoi e bëri kërdi në ta dhe mandej shkoi të jetojë në shpellën e qetës Etam.

Nofulla e gomarit

9Prandaj filistenjtë erdhën në Judë dhe aty ngulën fushimin, dhe ushtria e tyre u shpërnda deri në Lehi /d.m.th. Nofull/.

10Njerëzit prej fisit të Judës u thanë: »Pse keni ardhur kundër nesh?« Ata u përgjigjën: »Erdhëm për ta lidhur Samsonin e për t’ia bërë siç na e bëri ai neve.«

11Atëherë zbritën tri mijë burra prej fisit të Judës te shpella e qetës Etam dhe i thanë Samsonit: »Po a nuk e di se filistinët na sundojnë? Përse na e bëre këtë punë?« E ai iu përgjigj: »Siç ma kanë bërë ata mua, ua kam bërë edhe unë.«

12I thanë: »Kemi ardhur të të lidhim e të të dorëzojmë te filistinët.« U përgjigj: »Më bëni be se nuk do të më vrisni.«

13I thanë: »Nuk do të të vrasim, por do të të dorëzojmë të lidhur.« E lidhën me dy teje të reja dhe e morën prej qetës Etam.

14Kur arritën në Lehi dhe, ndërsa filistenjtë duke bërtitur prej gëzimit po i dilnin përpara, shpirti i Zotit e pushtoi Samsonin dhe, sikur këputen fijet e lirit të djegura prej zjarrit, u këputën e ranë litarët me të cilët ishin të lidhura duart e tija.

15Si i shkuan sytë në një nofull të freskët gomari, e kapi me dorë, solli në ta e i vrau një mijë vetë

16e tha: »Me nofull gomari mogilë i bëra! Me fulqi gomari vrava një mijë burra!«

17Kur e kreu këtë këngë, i dha krah nofullës së gomarit dhe atë vend e quajti: Ramatlehi (që do të thotë: Lartësimi i Nofullës)

18I djegur nga etja, iu lut Zotit e tha: »Ti bëre me anë të shërbëtorit tënd një shpëtim kaq të madh e një fitore, a thua tani do të vdes etjeje e do të bie në duar të rrethpaprerëve?«

19Atëherë Hyji e hapi gropën që është në Lehi dhe buroi uji. Samsoni piu, e përtëriti shpirtin dhe rifitoi fuqinë. Prandaj ai burim u quajt Burimi i Lutësit. Është në Lehi edhe sot e kësaj dite.

20Samsoni qe gjykatës në Izrael në kohën e filistinëve për njëzet vjet.