Profecia e dytë: i drejti do të jetojë në sajë të fesë së vet, Profecia e dytë: i drejti do të jetojë në saje të fesë së vet, etj.

¹Do të qëndroj në rojën time, do të ngjitem në majë të vrojtores, do të vëzhgoj të shoh çfarë do të më thotë, çdo të më përgjigjet në ankimin tim.

²Zoti atëherë mu përgjigj e më tha: “Shkruaje vegimin, gdhende përmbi rrasëza që lexuesi ta lexojë rrjedhshëm.

³Është vegim për kohë të caktuar, kah përmbushja shkon, nuk gënjen; nëse vonon, prite me shpresë, se do të vijë e s’do të vonojë!

⁴Sharron ai që i drejtë s’është në shpirt: në sajë të fesë së vet jeton i drejti!

⁵Vërtet kamja e gënjen krenarinë e në skaj ai kurrë s’ia del. Fytin e vet si ferri e hap e, si vdekja, që kurrë s’ngopet, i bën të vetat të gjitha kombet, i përmbledh të gjitha fiset.

⁶Porse këta, a thua, të gjithë së bashku s’do ta vënë në bisht të lahutës, s’do ta bëjnë, vallë, përrallë për qesëndi? E do t’i thonë:

⁷Vallë, s’do të ngrihen, thua, papritmas për të të ngrënë? S’do të mëkojnë ata që të tundin e s’do të bëhesh preja e tyre?!

⁸Pasi ti plaçkite popuj shumë, kush të mbesë prej popujve ty do të plaçkisë, për gjak njerëzish e shtypje të vendit të qyteteve e të banorëve të tyre!

⁹Mjerë kush nxjerr fitim të padrejtë për të zezën e shtëpisë së vet që të endë lart çerdhen e vet, për të shpëtuar nga mjerimi!

¹⁰Sendërgjove turpin e shtëpisë sate shumë popuj duke shkallmuar e mëkatove kundër shpirtit tënd!

¹¹Sepse guri prej murit do të thërrasë, prej pullazit do ti përgjigjet trau!

¹²Mjerë kush në gjak ndërton qytetin, mbi fajësi e ngre kështjellën!

¹³Pse a s’është kjo prej Zotit të Ushtrive që popujt për zjarr të punojnë, për asgjë të mundohen kombet?

¹⁴Vërtet toka do të mbushet plot me të njohurit e lavdisë së Zotit si ujërat që e mbulojnë detin!

¹⁵Mjerë kush pijen i jep mikut të vet, i qet helm edhe e deh për t’ia parë lakuriqësinë!

¹⁶Në vend të nderit do të të mbulojë turpi! Pi, pra, ti, e zhveshu vetë! Mbi ty do të bjerë kupa e së djathtës së Zotit, nderin do ta mbulojë çnderimi!

¹⁷Do të të kaplojë shkretimi i Libanit, do të të tmerrojë mjerimi i kafshëve, për gjak njerëzish e shtypje të vendit, të qyteteve e të banorëve të tyre!

¹⁸Çvlerë mund të ketë idhulli i gdhendur që e thadroi mjeshtri i tij, idhulli i shkrirë e profecia e rreme? Shpresoi mjeshtri në mjeshtri të vet dhe punoi idhuj të pagojë!

¹⁹Mjerë ai që i thotë drurit: “Zgjohu”! gurit të pagojë: “Çohu nga gjumi!”, a thua i tilli mund të mësojë? Vërtet i veshur është me ar e argjend! por kurrfarë fryme jetëdhënëse në të s’ka!

²⁰Kurse Zoti është në Tempullin e vet të shenjtë: le të heshtë para tij mbarë toka!