III. LUTJE PËR NDËRMJETËSIM HYJNOR, Titulli, etj.

¹Lutja e profetit Habakuk. Me melodinë e ankimeve.

²Dëgjova, o Zot çthuhet për ty, tmerr, o Zot, më ngjall vepra jote! Përsërite në ditët tona, në ditët tona nxirre në pah! Kur të zemërohesh, mos harro i mëshirshëm të jesh!

³Prej Temanit do të vijë Hyji, Shenjti prej malit Paran. Madhëria e tij e mbulon qiellin, plot është toka me Lavdinë e tij!

⁴Shkëlqimi i tij është porsi drita, lëshojnë rreze duart e tija: aty fshihet fuqia e tij!

⁵Ecën vdekja para tij, gjurmët e tija i ndjek murtaja!

⁶Kur i Amshueshmi për rrugë niset, në këmbë ngrihet, shikimin lëshon, toka trandet, kodrat përkulen e popujt poshtë bien!

⁷I pashë ngushtë çadrat e Kushanit, dridhen tendat e dheut të Madianit!

⁸Pse, a në lumenj u hidhërove, o Zot? Zemërimi yt kundër lumenjsh, zemërimi yt, thua, kundër detit, që po hipën mbi kuajt e tu, mbi karrocat e tua ngadhënjyese?

⁹Vrik e nxore harkun tënd, me shigjeta mbush kukurrën tënde! - Pauzë Me lumenj tokën e ndan,

¹⁰të panë malet e i kapën dhimbjet! Derdhin retë shi me stuhi, humnera lëshoi vigmën e vet e lart i ngriti duart e veta.

¹¹Diell e hënë në banesë të vet ndryhen, strukën prej dritës së shigjetave të tua, prej shkëlqimit të heshtës sate vetëtuese!

¹²Idhshëm tokës pash më pash i bie, me furi kombet i shtyp.

¹³Dole popullin tënd të shpëtosh, ta shpëtosh të shuguruarin tënd. Kulmin e shtëpisë ia shembe të patenzonit, deri në shkëmb ia zbulove themelet.

¹⁴Me heshtë ia shpove prijësin e ushtrisë që si stuhi erdhi të më shfarosë e kënaqeshin sikurse ai që e përpin fshehtas skamnorin.

¹⁵Kuajve të tu nëpër det ua hape udhën nëpër baltë të ujërave të mëdha.

¹⁶Dëgjova e mu dridh zemra, në atë zë m’u dridhën buzët. Kalbësira në eshtra më përshkohet, Dhe mua më dridhen këmbët. Do të pushoj kur dita e zezë t’i vijë popullit që më pushton!

¹⁷Fiku më nuk do të lulëzojë, fryt në hardhi më nuk do të ketë, nuk do të japë fruta ulliri, nuk do të japin ushqim arat, zbrazët do të mbesë vatha pa dele, në katua gjedhi nuk do të pëllasë!

¹⁸Kurse unë do të gëzoj në Tenzonë, do të gëzoj në Hyjin, Shëlbuesin tim!

¹⁹Zoti Hyj është forca ime, do të m’i bëjë këmbët si të kaprollit e do të më çojë në malet e larta! Për mjeshtrin e korit. Përcjellja: vegla muzikore me kordha.