Të gjithë kapitujt

Isaia · Kapitulli 15

Vajtim mbi Moabin

9 vargje

Vajtim mbi Moabin

1Profeci mbi Moabin. Natën u rrënua Armoabi, u shua; natën u rrënua Cirmoabi, u shua.

2Populli i Dibonit u ngjit në lartësi për të qarë; në Nabo e në Medabë Moabi vajtoi; çdo kokë qe qethur e rruar çdo mjekërr!

3Në sheshe vishen me thasë, në pullaze e në tregje vajtojnë të gjithë bëjnë gjëmë, shkrihen në vaj!

4Heseboni e Eleala bëjnë gjëmë, vajtimi i tyre ndihet deri në Jasë. Të madhe dënesin trimat e Moabit, u rënkon shpirti për vetvete.

5Zemra ime gërthet për Moabin, mbrojtësit u arrijnë deri në Segor, deri në Eglatselisi; brinjës së Luitit ngjiten e vajtojnë në udhë të Oronaimit gjëmë të mjerueshme lëshojnë.

6Në Nemrim uji do të shterë, u tha bari, s’lulëzoi pinjolli, mbarë gjelbërimi u vyshk, u shua!

7Këndej edhe i mbledhin çaklat e pasuritë e veta e i kalojnë përtej përroit të Shelgjeve.

8Po, u hap britma në viset e Moabit, gjëma e tij deri në Eglaim, ulërima e tij deri në Beerelim!

9Ujërat e Dimonit janë mbushur me gjak! Edhe një të keqe do t’ia shtoj Dimonit: një luan për të ikurit e Moabit e për ata që gjallë do të mbesin në vend.