Të gjithë kapitujt

Isaia · Kapitulli 22

Kundër Jerusalemit, Kundër Sobnës

25 vargje

Kundër Jerusalemit

1Profeci mbi Luginën e Vegimit. Po ç’ke që u ngjite i tëri në tarraca,

2qytet plot zhurmë, plot poterë, qytet plot gëzim? Të vrarët e tu shpata s’i preu, s’vdiqën në luftë.

3Të gjithë prijësit e tu ikën, robër u zunë së bashku harkun pa e shkrehur të gjithë, si qenë së bashku, robër u zunë, ose larg ikën.

4Këndej edhe thashë: “Largohuni prej meje, idhshëm do të qaj; mos u mundoni të më ngushëlloni, për shkatërrimin e bijës së popullit tim!”

5Sepse kjo është dita e turpit, e shkeljes dhe e vajtimit e Zotit, Hyjit të Ushtrive, në Luginën e Vegimit, rrënim muresh, kushtrim maleve.

6Elami kukurrën mori, u rreshtua në radhë të kalorësve edhe Ciri e nxori shqytin.

7Më të zgjedhurat luginat e tua plot janë mbushur me karroca lufte, në radhë kalorësit janë vënë kundër derës

8e iu hoq Judës mburoja. Ti shikoje atë ditë armatoren e Shtëpisë së Pyllit.

9Patë sa të shumta ishin vrimat në muret e Qytetit të Davidit, i mblodhët ujërat e peshkores së poshtme;

10i numëruat shtëpitë e Jerusalemit, i rrënuat për të forcuar muret,

11në mes dy muresh punuat ujëmbajtësin, për ujët e peshkores së vjetër, por se shikuat Atë që këto i bëri as se patë Atë që këto i sendërtoi kaherë!

12Atë ditë Zoti, Hyji i Ushtrive, ju ftoi të qani e të vajtoni, të qethni kokën, të ngjeshni grathoren.

13Dhe ja, gëzim edhe hare, theren qe e priten dele, hahet mish e pihet verë: “Të hamë e të pimë, se nesër do të vdesim!”

14Prej Zotit, Hyjit të Ushtrive, u qe zbuluar veshëve të mi: “Assesi ky mëkat s’ju falet për pa vdekur!”, thotë Zoti, Hyji i Ushtrive.

Kundër Sobnës

15Kështu thotë Zoti, Hyji i Ushtrive: “Shko, takoje oborrtarin, Sobnën, kujdestarin e pallatit:

16Ç’ke ti këtu? E kush je ti këtu që e punove për vete këtu varrin?’ Çelte në lartësi varrin e vet, varr për vete gdhendte në qetë.

17Ja, o njeri, me rrëmbim Zoti do të të flakë, duke të kapur me tërbim,

18lëmsh do të të mbledh, porsi topin lëmuç do të të hedh në tokë të gjerë e të hapët, aty do të vdesësh me karrocat madhështore të tuat, o turpi i pallatit të zotërisë tënd!

19Do të të heq prej vendit tënd, do të të shkarkoj prej detyrës sate.

20Shërbëtorin tim do ta ftoj atë ditë, Eliakimin, birin e Helcisë,

21do t’ia vesh unë petkun tënd, do ta ngjesh me brezin tënd, do t’ia dorëzoj pushtetin tënd. Do të jetë baba për banorë të Ruzalemit e për shtëpinë e Judës.

22Mbi shpatullën e tij do të vë çelësin e shtëpisë së Davidit; ai do të çelë e askush s’do të mbyllë, ai do të mbyllë e askush s’do të çelë.

23Si gozhdë do ta ngul në një vend të fortë e do të jetë fron lavdie i shtëpisë së babait të tij.

24Mbi të do ta varin tërë nderin e shtëpisë së babait të tij, bami e fisi, çdo enë e vogël, nga tasi deri tek shtamba.

25Atë ditë - është fjala e Zotit të Ushtrive - do nxirret gozhda e ngulur në vend të fortë, do të këputet e do të bjerë dhe gjithçka që qe varur në të do të mbarojë, sepse Zoti ka folur.”