Lutje falënderimi, Uratë falënderimi, etj.

¹O Zot, ti je Hyji im! Do të të lartësoj, Emrit tënd unë do t’i këndoj, sepse i çove në vend synimet e mrekullueshme, të sendërtuara tani sa mot, të njëmendta e të vërteta.

²Sepse grumbull gurësh e bëre qytezën, qytetin e fortifikuar e bëre rrënojë: kalaja e krenarëve më nuk është qytezë, për këtë jetë më s’do të ndërtohet.

³Prandaj lavde të këndon populli i fortë, të nderon qyteti i fiseve të forta.

⁴Se ti u bëre fuqia e të dobëtit, fuqia e të varfërit në nevojë të tij, strehim në stuhi e hije në vapë: sepse teket e tiranit janë porsi stuhia në dimër.

⁵Porsi vapa mbi tokë të djegur ua përul krenarinë krenarëve, porsi vapa në hije të resë shuhet kënga e tiranëve.

⁶Zoti Hyji i Ushtrive do të bëjë përmbi këtë mal një gosti për të gjithë popujt: me mish të majmë e me verë të moçme, me mish të majmë plotë me palcë, me verë të kulluar, të qartë si loti.

⁷Në këtë mal ai do ta shqyejë velin që ua mbulonte fytyrën të gjithë popujve, mbuluesin që i mbulonte të gjithë popujt.

⁸Përgjithmonë do ta zhdukë vdekjen, Zoti Hyj nga çdo fytyrë do të fshijë lotin, nga çdo vend Ai do ta zhdukë turpin e popullit të vet, sepse Zoti kështu ka thënë.

⁹Dhe do të thuhet po atë ditë: “Ja, ky është Hyji ynë! Në të shpresuam, Ai na shpëtoi! Ky është Zoti, në Të shpresuam: le të gëzojmë, të galdojmë për shpëtimin që na e solli,

¹⁰sepse dora e Zotit mbi këtë mal pushon!” E për tokë do të shqelmohet në vend të vet Moabi, siç shqelmohet kashta në gropë të plehut,

¹¹në mes të saj ai duart do ti shtrijë, siç i shtrin notuesi kur bën not, do të përulet krenaria e tij megjithëse do të rropatë duart.

¹²Kullat e forta të mureve të tua Ai i thyen, rrafsh i bën, i shtron përdhe.