Vreshti i Zotit, Hir Jakobit e ndëshkim ndrydhësit, etj.

¹Atë ditë Zoti do ta ndëshkojë me shpatën e vet të mprehtë, të fortë e të madhe Leviatanin, gjarprin që bën dredha, Leviatanin, gjarprin dredha dredha, do ta mbysë kuçedrën e detit.

²Atë ditë do të jetë një vresht i ëmbël: këndojini atij!

³Unë, Zoti, atë e ruaj, çdo kohë vetë e ujis, roje i rri natë e ditë, që askush të mos e dëmtojë.

⁴Kundër tij nuk jam zemëruar. A qet kokë ferrë e hallugë? Në luftë do të sulem kundër tyre, në flakë të zjarrit do t’i djeg!

⁵O, më mirë, le të bjerë në ndore, le të bëjë me mua paqe, me mua paqe le të bëjë.

⁶Në ditë të ardhshme rrënjë do të lëshojë Jakobi, do të qesë pipa e lule Izraeli, me fruta të veta do ta mbushë krejt botën.

⁷A i ra Zoti sikurse u ra atyre që i ranë atij? A e vrau Izraelin sikurse i vrau ata që e vranë atë?

⁸E ndëshkon me masë duke e dëbuar, e dëbon me frymën e vet të fortë, me atë fuqi që fryn era e lindjes.

⁹Pikërisht kështu do të shpërblehet fajësia e Jakobit, e ky do të jetë fryti i faljes së mëkatit të tij. Le të veprojë me gurët e lterit siç grimcohen gurët e gëlqeres, të mos ngriten më askurrë gurngula e lterë kemimi.

¹⁰Sepse shkret mbeti qyteti i fortë, vend i lëshuar, i lënë si shkretëtirë. Aty viçat dalin në kullotë, aty ka gjenë, gërmushat brejnë.

¹¹E kur gemat i thahen, ia thyejnë, gratë i marrin e me to bëjnë zjarr. Sepse ky s’është popull i mençur, Ai që e krijoi për të s’do të ketë mëshirë, s’do ta falë Ai që e përftoi.

¹²Po atë ditë Zoti do ti shtypë kallëzat nga Lumi gjer në përroin e Egjiptit, kurse ju do t’ju bashkojë një nga një, o izraelitë!

¹³Po atë ditë do të bjerë boria e madhe, do të vijnë të humburit në dhe të Asirit, e të mërguarit në tokë të Egjiptit dhe do ta adhurojnë Zotin në Malin e shenjtë, në Jerusalem.