Të gjithë kapitujt

Isaia · Kapitulli 3

Anarkia në Jerusalem, Gratë e Jerusalemit, etj.

26 vargje

Anarkia në Jerusalem

1Dhe, ja, Zotëruesi, Zoti i Ushtrive, po ia heq Jerusalemit dhe Judës çdo mbështetje e çdo ndihmë, çdo ndihmë buke e çdo ndihmë uji,

2trimin edhe luftëtarin, gjyqtarin edhe profetin, dijetarin edhe plakun,

3pesëdhjetarin e bujarin, këshilltarin e dijetarin e urtë si edhe shituesin e mençur.

4“Do meca do tu vë të parë e foshnjat do ti sundojnë.”

5Njerëzit do të grinden me njëri-tjetrin, i afërmi me të afërmin, i riu me të keq do ta marrë plakun edhe të ndershmin i pandershmi,

6burri do të kapë vëllanë e vet mu në shtëpinë e babait të vet: “Ti e ke gunën, na u bëj prijës, kjo rrënojë le të jetë në dorën tënde!”

7Ai atë ditë do të klithë, do të thotë: “Unë s’jam mjek, në shtëpinë time s’ka bukë as gunë; ruaj se më bëni prijës të popullit!”

8Se ç’po rrënohet Jerusalemi, u rrënua Judeja se gjuha e veprimet e tyre janë kundër Zotit sa që ngacmojnë sytë e Madhërisë së tij.

9Paftyrësia e tyre i dënon, si Sodoma shpallin fajin e vet, nuk e fshehin, mjerë shpirti i tyre: vetvetes i bëjnë gati të keqen!

10Thuajini të drejtit: “I lumi ti!” sepse do të hajë frytin e veprave të veta!

11Mjerë i paudhi! Të këqijat do ta godasin: do ta gjejnë të këqijat që ka bërë.

12Popullin tim e shtyp një kalama, gratë e kanë nën sundim! O populli im, ata që thonë se je i lumë po të gënjejnë dhe po ta prishin udhën nëpër të cilën je duke ecur.

13Në këmbë u ngrit Zoti për të paditur, qëndron në këmbë për të gjykuar popujt.

14Në gjyq po hyn Zoti me pleqtë e me krerët e popullit të vet; “Ju ma shkretuat vreshtin e gjërat e rrëmbyera të skamnorëve në shtëpitë tuaja i keni.

15Me ç’të drejtë e shtypni popullin tim dhe po e shkelmoni fytyrën e të varfërve?”, thotë Zoti, Hyji i Ushtrive.

Gratë e Jerusalemit

16E Zoti tha: “Çka po krenohen bijat e Sionit e më shëtisin me qafë të zgjatur, u bëjnë me sy njerëzve përreth, edhe ecin me hapa të vegjël e i bëjnë të tingëllojnë unazat në këmbë.

17Zoti do tua rruajë rrashtën e kresë bijave të Sionit, Zoti flokët do tua shogë.”

18Atë ditë Zoti do tua heqë të gjitha: stolinë e sandaleve, stringla,

19hënëza e vathë, mëdorëza e kësula,

20ndarset e përparëset, brezat dhe shishet e erërave,

21unazat e stolitë e hundës,

22petkat e ndërrimit e krahcoret, velat e bukur e gjilpërat,

23pasqyrat edhe çarçafët, lidhësat edhe leshnikët.

24Në vend të erës së mirë, qelbësirë; në vend të brezit, rrypinë, në vend të flokëve bishtaleca, tullacinë; në vend të grykcës, grathoren, në vend të hijeshisë, shëmtimin.

Vejushat e Jerusalemit

25“Burrat e tu prej shpatës do të bien, trimat e tu në luftim,

26Gjëmë e vaj do të ketë dera jote e ti, i rrënuar, rrafsh për tokë do të biesh.