Kundër dërgatës në Egjipt, Profeci tjetër kundër dërgatës, etj.

¹Vaj për bijtë mospërfillësit, - është fjala e Zotit - që bëni synime, por pa mua, që bëni lidhje jo të frymëzuara prej meje, kështu që shtoni mëkat mbi mëkat!

²U nisët të zbritni në Egjipt e s’e pyetët gojën time. Prisni ndihmë nga forca e faraonit, e shpresoni në strehimin e Egjiptit.

³Fuqia e faraonit do të jetë marrja juaj, strehimi nën hije të Egjiptit turpi juaj!

⁴Kur të arrijnë prijësit tuaj në Tanis, lajmëtarët të kenë arritur në Hanes,

⁵të gjithë atëherë do të skuqen mbi një popull që gjë s’u vlen, që s’u sjell ndihmë as dobi, por vetëm turp e poshtërim.

⁶Profeci mbi kafshët e Nagebit. Në një vend vuajtjeje e mjerimi, luaneshe e luani që ulërijnë, shllige e kuçedre me krahë, bartin në shpinë të gomarëve pasuritë e veta, mbi gungë gamilesh visaret e veta e ia çojnë popullit që asgjë s’u vlen!

⁷E kotë dhe e padobishme është ndihma e Egjiptit, këndej edhe e quajta Rahab - i palëvizshëm.

⁸Çohu tani e ndër sy të tyre shkruaje mbi dërrasë bushi, me kujdes shënoje në libër që të mbetet për kohë të ardhshme si dëshmi deri në amshim.

⁹Sepse është popull kryengritës, sepse janë bij rrenacakë, bij që s’duan ta dëgjojnë Ligjin e Zotit.

¹⁰Veguesve ata u thonë: “Mos kini vegime!” e profetëve: “Mos na e parakallëzoni të drejtën! Na tregoni gjëra të kënaqshme, na parakallëzoni tallje!

¹¹Dredhoni nga udha e drejtë, dilni nga shtegu i vërtetë, na e hiqni sysh Shenjtin e Izraelit!”

¹²Prandaj kështu foli Shenjti i Izraelit: “Për arsye se e përbuzët këtë fjalë, e shpresoni në mbrapshti e pabesi edhe në to e mbështetni veten,

¹³këndej për ju ky mëkat do të jetë porsi plasa, porsi vendi i fryrë në mur të lartë, që vetëm se nuk ka rënë, por rrënohet menjëherë, kur nuk pritet,

¹⁴do të copëtohet si një anë dheu, do të thërrmohet pa farë mëshire, asnjë copëz s’do të mbesë prej saj të kapësh me të një gacë nga zjarri o prej pusit të nxjerrësh një pikë ujë!”

¹⁵Sepse kështu tha Zoti Hyj, Shenjti i Izraelit: “Në kthim e në paqe është shpëtimi juaj, në kthjelltësi e në shpresë është forca juaj.”

¹⁶Por nuk deshët e vetë thatë: ‘Assesi, por do të shpëtojmë në kuaj!’, e prandaj edhe do të ikni; shtuat: ‘Do të hipim mbi kuaj të shpejtë!’, por edhe përndjekësit do të jenë të shpejtë.

¹⁷Prej frikës së njërit një mijë do të tremben, prej frikës së pesëve do të merrni ikjen, derisa të mbeteni si mullari në majë të malit, porsi flamuri në majë të kodrës.

¹⁸E pra Zoti pret t’ju përdëllejë, prandaj ngritet për t’ju bërë mëshirë, sepse Zoti është Hyj drejtësie: lum ata që shpresojnë në të.

¹⁹Sepse, popull i Sionit, që banon në Jerusalem, askurrë më nuk do të qash mëshirë do të ketë posa të kërkosh ndihmë, porsa të dëgjosh Ai do të të japë ndihmë.

²⁰Edhe Zoti do t’ju japë bukën e ngushticës, ujët e mjerimit, porse Mësuesi prej teje s’do të fshihet, sytë e tu do ta shohin Mësuesin tënd,

²¹veshët e tu do të dëgjojnë fjalën që qortuesi do të të thotë pas shpine: Kjo është udha, andej bijini! nëse mënjanoheni djathtas o majtas.

²²Për të papastër do ti mbash idhujt e tu në argjend të farkuar, idhujt e tu të veshur me ar, do t’i tretësh porsi të papastër, do t’u thuash: ‘Jashtë prej këndej!’

²³Atëherë ai do të japë shi për farën tënde që të kesh mbjellë nëpër ara, edhe buka që do të japë toka e shumtë do të jetë edhe e ushqyeshme Gjëja jote atë ditë do të kullotë: anembanë nëpër kullota të gjera,

²⁴qe e gomarë që punojnë tokën do të hanë tagji të kripur të hedhur me lopatë e terplote.

²⁵E do të jenë mbi çdo mal të lartë e mbi çdo kodër të lartësuar përrenj që rrjedhin me ujë vrullshëm ditën e vrasjes me shumicë, kur për tokë të bien kullat.

²⁶Drita e hënës do të ndriçojë si drita e diellit, drita e diellit do të jetë më e fortë shtatë herë, porsi drita e shtatë ditëve - ditën, kur Zoti t’ia lidhë varrën popullit të vet, do t’ia shërojë plagën që vetë ia dha.

²⁷Ja, prej së largu po vjen Emri i Zotit, flakë e shkëndijë zemërimi i tij, tmerruese bubullima e tij, plot zemërim buzët e tij, zjarr përpirës gjuha e tij!

²⁸Fryma e tij përrua vërshues, që arrin deri në fyt, po i shosh popujt me shoshë kërdie, u vë popujve në nofulla fre joshës.

²⁹Kurse ju do të këndoni porsi natën e kremtimit të Festës, me gëzim të zemrës, porsi ai që, me zë të fyellit shtegton në ndjesë në malin e Zotit, në Qetën e Izraelit.

³⁰Do të bëjë Zoti ti dëgjohet zëri i madhërishëm, do të dëftojë si rropos krahu i tij me furinë e tërbimit të vet, me flakë të zjarrit përvëlues, me thellim, me stuhi e me kokrra breshri.

³¹Prej zërit të Zotit do të trembet Asiri, në hu i rrahur!

³²Çdo sjellje e shkopit ndëshkues që Zoti mbi të do të sjellë, do të përcillet me tupan e cetër, në luftëra të vrullshme Ai do t’i luftojë.

³³Qëmoti është gati Tofeti, i përgatitur, i thelluar, i zgjeruar, turra e ndezur e dru shumë: fryma e Zotit, përrua sulfuri, do ta ndezë flakë!