Bekimi i Izraelit, Monoteizëm absolut, etj.

¹E tani dëgjo, Jakob, shërbëtori im, ti, o Izrael, i zgjedhuri im!

²Kështu thotë Zoti që të krijoi, që të dha trajtë që në kraharor, Ndihmëtari yt: “Mos ki frikë, shërbëtori im Jakob, i dashuri im që vetë të kam zgjedhur.

³Do të dikoj ujëra mbi tokë të etshme, përrenj përmbi tokë të thatë; shpirtin tim do ta dikoj mbi farën tënde, bekimin tim mbi pasardhësit e tu:

⁴do të rriten si bari bri burimit, porsi shelgjet pranë ujit që rrjedh.

⁵Njëri do të thotë: I Zotit jam unë!, Jakob tjetri do ta quajë veten. Prapë një tjetër do të shkruajë me dorë të vet: ‘Jam i Zotit!’ e do të quhet me emër Izrael!”

⁶Kështu thotë Zoti, Mbreti i Izraelit, Shpëtimtari i tij, Hyji i Ushtrive: “Unë jam i pari dhe unë i sprasmi, përveç meje Hyj tjetër nuk ka!

⁷Kush është porsi unë? le të dalë përpara e le të thotë, të ma shtjellojë! Kush e parakallëzoi të ardhmen prej kohëve të lashta? Le të na lajmërojë se ç’do të ndodhë!

⁸Mos u trembni as mos u hutoni, vallë, a s’jua lajmërova e s’jua zbulova që moti? Ju jeni dëshmitarët e mi! Pse a ka Hyj përveç meje? Jo, s’ka Qetë që unë do ta njihja!”

⁹Të gjithë punuesit e idhujve janë një asgjë dhe veprat e tyre të çmueshme nuk do tu vlejnë asgjë. Dëshmitarët e tyre nuk shohin as nuk marrin vesh që ti mbulojë turpi.

¹⁰Kush punoi ndonjë idhull e shkriu ndonjë trupore e nuk kërkon fitesë?

¹¹Ja, të gjithë ndjekësit e tyre do të mbeten të turpëruar. Vetë punuesit e tyre s’janë veçse njerëz. Le të bashkohen të gjithë e le të dalin përpara: do të tremben e do të marrosen njëherësh.

¹²Farkëtari e punon sakicën në prush, me çekiç i jep trajtën, me dorë të fuqishme e trajton; pëson uri, fuqia i lodhet, ujë nuk pi dhe lodhet e këputet.

¹³Gdhendësi në dru e shtrin gjedhen, e shënon atë me thumbat e punon pastaj atë me dalta e me përgjel dhe trajton një fytyrë njeriu, një figurë të bukur njeriu për ta vënë në tempull.

¹⁴Pret për vete cedrat, merr një ilqe ose një lis që qëndronin mes lëndëve të pyllit; ose ka mbjellë një pishë që e ushqen shiu.

¹⁵Këto janë bërë që njeriu ti djegë; i merr njeriu ndonjë prej tyre për tu ngrohur, i ndez dhe pjek bukë. Por, prej tyre punon zotin dhe e adhuron, punon një trupore e bie përmbys para saj!

¹⁶Gjysmën e saj e djeg në zjarr, mbi prush pjek mishin, ha mishin e pjekur e kënaqet, nxehet e thotë: Oh bre, ç’u ngroha, u kënaqa bri zjarrit!

¹⁷Kurse me tepricën e saj punoi zotin, trupore për vete; bie përmbys para saj dhe e adhuron dhe i lutet duke thënë: Më shpëto, sepse je zoti im!

¹⁸Gjë nuk dinë as nuk kuptojnë: sytë u janë verbuar që të mos shohin, edhe zemra që të mos kuptojnë.

¹⁹Të tillët nuk mendojnë me mendjen e vet, u mungon dija dhe kuptimi që të thonë: “Me gjysmën e këtij druri e kam ndezur zjarrin dhe poqa mbi prushin e saj bukën, poqa mishin dhe hëngra, po a thua prej gjysmës tjetër do të punoj këtë turp? Do bie përmbys para cungut të drusë?”

²⁰Ushqehet me hi; e tradhtoi zemra e gabuar, nuk di të librohet e të thotë: “Po a nuk është një gjë e rreme kjo që mbaj në dorë?”

²¹Kujtoje këtë gjë, Jakob, edhe ti, o Izrael, se je shërbëtori im! Unë të kam trajtuar, je shërbëtori im, o Izrael, ti nuk do të më gënjesh!

²²I kam humbur porsi renë fajet e tua, porsi mjegullën mëkatet e tua, kthehu tek unë, sepse të kam shpërblyer.

²³Galdoni, o qiej, sepse Zoti e bëri këtë gjë, gëzohuni, thellësitë e tokës, thuajani këngës së lavdit, o male, edhe ju, o pyje, me të gjithë drurët tuaj, sepse Zoti e shpërbleu Jakobin, në Izrael e dëftoi lavdinë e vet!

²⁴Kështu thotë Zoti, Shëlbuesi yt, Ai që të trajtoi në kraharorin e nënës: Unë jam Zoti, Krijuesi i gjithësisë, Ai që i vetëm i shtriu qiejt, dhe e rrafshova tokën! Kush qe me mua?

²⁵I asgjësoj shenjat e shortarëve, magjistarët i bëj të marrë, i shtrëngoj të dijshmit që të tërhiqen, në marrëzi e shndërroj dijen e tyre,

²⁶por e përforcoj fjalën e shërbëtorit tim dhe i plotësoj synimet e kasnecëve të mi. Unë i them Jerusalemit: “Mbushu me banorë!”, dhe qyteteve të Judës: “Ndërtohuni!” e rrënojat e tij do ti ndërtoj.

²⁷Unë i them detit: “Shkretohu, lumenjtë e tu unë do ti thaj!”

²⁸Unë them për Cirin: “Bariu im është, gjithçka unë dua ai do ta çojë në vend!” Unë i them Jerusalemit: “Ndërtohu!”, i them Faltores: “Prej themelesh do të ndërtohesh!”