Zoti se mohon shëlbimin, Kënga e tretë mbi Shërbëtorin e Zotit, etj.

¹Kështu thotë Zoti: “Ku është letra e ndarjes e nënës suaj, me të cilën e paskam dëbuar? Ose, cilit huadhënësi tim ju shita? Për shkak të fajësisë suaj qetë shitur, për shkak të paudhësive tuaja qe dëbuar nëna juaj!

²Përse kur erdha nuk ishte askush, kur thirra, askush s’përgjigjej? Pse a u shkurtua dora ime që të mos mund të shpërblej? Më mungon fuqia për të çliruar? E pra, me një kërcënim unë e thaj detin, të shterin unë i bëj lumenjtë; ngordhin peshqit e tyre pse mbetur pa ujë i mbyt etja!

³E vesh qiellin në të zi e për mbulesë i vë grathoren!”

⁴Zoti Hyj ma dha një gjuhë të ditur që të di ta përforcoj me fjalë të lodhurin. Çdo mëngjes veshin ma zgjon që të dëgjoj siç dëgjon nxënësi.

⁵Zoti Hyj ma hapi veshin, s’kundërshtova, nuk u zmbrapsa.

⁶Shpinën ua solla atyre që më rrahnin, mollëzat e mia atyre që ma shkulnin mjekrrën: fytyrën time nuk e largova nga të sharat e pështymat.

⁷Zoti Hyj është ndihmëtari im, këndej edhe s’jam i tronditur, prandaj fytyrën time e bëra të fortë si shkëmbi pse e di se s’do të mbetem i turpëruar.

⁸Afër e kam atë që ma jep të drejtën, kush guxon të shtyhet në gjyq me mua? Le të dalim përballë njëri-tjetrit! Kush është kundërshtari im? Le të më dalë përballë!

⁹Ja, Zoti Hyj është ndihmëtari im, kush është ai që do të më dënojë? Të gjithë ata do të brishen si petku, tenja do t’i brejë!

¹⁰A është ndër ju ndokush që e druan Zotin, që e dëgjon zërin e Shërbëtorit të Tij? Kush ecën në errësirë e nuk ka dritë, le të shpresojë në Emrin e Zotit dhe le të mbështetet në Hyjin e vet!

¹¹E ju të gjithë që ndezni zjarr, të rrethuar me shigjeta. Shkoni në flakën e zjarrit tuaj, në shigjetat që u dhatë zjarr. Dora ime do t’jua bëjë këtë, shtrati juaj do të jetë dhimbjesh!