Psalmi pendestar, Zoti në veprim, etj.

¹Jo, nuk u shkurtua dora e Zotit që të mos mund të shpëtojë, as s’është rënduar veshi i tij që më të mos dëgjojë;

²por mëkatet tuaja hapën një greminë ndërmjet jush e ndërmjet Hyjit tuaj, mëkatet tuaja ia zunë fytyrën që ai juve të mos ju vështrojë.

³Duart tuaja janë të zhytura në gjak, gishtat tuaj plot fajësi; buzët tuaja flasin rrena, gjuha juaj bëlbëzon fajësi.

⁴Askush padi s’bën me të drejtë, s’gjendet ai që gjykon drejt; besohet në asgjë e thuhet e shtrembëra, ngjizën të keqen, lindën mjerimin.

⁵Thyejnë vezë kapasrecash e endin pëlhurë merimange; kush ia ha vezën, vdes, kush ta thyejë, prej saj lind kapastreci.

⁶Pëlhura e tyre svlen për petk s’mund të mbulohet me punëdoren e tyre; veprat e tyre janë vepra paudhësie fryti i dhunës është në dorën e tyre.

⁷Këmbët e tyre vrapojnë të bëjnë të keqen, nxitojnë të derdhin gjak të pafajshëm. Mendimet e tyre janë mendime të këqija, në udhët e tyre shkretim e ndrydhje.

⁸Nuk e njohin udhën e paqes, në hapa të tyre s’ka drejtësi. I shtrembërojnë shtigjet e veta: s’e njeh paqen, kush ec udhës së tyre.

⁹Ja, pse e drejta rri larg nesh dhe drejtësia s’arrin tek ne; presim dritën dhe, ja, errësira, ndriçimin e ecim në terr!

¹⁰Ecim duke prekur si i verbëri murin, si ata që sy s’kanë ecim me hamendje; marrim në thua në mesditë, porsi në mug, ndër të shëndoshë si të ishim të vdekur.

¹¹Të gjithë ulërijmë, porsi arinjtë, gjëmojmë thekshëm, porsi pëllumbat. Prisnim drejtësi, por më kot, shpëtimin, por është larg nesh!

¹²Po se fajet tona janë të shumta para teje, mëkatet tona dëshmojnë kundër nesh, po, fajet tona bëjnë pjesë me ne, i njohim mirë fajet tona:

¹³mëkatuam e rrejtëm kundër Zotit, u larguam prej Hyjit tonë, lëvduam dhunën e shkeljen e urdhërimeve, ngjizëm e murmuritëm në zemër tonë fjalë të rreme.

¹⁴Kështu e drejta u hodh pas shpine, drejtësisë i duhet të qëndrojë larg, përplaset për tokë në kuvend e vërteta, drejtësisë brenda s’i lamë vend.

¹⁵Besa erdhi e ra në harresë, e ai që i ikën së keqes, bëhet pre. E pa Zoti dhe iu duk keq pse s’ka më të drejtë.

¹⁶Pa se s’ishte askush, u çudit pse askush s’ndërmjetësoi. Por në ndihmë i erdhi krahu i tij, e përkrahu e drejta e tij.

¹⁷Për pancirë veshi drejtësinë, në kokë e vuri përkrenaren e shpëtimit; i veshi petkat e hakmarrjes, u mbështoll me zell si me leshnik.

¹⁸Do të paguajë gjithkënd sipas veprave: me zemërim kundërshtarëve të vet, me shpagim armiqve të vet edhe ishujve do t’ua kthejë të keqen.

¹⁹Ata të perëndimit, do ta druajnë emrin e Zotit, edhe ata të lindjes së diellit, lavdinë e tij, kur të vijë porsi përroi i rrëmbyeshëm që e shtyt fryma e Zotit.

²⁰Por do të vijë Shpërblyesi i Sionit edhe për ata bijtë e Jakobit që kthehen prej paudhësisë, - është fjala e Zotit.

²¹Sa për mua - thotë Zoti - ja besëlidhja ime me ta: “Shpirti im që është mbi ty e fjalët e mia që i vura në gojë tënde, s’do të largohen nga goja jote, as nga goja e farës sate, as nga goja e farës së farës sate - thotë Zoti - që tani e deri në amshim.”