Profeci, Kundër flijimit të gabuar, etj.

¹Kështu thotë Zoti: “Qielli është froni im, shtroja e këmbëve të mia toka! Ç’vlerë ka shtëpia që do të ma ndërtoni, e cili është vendi i banimit tim?

²Të gjitha këto i bëri dora ime e të gjitha këto më përkasin mua - është fjala e Zotit. Por mbi këtë e ngul shikimin tim: mbi varfanjakun e mbi zemërplasurin që dridhet prej fjalëve të mia!

³Flijon kaun e pastaj vret njeriun! Kushton delen e i këput arrçin qenit! Paraqet flinë e pastaj gjakun e derrit! Djeg kemin e adhuron idhullin! Sikurse ata që i zgjodhën udhët e veta, dhe shpirti u kënaqet në iritë e tyre,

⁴kështu edhe vetë do të zgjedh për ta të zezën e tyre e do të bëj të bien mbi ta pikërisht ato që u sillnin tmerr. Unë fola e ata s’dëgjuan, bënë të keqen ndër sy të mi, zgjodhën atë që nuk më pëlqen.”

⁵Dëgjojeni fjalën e Zotit, ju që dridheni prej fjalës së tij! Thonë vëllezërit tuaj që ju urrejnë, që ju përbuzin për shkak të emrit tim: ‘Le ta dëftojë Zoti lavdinë e vet që ta shohin gëzimin tuaj!’ Të turpëruar ata do të mbesin!

⁶Një zë zhurme vjen nga Qyteti, një zë nga Tempulli! Është zëri i Zotit që hakmerret mbi armiqtë e vet!

⁷Para se të sprovojë dhimbjet, lindi, para kohës së të lindurit, lindi djalin!

⁸Kush e dëgjoi një punë të tillë? Kush e pa një gjë të tillë? A thua lind një vend në një ditë të vetme? A thua lind një popull në një çast të vetëm? E pra, Sioni, posa i ndjeu dhimbjet, i lindi bijtë!

⁹Vallë, a do ta hapja udhën e jetës e s’do të bëja që edhe të lindë? - thotë Zoti. Ose unë që bëj të lindë, do ta mbyllja udhën e jetës? - thotë Hyji yt.

¹⁰Gëzohuni me Jerusalemin, galdoni për të ju që e doni! Galdoni me të, galdoni, të gjithë ju që qatë mbi të,

¹¹që të thithni qumësht e të ngiheni prej parzmave të ngushëllimit të tij, që të dërgoni e të kënaqeni në parzmat e lavdisë së tij!

¹²Sepse Zoti kështu po thotë: “Ja, unë po bëj të arrijë në të paqja porsi lumë, porsi përrua vërshues pasuria e popujve Qumësht do të pini, ngrykë do të mbarteni, përmbi gjunjë do t’ju përkëdhelin.

¹³Porsi nëna që ngushëllon të birin, ashtu unë do t’ju ngushëlloj; në Jerusalem ngushëllim do të gjeni.

¹⁴Do të shihni, e zemra juaj do të gëzojë, si bari i njomë do t’ju përtërihen eshtrat, dora e Zotit do të dëftohet mbi shërbëtorët e tij e zemërimi i tij mbi armiqtë e tij.

¹⁵Se, ja, Zoti po vjen me zjarr, qerret e tij të luftës janë si stuhia, për ta shfryrë me hidhërim zemërimin kërcënimin e vet me flakë zjarri.

¹⁶Sepse me zjarr Zoti do të gjykojë e me shpatë çdo njeri; shumë do të jenë të goditurit prej Zotit.

¹⁷Ata që shenjtërohen e pastrohen, për të hyrë në kopshte pas njërit që qëndron në mes, ata që hanë mishin e derrit, ushqime të iritshme e minj, të gjithë së bashku do të sharrojnë - është fjala e Zotit.

¹⁸E unë, që i njoh veprat e tyre dhe synimet e tyre, do të vij për ti bashkuar të gjitha fiset e të gjitha gjuhët; do të vijnë dhe do ta shohin lavdinë time.

¹⁹Unë do tu jap një shenjë dhe do ti dërgoj ata që prej tyre do të shpëtojnë, te popujt në Tarsis, Put, Lud, Mosok, Ros, Tubal dhe në Javan - në ishuj të largët tek ata që nuk kanë dëgjuar për mua as nuk e kanë parë lavdinë time - dhe këta do tua shpallin lavdinë time popujve.

²⁰Do ti riatdhesojnë të gjithë vëllezërit tuaj nga të gjithë popujt porsi kusht Zotit - në kuaj, karroca, bartore, në mushq e gamile njëgungëshe e do ti sjellin në Malin tim të shenjtë, në Jerusalem - thotë Zoti - po ashtu sikurse bijtë e Izraelit kushtojnë flinë e paraqitjes në enë të pastër në Shtëpinë e Zotit.

²¹Edhe prej tyre do të zgjedh priftërinj e levitë - thotë Zoti.

²²Po, sikurse qielli i ri e toka e re, që po i krijoj, do të qëndrojnë gjithmonë përpara meje, - është fjala e Zotit - kështu do të qëndrojë edhe fara juaj e emri juaj!

²³E do të ndodhë që prej hënës së re e në hënë të re, prej të shtunës e në të shtunë çdo njeri do të vijë të adhurojë përpara meje - është fjala e Zotit.

²⁴E kur të dalin do të shikojnë kufoma njerëzish që u çuan kundër meje: krimbi i tyre nuk do të ngordhë zjarri i tyre nuk do të fiket, e do të jenë një bezdi për çdo njeri.”