Qortim rreth krahambajtjes, Feja dhe veprat

¹Vëllezër të mi, mos e përzini fenë e Zotit tonë Jezu Krishtit të madhërueshëm me krahambajtje!

²Sepse, po bëri e hyri në mbledhjen tuaj një njeri me unazë ari, i veshur në mënyrë të shkëlqyeshme e, po hyri një skamnor me petka të vjetruara,

³e ju e rrethoni me nderime atë që është i veshur bukur dhe i thoni: »Urdhëro! Ti ulu këtu lirisht!«, ndërsa skamnorit i thoni: »Rri atje, në këmbë!« ose: »Ulu këtu, poshtë, te këmbët e stolit tim!«,

⁴a nuk gjykuat ju në vetvete me krahambajtje dhe a nuk u bëtë gjykatës që gjykojnë për së mbrapshti?

⁵Dëgjoni, vëllezër të mi të dashur! A nuk i zgjodhi Hyji ata që për sy të botës janë skamnorë për t’i bërë të pasur në fe dhe trashëgimtarë të Mbretërisë që ua ka premtuar atyre që e duan?

⁶E ju e përbuzët skamnorin! Po a nuk ju marrin nëpër këmbë shi pasanikët? Po a nuk ju sjellin shi ata nëpër gjyqe?

⁷Po a nuk e shajnë shi ata të bukurin Emër që u thirr mbi ju?

⁸S’ka dyshim, në qoftë se e zbatoni ligjin mbretëror si thotë Shkrimi shenjt: »Duaje të afërmin tënd si vetveten!«, atëherë bëni mirë.

⁹Por, në qoftë se ju i mbani anë ndokujt, bëni mëkat dhe ligji ju dënon si shkelës të ligjit.

¹⁰Sepse, ai që e mban krejt ligjin, por e prish vetëm në një pikë, bëhet fajtor i tërë ligjit.

¹¹Sepse, Ai që tha: »Mos bëj kurorëthyerje!«, tha edhe: »Mos vra!« Tashti, në qoftë se ti nuk bën kurorëthyerje, por vret, bëhesh prishës i ligjit.

¹²Flitni ashtu dhe ashtu veproni si ata që do të gjykohen me ligjin e lirisë!

¹³Sepse, gjyqi nuk ka mëshirë për atë që nuk është i mëshirshëm; mëshira ngadhënjen mbi gjyqin.

¹⁴Ç’dobi, o vëllezërit e mi, nëse ndokush thotë se ka fe, në qoftë se nuk i ka veprat? A thua mund ta shpëtojë vetëm feja?

¹⁵Në qoftë se ndonjë vëlla ose ndonjë motër janë të zhveshur ose pa ushqimin e përditshëm,

¹⁶dhe ndokush prej jush u thotë: »Shkoni në paqe! Nxehuni dhe ngijuni!«, por nuk u jepni çka u nevojitet për trup, ç’dobi?!

¹⁷Kështu edhe feja: në qoftë se nuk i ka veprat, është e vdekur në vetvete.

¹⁸Por ndokush mund të thotë: »Ti ke fenë, kurse unë kam veprat. Ma trego ti fenë tënde pa vepra, kurse unë do ta tregoj prej veprave të mia fenë«.

¹⁹Ti beson se është një Hyj i vetëm? Bën mirë. Por besojnë edhe djajtë dhe dridhen!

²⁰A dëshiron ta kuptosh, more qyqar, se feja pa vepra është e pafrytshme?

²¹Abrahami, ati ynë, a nuk qe shfajësuar në saje të veprave, kur e kushtoi mbi lter Izakun, djalin e vet?

²²A po sheh se feja ka bashkëpunuar me veprat e tija dhe feja me vepra u përsos,

²³dhe shkoi në vend fjala e Shkrimit shenjt që thotë: »I besoi Abrahami Hyjit dhe iu numërua për drejtësi«, dhe u bë miku i Hyjit.

²⁴A po shihni se njeriu shfajësohet me vepra e jo vetëm me fe.

²⁵Gjithashtu a nuk u shfajësua edhe Rakaba lavire me anë të veprave, kur u bëri mikpritje të dërguarve dhe i përcolli një udhe tjetër?

²⁶Sepse, sikurse trupi pa shpirt është i vdekur, kështu edhe feja pa vepra është e vdekur.