Jeremia e fjalët e Besëlidhjes, Qortim atyre që shkojnë në Tempull, etj.

¹Prej anës së Zotit i qe drejtuar kjo fjalë Jeremisë:

²“Dëgjojini fjalët e kësaj Besëlidhjeje e flitni me njerëzit e Judës e banorët e Jerusalemit.

³Thuaju: Kështu thotë Zoti, Hyji i Izraelit: Qoftë mallkuar ai njeri që nuk i dëgjon fjalët e kësaj Besëlidhjeje,

⁴që ua urdhërova etërve tuaj atë ditë, kur i nxora nga toka e Egjiptit, nga furra e shkrirjes së hekurit. Unë u thashë: Dëgjojeni zërin tim dhe vini në zbatim gjithçka që po ju urdhëroj e kështu ju do të jeni populli im e unë do të jem Hyji juaj,

⁵që të mund ta zbatoj përbetimin që ua bëra etërve tuaj se do t’u jap një vend ku rrjedh qumësht e mjaltë - që tashti është prona juaj.” Unë iu përgjigja e thashë: “Ashtu është, o Zot!”

⁶E Zoti më tha: “Shpalli këto fjalë nëpër qytete të Judës e nëpër rrugë të Jerusalemit e thuaj: Dëgjojini fjalët e kësaj Besëlidhjeje e zbatojini ato.

⁷Sepse rreptësisht i kam qortuar etërit tuaj atë ditë që i nxora nga toka e Egjiptit e deri më sot, vazhdimisht pa u lodhur i kam qortuar e u kam thënë: Dëgjojeni zërin tim!

⁸Por ata nuk dëgjuan e nuk ma vunë veshin, por ndoqi secili ngurtësinë e zemrës së vet të keqe. Atëherë i vura në zbatim të gjitha fjalët e kësaj Besëlidhjeje kundër tyre, që ua pata urdhëruar ta zbatojnë e nuk e zbatuan”.

⁹Pastaj Zoti më tha: “U besatuan mes tyre njerëzit e Judës e banorët e Jerusalemit:

¹⁰u kthyen në paudhësitë e etërve të vet të mëparshëm, të cilët nuk deshën t’i dëgjojnë fjalët e mia. Kështu, pra, ata shkuan pas hyjnive të huaja që t’u shërbejnë: shtëpia e Izraelit e shtëpia e Judës e thyen Besëlidhjen time që e lidha me etërit e tyre.

¹¹Për këtë arsye Zoti thotë kështu: Ja, unë do t’u sjell një fatkeqësi, prej së cilës nuk do të mund të shpëtojnë; do ta kërkojnë ndihmën time, por s’do t’i dëgjoj.

¹²Atëherë le të shkojnë qytetet e Judës dhe banorët e Jerusalemit dhe le t’u lëshojnë kushtrimin hyjnive, të cilave u bëjnë fli! Por s’do t’u japin farë ndihme në kohën e ngushticës së tyre.

¹³Po se, aq të shumtë janë zotat e tu, o Judë, sa dhe qytetet e tua! Aq sa rrugë ka Jerusalemi, aq i ndërtuat lterë Kotësisë, lterë për t’i flijuar Baalit!

¹⁴Ti, pra, ruaju se lutesh për këtë popull, dhe ruaju se ndërmerr ndonjë lutje a përlutje, sepse nuk do të të dëgjoj ditën e britmës së tyre drejt meje, në kohën e ngushticës së tyre. Qortim atyre që shkojnë në Tempull

¹⁵Ç’ka e dashura ime që në Shtëpinë time vjen për të plotësuar synimet e veta të zeza? Vallë, a kushtet e mishrat e shenjta do ta shlyejnë paudhësinë tënde me të cilën guxon të mburresh?

¹⁶Ulli gjithmonë i blertë, shtathedhur e i bukur, me fruta të shkëlqyeshëm, do ta quajë Zotynë. Në zë të rropamës së madhe, zjarrin në të e ndezi, të djegur janë gemat e tij!

¹⁷Zoti i Ushtrive, që të pati mbëltuar, ka caktuar kundër teje fatkeqësinë për shkak të të këqijave të shtëpisë së Izraelit e të shtëpisë së Judës që i bënë në dëm të vet për të më ngacmuar duke i flijuar Baalit. Jeremia i përndjekur në Anatot

¹⁸Por ti, o Zot, më tregove dhe unë mora vesh; atëherë m’i dëftove synimet e tyre.

¹⁹Unë isha si qengji i butë që e çojnë për t’a prerë; nuk dija se ata kishin synime të mbrapshta kundër meje: “Ta presim drurin në fuqinë e saj tij të plotë, ta çrrënjosim nga toka e të gjallëve dhe emri i tij s’do të përmendet më.”

²⁰O Zoti i Ushtrive, gjykatës i drejtë, që i shqyrton veshkat e zemrat, bëj të shoh si hakmerresh, sepse ty ta kam besuar çështjen time.

²¹Prandaj kështu thotë Zoti kundër njerëzve të Anatotit, të cilët kërkojnë jetën tënde e thonë: “Mos profetizo në emër të Zotit, përndryshe do të vdesësh nga dora jonë!”

²²Prandaj, kështu thotë Zoti i Ushtrive: Ja, unë do t’i ndëshkoj! Të rinjtë e tyre do të vdesin prej shpatës, bijtë e bijat e tyre do të vdesin prej urisë.

²³Me ferrë do t’ua mbyll derën, sepse do të bëj një emnesë mbi anatotas në vitin e ndëshkimit të tyre.