Lumturia e të këqijve, Ankimi i Zotit mbi trashëgimin e shkretuar, etj.

¹Pa dyshim, o Zot, ti je i drejtë që unë të mund të rragas me ty. Megjithatë, doja të të sjell një fjalë mbi drejtësinë. Pse punët e të këqijve po përparojnë? Pse të gjithë tradhtarët e keqbërësit janë mirë?

²Ti i mbëltove e ata lëshuan rrënjë, përparojnë e qesin fryt. Ti je afër gojës së tyre e larg nga zemra e tyre.

³Por ti, o Zot, më njeh, më sheh, ti e vërtetove se zemra ime është me ty. ndaj veçmas ata porsi qengjat për thertore, ruaji për ditën e prerjes!

⁴Deri kur do të mbajë zi vendi e do të thahet bari i mbarë fushës për shkak të paudhësisë së banorëve të saj? Sharruan bagëti e shpendë pse ata thonë: ‘Nuk e sheh Ai të ardhmen tonë’.

⁵Nëse në vrap lodhesh me këmbësorë, si do të vihesh në vrapim me kuaj? Kur as në vend paqeje s’je i sigurt, ç’do të bësh në pyllin e dendur të Jordanit?

⁶Deri edhe vëllezërit e tu edhe shtëpia e babait tënd, janë me zhibla kundrejt teje, edhe ata të shajnë pas shpine me sa munden. Mos u beso kur të flasin fjalë të bukura! Ankimi i Zotit mbi trashëgimin e shkretuar

⁷E braktisa shtëpinë time, e lashë trashëgimin tim, më të dashurën e shpirtit tim e dhashë në duar të armiqëve të saj.

⁸Trashëgimi im u bë për mua porsi luani në pyll; ulëriti kundër meje prandaj edhe m’u neverit.

⁹Pse, a sorrë e larme është prona ime? Shpendët përreth vallë, ta sulmojnë? Ejani, bashkohuni, të gjitha kafshët e pyllit, nxitoni të përlugëtoni!

¹⁰Barinj të shumtë e shkretuan vreshtin tim, e shkelmuan pronën time, pjesën time, atë më të dashurën, e kanë kthyer në djerrishtë të shkretë!

¹¹Krejtësisht e shpartalluan, vajton e mjeruar para meje! I shkretuar është krejt vendi, pse askush për të s’vret mendjen!

¹²Mbi çdo lartësirë të shkretëtirës ia arritën shkatërruesit, shpata e Zotit po përpin prej një skaji në skaj tjetër të vendit: s’ka më paqe për askënd!

¹³Mbollën drithë e korrën ferra, u munduan e gjë s’prodhuan. Turpërohuni për frytet tuaja për shkak të zemërimit të Zotit. Dënim dhe shpëtim për popujt fqinjë

¹⁴Kështu thotë Zoti kundër të gjithë të afërmve të mi tejet të këqij që prekin pronën, të cilën ia ndava popullit tim, Izraelit: “Ja, unë do t’i çrrënjos ata nga toka e tyre si edhe shtëpinë e Judës do ta nxjerr nga mesi i tyre.

¹⁵Por, kur t’i kem shkulur, atëherë do të kthehem kah ata e do t’i përdëllej: do t’i kthej ata secilin në trashëgimin e vet e secilin në vendin e vet.

¹⁶E në qoftë se i mësojnë udhët e popullit tim kështu që të përbetohen në emër tim: ‘Pasha Zotin e gjallë!’, ashtu siç e mësuan popullin tim të përbetohet në Baalin, atëherë ata do të ngulin në mes të popullit tim.

¹⁷Por, në qoftë se nuk dëgjojnë, do ta çrrënjos e do t’ia tres farën atij populli - është fjala e Zotit.