Brezi në Eufrat, Katrovat e thyera të verës, etj.

¹Kështu më tha Zoti: “Shko e bleje një brez të lintë dhe ngjeshi me të ijët e tua, por mos e shtjer në ujë.”

²Unë e bleva brezin si më tha Zoti dhe e ngjesha rreth ijëve të mia.

³Së dyti më qe drejtuar fjala e Zotit e më tha:

⁴“Merre brezin që bleve, që e ke rreth belit tënd, çohu e shko në Eufrat dhe fshehe atje në një vrimë shkëmbi”.

⁵Shkova dhe e fsheha te Eufrati siç më kishte urdhëruar Zotynë.

⁶Pas shumë ditësh Zotynë më tha: “Ngrehu e shko në Eufrat dhe merre prej andej brezin që të urdhërova ta fshehësh atje”.

⁷Shkova tek Eufrati, e hapa vrimën dhe e nxora brezin nga vendi, ku e kisha fshehur, dhe, ja, brezi ishte kalbur, kështu që s’vlente më për kurrgjë.

⁸Atëherë më qe drejtuar kjo fjalë e Zotit:

⁹”Kështu do të bëj të kalbet krenaria e madhe e Judës dhe e Jerusalemit.

¹⁰Ky popull tejet i keq - që s’duan t’i dëgjojnë fjalët e mia dhe jetojnë sipas zemërkeqësisë së tyre dhe shkuan pas zotave të huaj për t’u shërbyer e për t’i adhuruar - do të jetë porsi ky brez që s’vlen më për kurrgjë.

¹¹Sepse, sikurse brezi që ngjeshet rreth ijëve të njeriut, kështu kam dashur që të ngjeshet rreth meje mbarë shtëpia e Izraelit e mbarë shtëpia e Judës - është fjala e Zotit – që, populli im të jetë zëri im i mirë, lavdia ime, nderi im, por nuk dëgjuan!” Katruvet e thyera të verës

¹²“Prandaj thuaji këtij populli: Kështu thotë Zoti, Hyji i Izraelit: Çdo katruve mbushet me verë! E ata do të përgjigjen: Vallë, a nuk e dimë se çdo katruve mund të mbushet me verë?

¹³Atëherë thuaju: Kështu thotë Zoti: Ja, unë do t’i mbush me dehje të gjithë banorët e këtij vendi, mbretërit prej barkut të Davidit që rrinë mbi fronin e tij, priftërinjtë, profetët dhe të gjithë banorët e Jerusalemit

¹⁴dhe do t’i thyej njërin për tjetrin, etërit së bashku me bijtë e tyre - është fjala e Zotit - s’do të kem dhembshuri, s’do t’i kursej e s’do të kem mëshirë, por do t’i zhduk!” Kërcënim me shpërngulje

¹⁵Dëgjoni, vini vesh, mos çoni kokë, sepse po flet Zoti.

¹⁶Jepini lavdi Zotit, Hyjit tuaj, para se të erret, para se këmba juaj të marrë në thua në malet e errëta! Ju pritni dritën, por ai do ta shndërrojë në terr, në terr të zi porsi futa!

¹⁷Po, në qoftë se për këtë nuk do të më dëgjoni, shpirti im do të qajë në fshehtësi për shkak të krenarisë suaj; thekshëm do të qajë e lotë do të derdhin sytë e mi sepse grigja e Zotit po humbasin në mërgim! Kërcënime Joakinit

¹⁸Thuaji mbretit e nënës mbretëreshë: “Uluni rrafsh se kurora e lavdisë ra prej kokës suaj!

¹⁹Të mbyllura janë qytetet e jugut dhe s’është askush që t’i çelë; mbarë Judën e shpërngulën, e shpërngulën krejtësisht!” Kërcënim Jerusalemit të pakthyeshëm

²⁰Lartësoji sytë e shikoji ata që po vijnë nga Veriu. Ku është grigja që t’u besua, delet e lavdisë sate?

²¹Çdo të thuash kur të të ndëshkojë? Sepse ti vetë i joshe kundër vetes, i bëre miq për kokë! Vallë, a nuk do të të pushtojnë dhimbjet porsi gruan kur lind fëmijën?

²²E nëse në mend të shkon të pyetësh: “Pse po më ndodh e gjithë kjo?” Për shkak të paudhësisë sate të madhe t’i zbuluan fajet e tua e të dhunuan.

²³Vallë, a mundet etiopasi të ndërrojë lëkurën, ose leopardi larat e lëkurës së vet? Atëherë edhe ju do të mund të bëni mirë, ju që jeni mësuar të bëni të keqen.

²⁴Do t’i shpërndajë porsi bykun që e humbet era e shkretëtirës.

²⁵Ky është shorti yt, pjesa e masës sate prej meje - është fjala e Zotit - pasi mua më ke harruar dhe e e ke vënë shpresën në gënjeshtër.

²⁶Këndej edhe unë vetë deri në fytyrë do të t’i çoj rrobat që të shihet turpi yt,

²⁷kurorëthyerjet e tua e hingëllimet lavirësinë tënde të turpshme! Përmbi kodra e nëpër ara i kam parë iritë e tua. Vaj, për ty, o Jerusalem! Ende nuk u pastrove dot! Po deri kur kështu...?