Profeci kundër mbretërve të ndryshëm, Profeci kundër mbretërve të ndryshëm: Kundër Joakazit, etj.

¹Kështu flet Zoti: “Zbrit në shtëpinë e mbretit të Judës dhe shpalle aty këtë fjalë

²e thuaj: Dëgjoje fjalën e Zotit, mbreti i Judës, që rri mbi fronin e Davidit, ti e shërbëtorët e tu e populli yt, që hyni nëpër këtë derë.

³Kështu thotë Zoti: Zbatojeni të drejtën e drejtësinë; shpëtojeni të ndrydhurin nga dora e shfrytëzuesit; mos e merrni me të keq ardhacakun, bonjakun e të vejën. Mos ndrydhni me padrejtësi e mos derdhni gjak të pafajshëm në këtë vend.

⁴Sepse, në qoftë se vërtet do të kujdeseni ta zbatoni këtë fjalë, atëherë nëpër dyer të këtij pallati do të hyjnë mbretërit që rrinë në fronin e Davidit, të farës së Davidit, hipur në karroca e mbi kuaj, ata e shërbëtorët e populli i tyre.

⁵Por, në qoftë se nuk do t’i dëgjoni këto fjalë, kam bërë be në kokën time - është fjala e Zotit - ky pallat do të bëhet rrënojë e shkretë!

⁶Po, kështu thotë Zoti për pallatin e mbretit të Judës: Për mua ishte Galaadi, porsi kreshta e Libanit, porse vetë do të të kthej patjetër në shkretëtirë, në qytet të pabanueshëm.

⁷Po e shuguroj vetë kundër teje vrastarin e armët e tij, cedrat e tu të zgjedhur t’i presin, në zjarr t’i hedhin!

⁸Kur të kalojnë paganët me shumicë në heshtje nëpër këtë qytet, secili do ta pyesë të afërmin e vet: ‘Pse ia bëri kështu Zoti këtij qyteti të madh?’,

⁹do të përgjigjen: ‘Sepse e kishin lënë Besëlidhjen e Zotit, Hyjit të vet, adhuruan hyjni të huaja dhe atyre u shërbyen. ’“ Profeci kundër mbretërve të ndryshëm: Kundër Joakazit

¹⁰Mos e qani të vdekurin, as gjëmë mbi të mos bëni! Qajeni me mallëngjim atë që u nis, sepse më s’do të kthehet, vendlindjen kurrë më s’do ta shohë!

¹¹Sepse kështu thotë Zoti lidhur me Salumin, birin e Jozisë, mbretin e Judës, që u bë mbret në vend të Jozisë, babait të vet: “Ai që doli nga ky vend, këtu më nuk do të kthehet,

¹²por do të vdesë në atë vend ku do ta çojnë rob e këtë vend kurrë më s’do ta shohë.” Kundër Joakimit

¹³Mjerë ai që e ndërton shtëpinë me padrejtësi, e dhomat e larta i ndërton me të padrejtë, që e shtyn të punojë pa rrogë të afërmin e vet e s’ia jep atij pagën e duhur;

¹⁴për atë që thotë: ‘Shtëpi të madhe do të ndërtoj, me dhoma të gjera lart’, që për vete hap dritare e i vesh me rrathë prej cedri dhe i ngjyros të kuqe!

¹⁵Pse a do të mbretërosh vetëm pse mburresh me cedra? Pse a s’hëngri e s’piu yt atë? Por ai zbatonte drejtësinë e të drejtën. Prandaj gjithçka i shkonte mbarë.

¹⁶Mbronte çështjen e skamnorit e të të mjerit, prandaj gjithçka i shkonte mbarë! ‘Pse a s’do të thotë kjo të më njohësh mua?’ - është fjala e Zotit.

¹⁷Sytë e tu e zemra jote s’kërkojnë tjetër, veç dobinë tënde, të derdhësh gjakun e të pafajshëmve të bësh shpifje e të bësh dhunë.

¹⁸Për këtë arsye Zoti thotë kështu për Joakimin, birin e Jozisë, mbretin e Judës: “Gjëmë atij nuk do t’i bëjnë: ‘I mjeri unë për ty, o vëlla! I mjeri unë për ty, o motër!’ Për të në vaj nuk do t’i thuhet: ‘I mjeri unë për ty, Zotëri! I mjeri unë për ty, Lartmadhëri!’

¹⁹Do të varroset si gomari, i hequr zvarrë e larg i flakur jashtë dyerve të Jerusalemit. ’“ Kundër Joakinit

²⁰Hip në Liban edhe bërtit, dil në Basan edhe gërthit, bërtit të madhe mbi Abarim, u zhdukën të gjithë dashamirësit ‘tu!

²¹Të pata thënë kur ishe mirë, por ti m’u përgjigje: “S’do të dëgjoj!” Që i ri këtë sjellje pate, s’e dëgjove zërin tim.

²²Kullotë për erë do të jenë barinjtë e tu, robër do të shkojnë dashamirësit tu, atëherë do të skuqesh e do të turpërohesh për shkak të gjithë paudhësisë sate.

²³Ti që fronin e ke në Liban, që ngreh çerdhen lart ndër cedra, oh sa rreptë do të gjëmosh kur të të vijnë dhimbjet, porsi dhimbjet e asaj që lind!

²⁴“Për jetën time - thotë Zoti - po edhe sikur të ishte Konia, biri i Joakimit, mbreti i Judës, unazë në dorën e djathtë timen, do ta hiqja prej andej!

²⁵Do të të jap në dorën e atyre që e kërkojnë jetën tënde, në dorën e atyre që të bëjnë të dridhesh para fytyrës së tyre, në dorë të Nabukodonozorit, mbretit të Babilonit, e në duar të kaldenjve.

²⁶E do të të hedh, ty e nënën tënde që të lindi, në një vend të huaj, ku nuk keni lindur, dhe atje do të vdisni.

²⁷E në tokën ku dëshirojnë të kthehen, atje më s’do të kthehen.”

²⁸Enë thua e përbuzur, e thyer është ky burri, Konia? Një enë që askush s’e do? Pse pra, qenë humbur, ai e fara e tij, hedhur në një vend që s’e kanë njohur?

²⁹Tokë! O tokë, o tokë, dëgjoje fjalën e Zotit!

³⁰Kështu thotë Zotynë: “Shënojeni këtë njeri: ‘Barkshuar! Njeri të pasukses në jetë!’ Sepse prej farës së tij s’do të dalë asnjë burrë që të ulet mbi fronin e Davidit e të ketë farë pushteti më në Judë!”