Rimëkëmbja i premtohet Judës, Izraeli e Juda, etj.

¹Po, në atë kohë - është fjala e Zotit - unë do të jem Hyji i të gjitha fiseve të Izraelit dhe ato do të jenë populli im.

²Kështu thotë Zoti: Gjeti hir në shkretëtirë populli që i shpëtoi shpatës: Izraeli po shkon drejt vendbanimit të vet!

³Prej së largu mua Zoti m’u dëftua: “Të desha me dashuri të amshueshme, prandaj ruajta për ty mëshirën.

⁴Përsëri do të të ndërtoj e do të ndërtohesh, o virgjëra e Izraelit! Përsëri do të stolisesh me tupanat e tu e do të hidhesh në valle!

⁵Prapë do të mbëltosh vreshta në malet e Samarisë: do të mbëltojnë mbëltuesit e do të vjelin të vjela!

⁶Sepse do të vijë dita kur rojtarët do të bërtasin në malin e Efraimit: “Mëkëmbni! Të ngjitemi në Sion, te Zoti, Hyji ynë!”

⁷Sepse kështu thotë Zoti: Brohoritni me gëzim për Jakobin, lavdëroni të parin ndër popuj, t’ju kumtojë zëri, këndoni e thoni: ‘Shpëtoje, o Zot, popullin tënd, Tepricat e Izraelit!’

⁸Ja, unë po i kthej nga toka e Veriut, do t’i bashkoj nga skajet e tokës: ndër ta janë të verbër e të shqepët, së bashku shtatzëna e ajo që të lind: bashkësi e madhe që këtu po kthehet!

⁹Shkuan duke vajtuar, do t’i kthej duke lotuar nga gëzimi, do t’u prij gjatë rrjedhës së përrenjve, udhës së drejtë ku s’do të zënë në thua, sepse jam baba i Izraelit, Efraimi është djali im i madh.

¹⁰Dëgjojeni, o popuj, fjalën e Zotit, shpalleni ndër ishuj të largët! Thoni: “Ai që e shpërndau Izraelin përsëri po e bashkon, do ta ruajë porsi bariu grigjën e vet”.

¹¹Sepse Zoti e shpërbleu Jakobin, e çliroi nga dora e më të fortit.

¹²Do të vijnë e do të këndojnë lavde në malin e Sionit, do të ngarendin drejt të mirave të Zotit, drejt drithit, verës e vajit, drejt grigjave e drejt lorive. Shpirti i tyre do të jetë kopsht i ujitur, urinë kurrë më s’do ta sprovojnë!

¹³Atëherë vajzat do të galdojnë ndër valle, djelmoshat së bashku me pleq. Zinë e tyre në galdim do ta kthej, do t’i ngushëlloj e do t’i gëzoj pas vuajtjes.

¹⁴Priftërinjtë do t’ua shujtoj me dhjamë, popullin tim do ta ngij me të mira - është fjala e Zotit.

¹⁵Kështu po thotë Zotynë: ‘Po dëgjohet një zë në Ramë! Vajtim, gjëmë edhe dënesje: vajton Rakela bijtë e vet! Assesi s’mund të pajtohet, pse ata më nuk janë!’

¹⁶Kështu thotë Zoti: ‘Pusho më së vajtuari, edhe sytë e tu nga lotët, dhimba jote ka shpagim: - është fjala e Zotit - ata do të kthehen prej dheut të armikut.

¹⁷Ka shpresë për pasardhës të tu - është fjala e Zotit bijtë e tu do të kthehen në tokë të vet!’

¹⁸Po e dëgjoj fare mirë Efraimin tek shpërngulet: “Ti më ndëshkove e unë nxura mend porsi mëzati i pamësuar; bëj që të kthehem e unë do të kthehem, sepse ti je Zoti, Hyji im.

¹⁹Pasi ta ktheva shpinën, zura të pendohem, pasi më bëre ta njoh gabimin, kokën time e rraha me grushte; i turpëruar jam e i skuqur, sepse e mbarta turpin e rinisë sime!”

²⁰Vallë, Efraimi a s’është biri im i dashur, a s’e kam unë djalë për zemër? Pse, sa herë që i kërcënohem, aq herë prapë mendoj për të! Prandaj zemra për të më dridhet: kam dhimbje, po kam dhimbje për të!’ - është fjala e Zotit.

²¹Ngul gurë tregues të udhës, vër shenja që të të tregojnë rrugën, përqëndroje mendjen në udhë, në rrugën, nëpër të cilën ece! Kthehu, Virgjëra e Izraelit, kthehu në qytetet e tua!

²²Deri kur kështu do të endesh, bija ime kundërshtare?! Diçka të re po krijon Zoti në tokë: Gruaja do ta rrethojë Burrin. Rimëkëmbja i premtohet Judës

²³Kështu thotë Zoti i Ushtrive, Hyji i Izraelit: “Gjithnjë do të thuhet kjo fjalë në tokën e Judës dhe në qytetet e tij, kur unë ta kem ndryshuar fatin e tyre: Të bekoftë Zoti, banesë e Drejtësisë, ty, o Mali i Shenjtë!

²⁴Në këtë vend do të ngulë Juda dhe të gjithë qytetet e tij së bashku, bujqit dhe ata që ruajnë grigjat.

²⁵Sepse: Unë do ta përtërijë shpirtin e mekur, do ta ngij çdo shpirt të marrakotur.

²⁶Sepse: Posa u zgjova, vërejta: sa e ëmbël që ishte ëndrra ime! Izraeli e Juda

²⁷“Ja, po vijnë ditët - thotë Zoti - e do ta mbjell në shtëpinë e Izraelit e në shtëpinë e Judës farën e njerëzve e farën e bagëtive.

²⁸Dhe, sikurse qeshë i kujdesshëm kundër tyre për të çrrënjosur, për të shkatërruar, për të shpërndarë, për të shpërngulur e për të ndëshkuar, kështu do të jem i kujdesshëm ndaj tyre për të ndërtuar e për të mbjellë - është fjala e Zotit.” Përgjegjësia vetjake

²⁹Në ato ditë nuk do të thuhet më: “Etërit hëngrën rrush të thartë dhe u mpinë dhëmbët e fëmijëve”,

³⁰por secili do të vdesë për shkak të fajit të vet. Kushdo që të hajë rrush të papjekur, do t’i mpihen dhëmbët! Besëlidhja e Re

³¹Ja, po vijnë ditët - është fjala e Zotit - kur do të lidh me shtëpinë e Izraelit e me shtëpinë e Judës një Besëlidhje të re.

³²Jo si Besëlidhja që e pata bërë me etërit e tyre, atë ditë kur i mora për dore, për t’i nxjerrë nga toka e Egjiptit. Këtë Besëlidhje qenë ata që e thyen. Atëherë unë u dëftova se jam zotëria i tyre - është fjala e Zotit.

³³Por ja Besëlidhja që unë do ta lidh pas këtyre ditëve me shtëpinë e Izraelit - është fjala e Zotit - : Në shpirtin e tyre do ta fus Ligjin tim, do ta shkruaj në zemrën e tyre. Atëherë do të jem Hyji i tyre e ata do të jenë populli im.

³⁴Dhe atëherë s’do të kenë nevojë ta mësojë njëri-tjetrin e vëllai vëllanë: ‘Njihe Zotin!’, sepse të gjithë do të më njohin, prej më të voglit e deri në më të madhin - thotë Zoti - sepse do ta fal fajësinë e tyre e s’do ta kujtoj më mëkatin e tyre.” Përhershmëria e Izraelit

³⁵Kështu thotë Zoti, Ai që diellin e bën të ndriçojë ditën, hënën e yjet që të ndriçojnë natën, që e tund detin e i ushtojnë valët, që e ka emrin Zoti i Ushtrive:

³⁶Nëse këto ligje para meje zhduken, - është fjala e Zotit - atëherë do të zhduket edhe fara e Izraelit, e s’do të jetë popull para meje askurrë.

³⁷Kështu thotë Zoti: Nëse mund të matet qielli lart, nëse themelet e tokës poshtë mund të gjurmohen, atëherë unë do ta flak farën e Izraelit për gjithçka që ai ka bërë, - është fjala e Zotit. Rindërtimi dhe madhëria e Jerusalemit

³⁸Ja, po vijnë ditët - është fjala e Zotit - dhe Qyteti i Zotit do të rindërtohet nga pirgu Hananeel deri në Derën e Këndit,

³⁹e pastaj do të zgjatet litari i matjes drejt deri në kodrën Gareb dhe do të kthehet drejt Goasë.

⁴⁰Pastaj mbarë lugina e kufomave dhe e hirit si dhe mbarë krahina deri te përroi Cedron dhe deri në Këndin e Derës së Kuajve në Lindje, do të jenë të kushtuara Zotit: kurrë më s’do të çrrënjoset as nuk do të rrënohet!