Ikja në Egjipt

¹Atëherë të gjithë oficerët, d. m. th. Johanani, biri i Kareesë, Jezania, biri i Osajasë, edhe mbarë vegjëlia, prej më të voglit e deri në më të madhin, u paraqitën

²dhe i thanë profetit Jeremi: “Deh të të pëlqejë lutja jonë! Lute për ne Zotin, Hyjin tënd, për këtë tepricë, sepse prej një shumice të madhe kemi mbetur, siç po sheh, një pakicë.

³Le të na e dëftojë Zoti, Hyji yt, udhën që duhet të marrim dhe ç’duhet të bëjmë.”

⁴Atëherë profeti Jeremi u tha: “Ju mora vesh! Ja, unë po i lutem Zotit, Hyjit tuaj, ashtu si ju po kërkoni; çdo fjalë që Zoti, Hyji juaj, do të më përgjigjet, unë do t’jua tregoj dhe asgjë nuk do t’ju fsheh.”

⁵Ata i thanë Jeremisë: “Dëshmitar të vërtetë dhe besnik e paçim Zotin kundër nesh, në qoftë se nuk do të bëjmë ashtu si Zoti, Hyji yt, të të thotë të veprojmë me anën tënde.

⁶Si në na pëlqeftë, si në mos na pëlqeftë, do ta dëgjojmë zërin e Zotit, Hyjit tonë, tek i cili po të dërgojmë, që të na sillet mbarë pse do ta dëgjojmë zërin e Zotit, Hyjit tonë.”

⁷Kur u mbushën dhjetë ditë, fjala e Zotit iu drejtua Jeremisë.

⁸Atëherë ai e thirri Johananin, birin e Kareesë, dhe të gjithë oficerët që ishin me të, si edhe të gjithë popullin prej më të voglit e deri në më të madhin.

⁹U tha: “Kështu thotë Zoti, Hyji i Izraelit, tek i cili më dërguat që t’i shtroj uratët tuaja para tij:

¹⁰Nëse do të vazhdoni të banoni në këtë vend në qetësi, unë do t’ju ndërtoj e nuk do t’ju shkatërroj, do t’ju mbëltoj e nuk do t’ju çrrënjos, sepse më vjen keq për të këqijat që jua kam bërë.

¹¹Mos e druani mbretin e Babilonisë, para të cilit të frikësuar dridheni. Aspak mos e kini frikë - është fjala e Zotit - sepse unë jam me ju që t’ju shpëtoj e t’ju nxjerr nga dora e tij.

¹²Unë do të bëj që ju të gjeni hir para tij dhe ai do të ketë dhimbje për ju e do t’ju lërë të jetoni në tokën tuaj.

¹³Por, bëtë e thatë: ‘Nuk do të banojmë në këtë vend’, dhe nëse s’do ta dëgjoni zërin e Zotit, Hyjit tuaj

¹⁴e thoni: ‘Assesi, por do të shkojmë në tokën e Egjiptit, ku nuk do të shohim luftë as s’do të dëgjojmë zërin e borisë, ku s’do ta sprovojmë urinë: atje do të banojmë’;

¹⁵atëherë, mirë, për këtë gjë - dëgjojeni fjalën e Zotit - Teprica e Judës! Kështu thotë Zoti i Ushtrive, Hyji i Izraelit: Nëse vërtet mendoni të shkoni në Egjipt, dhe nëse shkoni atje për të jetuar,

¹⁶atëherë shpata që e druani do t’ju gjejë atje në tokën e Egjiptit, po edhe uria, së cilës po ia keni drojën, do t’ju ngjeshet në Egjipt, dhe atje do të vdisni.

¹⁷Të gjithë ata që do të vendosin të shkojnë në Egjipt për të jetuar atje si endacakë, do të vdesin atje nga shpata, uria e murtaja: askush prej tyre s’do të shpëtojë as s’do të mund t’i shmanget të keqes që do ta çoj mbi ta.

¹⁸Sepse kështu thotë Zoti i Ushtrive, Hyji i Izraelit: Siç u zbraz furia ime dhe zemërimi im mbi jerusalemas, po ashtu do të zbrazet zemërimi im mbi ju, kur të keni hyrë në Egjipt: do të bëheni mallkim, emnesë, nëmë e turp dhe kurrën e kurrës më s’do ta shihni këtë vend.”

¹⁹Fjala e Zotit mbi ju, Tepricat e Judës! Ruajuni se shkoni në Egjipt! Mirë ta dini se unë jam sot dëshmitar kundër jush!

²⁰Ju vetë po e vini në rrezik jetën tuaj! Sepse ju më çuat te Zoti, Hyji ynë, e më thatë: ‘Lutu për ne te Zoti, Hyji ynë, dhe gjithsesi të ketë thënë Zoti, Hyji ynë, ashtu ti na trego e ne do ta zbatojmë.’

²¹Unë sot ju vura në dijeni, por ju s’e dëgjuat zërin e Zotit, Hyjit tuaj, s’dëgjoni asgjë prej atyre që më dërgoi t’jua them.

²²Tashti mund të jeni të sigurt se do të vdisni nga shpata, uria e murtaja në atë vend që deshët të hyni e të jetoni të strehuar.”