Prishja morale e popullit të Judesë, Vajtim mbi Sionin, etj.

¹Oh, ta kisha në shkretëtirë një bujtinë strehimi udhëtarësh! Do ta lija popullin tim, prej tyre do të ikja larg, sepse të gjithë janë fëlligështarë, turmë tradhtarësh.

²Gjuha e tyre hark i ngrehur, rrena, e jo e vërteta, e pushtoi vendin anembanë. Prej një të keqeje në tjetrën bien, e mua s’më njohin, - është fjala e Zotit.

³Gjithkush t’i ruhet të afërmit të vet, në vëllanë e vet kush besë të mos ketë, se çdo vëlla bën pabesi, çdo i afërm përhap shpifje.

⁴Vëllai vëllanë e tradhton, s’ia thotë të vërtetën; e mësuan gjuhën të flasë gënjeshtra, bëjnë të keqen, s’duan të kthehen.

⁵Padrejtësi mbi padrejtësi, dhelpëri mbi dhelpëri: s’duan të më pranojnë, - është fjala e Zotit.

⁶Prandaj kështu thotë Zoti i Ushtrive: “Ja, do t’i shkrij, në provë do t’i vë; ç’mund të bëj tjetër për të bi’në e popullit tim?

⁷Sh’gjetë plaguese gjuha e tyre; e në gojë fjala mashtruese: me gojë mikut i uron paqe, kurse fshehtas i vë pritën.

⁸Të mos i ndëshkoj për punë të tilla, - është fjala e Zotit - mbi një popull siç është ky a thua s’duhet të hakmerrem?” Vajtim mbi Sionin

⁹Do të vajtoj, do t’i qaj malet, gjëmë e vaj mbi kullota të bjeshkëve, që u dogjën e u bënë shkrumb! Nëpër to s’kalon njeri, blegërimë grigjash më s’dëgjohet. Shpendët e qiellit e bagëtitë të gjitha ikën, të gjitha u zhdukën!

¹⁰Jerusalemin do ta shndërroj në rrënojë gurësh, në strofull çakejsh; të Judës qytetet në shkretëtirë pse askush në to s’do të banojë!

¹¹Kush është i urtë këtë ta kuptojë? Kujt t’ia zb’lojë goja e Zotit që të lajmërojë kështu: Përse vendi u shkretua, është bërë shkrumb porsi shkretëtira nëpër të cilën askush s’kalon?

¹²Atëherë tha Zoti: “Është kështu pse e kanë lënë Ligjin tim, që ua kam dhënë, nuk e dëgjuan zërin tim dhe nuk ecën sipas tij,

¹³por shkuan pas dashakeqësisë së zemrës së vet dhe ndoqën baalët, për të cilët i mësuan etërit e tyre.”

¹⁴Prandaj, kështu thotë Zoti i Ushtrive, Hyji i Izraelit: “Ja, unë do ta ushqej këtë popull me mendër dhe do t’i jap të pijë ujë të helmuar.

¹⁵Do t’i shpërndaj ndër popuj që nuk i njohën as ata as etërit e tyre e do ta dërgoj shpatën pas tyre deri që t’u shuhet fara.”

¹⁶Kështu thotë Zoti i Ushtrive: “Kujdes! Thirrni vajtoret! Le të vijnë! Thirrni ato më të dijshmet! Le të shpejtojnë!

¹⁷Le të shpejtojnë, le t’ia nisin mbi ne vajtimit: që sytë tanë të derdhin lot, ujë të rrjedhin qepallat tona!”

¹⁸Po, nga Sioni jehon vajtimi: “Heu, si u shkretuam, u mb’luam me turp! U shtrënguam vendin ta lëmë, t’i braktisim vatrat tona!”

¹⁹Dëgjojeni, o gra, fjalën e Zotit, veshët tuaj ta ndiejnë mirë fjalën që del prej gojës së tij. Bijat tuaja të vajtojnë mësojini, njëra-tjetrës këtë vajtim:

²⁰“Për dritaresh na hyri vdekja, depërtoi në shtëpitë tona, i kositi fëmijët n’për rrugë e djelmoshat nëpër tregje.”

²¹Thuaj! Kështu thotë Zoti: “Kufoma njerëzish do të bien porsi plehu përmbi ara, porsi dujt pas korrtarit e askush nuk i mbledh.” Urtia e vërtetë

²²Kështu thotë Zoti: “Mos të mburret i urti me mençuri të vet, as trimi mos të mburret më trimërinë e vet, as pasaniku mos të mburret me pasurinë e vet;

²³por kush mburret me këtë le të mburret: se ka dije për të më njohur mua, se jam Zoti që bën mirësi, zbaton të drejtën e drejtësinë në tokë, se këto janë gjërat që më pëlqejnë - është fjala e Zotit. Shpresë e kotë në rrethprerje

²⁴Ja, po vijnë ditët - është fjala e Zotit - kur do t’i ndëshkoj të gjithë ata që janë të rrethprerë në trup:

²⁵egjiptianët, judenjtë, edomët, bijtë e Amonit, moabët e të gjithë ata që i qethin tëmthat e kokës, që banojnë në shkretëtirë, sepse të gjithë këta janë të parrethprerë, kurse mbarë shtëpia e Izraelit janë të parrethprerë në zemër.