IV. BISEDAT E ZOTIT, Biseda e Parë, etj.

¹Nga stuhia Zoti i përgjigji Jobit e i tha:

²»Kush është ai që e errëson Provaninë me ca fjalë që kripë nuk kanë?

³Ngjeshu, pra, siç ngjeshen trimat: unë dua të pyes e ti më mëso!

⁴Kur themelet tokës ia vura ti ku ishe? Më trego nëse njëmend e di.

⁵A e di: kush përmasat ia caktoi? Me konop kush e ka matur?

⁶Përmbi çka i pushojnë themelet? Të këndit gurin kush ia vuri

⁷ndërsa k’ndonin yjet e mëngjesit, brohorisnin të gjithë bijtë e Hyjit?

⁸Kush e mbylli brenda dyerve detin, kur po dilte nga krah’rori i nënës?

⁹Kur e vesha me re si me petka, me errësirë si më shpërgenj e mbështolla?

¹⁰Kur unë caqet atij ia vura, e kyça me dyer e shula

¹¹dhe i thashë: ‘Deri këtu! mëtej mos shko! Këtu le të thehen valët tua krenare!’

¹²Gjatë jetës sate nadjes i urdhërove? Po agimit vendin ia caktove?

¹³Kur ia kape skajet tokës a u shkundën prej saj mëkatarët?

¹⁴A do të shndërrohet në deltinë për vula, do të ngjyroset porsi petku?

¹⁵Mëkatarëve drita u merret, u thërmohet grushti i ngritur.

¹⁶A mos mbërrite në burimet e detit, a mos ece fundit të pështjerrave?

¹⁷A t’u hapën dyert e vdekjes dhe i pe hymjet e errëta?

¹⁸A i vrojtove përmasat e tokës? Fol, pra, ti, nëse i di këto të gjitha!

¹⁹Në cilin kënd drita banon? Vendbanimin ku e kanë errësirat?

²⁰Për t’u prirë në caqet e tyre o për t’i kthyer në banesë të tyre?

²¹Po si! Ti atëherë ishe i lindur, vjetët e tua janë tepër të shumta!

²²A ke hyrë në qilarët e borës? A i ke parë depot e breshërit,

²³që i përgatita për ditë të ngushtë, ditë përleshje, lufte të tmerrshme?

²⁴Cilës udhë shpërndahet drita, nëpër cilën shiroku djeg tokën?

²⁵Kush shiut të rëndë udhën ia dha edhe rrugën rrufesë vetuese,

²⁶që të bjerë shi në vend të pabanuar, në shkretëtirë ku askush s’banon,

²⁷për t’i ngirë të papërshkueshmet djerre, që të qesë bar toka e thatë?

²⁸A ka vallë shiu baba? Kush i lind pikat e vesës?

²⁹Gjirit të kujt do të ketë dalë àkulli? Kush prej qiellit e lindi brymën?

³⁰Kur si gur ujërat forcohen, sipërfaqja e humnerës kur ngurret?

³¹Mundesh në vargje t’i lidhësh Shejzat, o nenin t’ia zgjidhish Orionit?

³²E bën të dalë Hyllin e Dritës? Ti i prin Ariut me zogj?

³³A ia di ti qiellit ligjet dhe mbi tokë ti i vë në zbatim?

³⁴A u bërtet ti reve në qiell e të mbulon shtrëngata e shiut?

³⁵A ti i lëshon vetëtimat që çajnë dhe të thonë: ‘Si urdhëron!’?

³⁶Kush ibisit i dha dije edhe gjelit të ketë kuptim?

³⁷Kush i mençur i numron retë, kush i zbraz rrëshiqat e qiellit,

³⁸kështu pluh’ri bëhet një tërësi edhe bucat një me tjetër të ngjiten?

³⁹Luaneshës ti, thua, prenë ia zë dhe i ushqen zogjtë e luanit,

⁴⁰kur ata qëndrojnë në shpellë ose vërejnë mbi pre nga strof’lli?

⁴¹Kush korbave ua mbledh ushqimin, kur drejt Hyjit zogjtë cicërrojnë për arsye se u mungon shujta?