2. GJYKIMI I POPUJVE, Në përgjithësi, etj.

¹Sepse, ja, ndër ato ditë e në atë kohë, kur ta përmirësoj fatin e Judës e të Jerusalemit,

²do ti mbledh të gjithë popujt e do t’i çoj në fushën e Jozafatit. Atje do të bëj gjyq me ta lidhur me popullin tim, Izraelin, pronën time, që i shpërndanë nëpër kombe dhe e ndanë tokën time.

³Mbi popullin tim hodhën short, i ndërruan djelmoshat me lavire, vajzat i shitën për verë e pinë!

⁴Çfarë mendoni në të vërtetë, të më bëni ju, Tir e Sidon, dhe mbarë krahinat e Filistesë? Pse, a thua doni të më hakmerreni? Po edhe nëse do të hakmerreni kundër meje, unë aspak pa u vonuar, hakmarrjen tuaj do ta sjell mbi kokën tuaj!

⁵Sepse ju jeni ata që e morët argjendin tim, arin tim dhe i mbartët dhe i çuat gjërat e mia të çmueshme në tempujt tuaj,

⁶ju që ua shitët bijtë e Judës e të Jerusalemit grekëve për ti tretur sa më larg prej atdheut të tyre,

⁷ja, pra, unë do ti çoj nga vendi ku ju i shitët dhe hakmarrjen tuaj do ta kthej mbi kokën tuaj.

⁸Do ti shes bijtë tuaj e bijat tuaja me dorë të bijve të Judës. Do tua shesin sabenjve, një populli të largët. Sepse kështu ka folur Zoti.

⁹Shpalleni këtë ndër popuj: shenjtërohuni për luftë! Çoni në këmbë trimat! Le të vijnë, le të sulen të gjithë luftëtarët!

¹⁰Ktheni plorët tuaj në shpata, drapërinjtë tuaj në heshta, le të thotë i ligshti: Trim i fortë jam unë!

¹¹Shpërtheni e ejani, të gjithë popujt e rrethit dhe këtu bashkohuni! Silli, o Zot, trimat e tu!

¹²Le të çohen e le të ngjiten të gjitha kombet në fushën e Jozafatit, sepse aty do të ulem të gjykoj të gjitha kombet përreth!

¹³Në dorë merrni drapërinjtë, sepse u poqën të korrat! Ejani e shtrydhni se shtrydhësi është plot: tinarët po ngufin e derdhen, kaq e madhe ështe e keqja e tyre!

¹⁴Popuj, o popuj, në Luginën e Vendimit, sepse është afër Dita e Zotit në Luginën e Vendimit!

¹⁵U terratisën diell e hënë, yjet e humbën shkëlqimin e vet!

¹⁶Ulërin Zoti nga Sioni, i jehon zëri nga Jerusalemi; dridhen qielli edhe toka! Për popull të vet strehim është Zoti, fortesë për bij të Izraelit!

¹⁷Do ta dini se unë jam Zoti, Hyji juaj, që banoj në Sion, Malin tim të shenjtë! Vendi i shenjtë do të jetë Jerusalemi, n’për të s’do të kalojnë më të huajt!

¹⁸Atë ditë malet do të rigojnë musht, dhe me qumësht do të rrjedhin kodrat, të gjithë përrenjtë e Judës do të rrjedhin ujë; prej Shtëpisë së Zotit do të dalë burimi do ta ujitë luginën Setim.

¹⁹Egjipti shkretëtirë do të bëhet, Idumeja e përzhitur dhe e djegur për dhunë të bërë bijve të Judës, pse gjak të pafajshëm derdhën në tokë të tyre.

²⁰E Judeja përherë do të banohet, prej breznie në brezni Ruzalemi!

²¹Gjakun e tyre do ta marr, s’do ta lë hupës t’u shkojë, në Sion Zoti do të banojë.