Të gjithë kapitujt

Jozuehu · Kapitulli 9

6. MARRËVESHJA MES IZRAELITËVE DHE BANORËVE TË GABAONIT, Lidhje mbretërish kundër Izraelit, etj.

27 vargje

6. MARRËVESHJA MES IZRAELITËVE DHE BANORËVE TË GABAONIT

Lidhje mbretërish kundër Izraelit

1Kur dëgjuan për këto që ndodhën, mbarë mbretërit që banonin përtej Jordanit, në malësi, në Sefelë, përgjatë mbarë bregut të Detit të Madh, si dhe ata që banonin deri në Liban: Heteu, Amorreu, Kananeu, Ferezeu, Heveu dhe Jebuzeu,

2bënë marrëveshje të sulmonin të gjithë së bashku dhe njëkohësisht Jozuehun e Izraelin.

Dinakëria e banorëve të Gabaonit

3Kurse banorët e Gabaonit, kur morën vesh për gjithë ç’u kishte bërë Jozuehu Jerikut e Hajit,

4sajuan një dredhi: morën për vete ushqime e çka lypet për udhëtim, ngarkuan në gomarë thasë të vjetër, rrëshiqa vere të vjetër, të shqyer e të arnuar,

5sandale të vjetra, që ishin të mbështjella me arna që të dukeshin të vjetra, u veshën me petka të vjetra. Po edhe bukën që e morën për shtegtim, e morën të fortë dhe të bërë copa-copa.

6Shkuan te Jozuehu që tani gjendej me tëbanishtë në Galgalë. I thanë atij dhe mbarë Izraelit së bashku: “Po vijmë prej një dheu të largët me qëllim që të bëjmë marrëveshje me ju”. Burrat e Izraelit iu përgjigjën hevenjve:

7”Ruajuni se mos banoni ndoshta në mesin tonë? Si do të mund të bëjmë atëherë besëlidhje me ju”?

8Ata i thanë Jozuehut: “Jemi shërbë- torët e tu”! Jozuehu i pyeti: “Kush jeni edhe nga vini”?

9Ata u përgjigjën: “Shërbëtorët e tu erdhën prej një vendi shumë të largët në emër të Zotit, Hyjit tënd. Sepse e dëgjuam zërin e mirë të pushtetit të tij: gjithçka bëri në Egjipt

10si dhe çfarë u bëri dy mbretërve amorrenj përtej Jordanit, Sehonit, mbretit të Hesebonit, dhe Ogut, mbretit të Basanit, që ishte në Astarot.

11Po edhe të parët tanë dhe mbarë populli i vendit tonë na thanë: Merrni me vete ushqime për rrugë, dilni përpara tyre e u thoni: Jemi shërbëtorët tuaj, bëni me ne besëlidhje.

12Ja, buka: kur dolëm nga shtëpitë tona për të ardhur tek ju, ishte e nxehtë! E tani, sepse është e moçme, është tharë e copëtuar.

13Rrëshiqat e verës ishin të rinj kur i mbushëm dhe ja, janë shqyer e grisur. Po edhe petkat e sandalet tona, me të cilat jemi veshur e mbathur, për shkak të udhës tepër të gjatë, janë të grisura e të copëtuara”.

14Njerëzit atëherë u besuan e morën prej ushqimeve të tyre, por nuk e këshilluan Zotin.

15Jozuehu bëri paqe me ta dhe, pasi lidhën besëlidhjen, u premtoi se do ti lërë në jetë; po edhe prijësit e bashkësisë, u betuan.

16Porse tri ditë pasi bënë besëlidhjen, morën vesh se jetonin afër, madje në mesin e tyre.

17Atëherë Izraeli çoi nga ja dhe të tretën ditë arriti në qytetet e tyre. Ato quhen kështu: Gabaon, Kafirë, Berot dhe Kariatiarim.

18Izraelitët nuk i vranë, sepse u ishin betuar krerët e bashkësisë në emër të Zotit, Hyjit të Izraelit. Porse mbarë bashkësia u ankua kundër krerëve.

Statusi i banorëve të Gabaonit

19Krerët iu përgjigjën bashkësisë: “Ua kemi dhënë besën në emër të Zotit, Hyjit të Izraelit, e prandaj s’kemi se si ti prekim.

20Por, kështu do të bëjmë me ta: do ti lëmë gjallë që të mos ndizet kundër nesh hidhërimi i Zotit, nëse e thyejmë përbetimin;

21por kështu le të jetojnë: le të presin dru e le të mbartin ujë për mbarë bashkësinë!” Pasi folën krerët kështu,

22Jozuehu i thirri gabaonasit e u tha: “Pse deshët të na gënjenit me dhelpëri kur na thatë: Banojmë shumë larg prej jush, e jetoni në mesin tonë?

23Kështu, pra, mbi ju do të mbesë nëma dhe kurrë nuk do t’ju hiqet skllavëria: do të jeni druprerës dhe ujëmbartës për Shtëpinë e Hyjit tim”.

24Ata iu përgjigjën: “Na qe lajmëruar neve, shërbëtorëve të tu, se Zoti, Hyji yt, i kishte caktuar Moisiut, shërbëtorit të vet, se do t’jua dorëzojë juve krejt vendin dhe se do ti zhdukë të gjithë banorët e vendit. Kështu, pra, na kapi frikë e madhe për jetën tonë, u trembëm tepër prej jush, prandaj edhe bëmë kështu.

25Tani, pra, jemi në dorë tënde: bëj me ne si të ta marrë mendja se është mirë dhe e drejtë”.

26Jozuehu bëri me ta si kishte thënë: i liroi nga duart e izraelitëve që të mos i vrasin

27dhe po atë ditë urdhëroi që të vihen në shërbim të mbarë popullit e të lterit të Zotit në atë vend që Zoti ta ketë zgjedhur si druprerës e ujëmbartës deri në kohën e tashme.