Takimi i parë i Juditës me Olofernin

¹Oloferni i tha Juditës: »Qetësohu, o grua, dhe mos të të lëshojë aspak zemra, sepse unë nuk i bëj asnjë të keqe njeriut që i pëlqen t’i shërbejë Nabukodonozorit, mbretit të mbarë botës.

²Po edhe tani, po të mos më kishte përbuzur populli yt i malësisë, unë nuk do të kisha ngritur heshtë kundër tij. Vetë deshën kështu.

³Tash më trego pse ike prej tyre e erdhe tek ne? Patjetër do të kesh ardhur për të shpëtuar jetën! Mos ki farë frike: e ke të sigurt jetën sonte e më tutje!

⁴Askush s’do të guxojë të të bëjë keq, por do të sillem me ty mirë siç veprohet me shërbëtorët e Zotërisë tim, Nabukodonozorit.«

⁵Judita i përgjigji: »Denjohu t’i pranosh me mirësi fjalët e shërbëtores sate dhe më lejo të flasë si shërbëtore e jote. Sonte shërbëtorja jote s’do të thotë asnjë rrenë para zotërisë tim.

⁶Vetëm ndiqi këshillat e shërbëtores sate dhe Hyji do t’i japë përfundim të mirë veprës sate, Imzot.

⁷Pasha jetën e Nabukodonozorit, mbretit të mbarë botës, pasha ushtrinë e atij, që të dërgoi për t’i nxjerrë në rrugë të drejtë të gjithë njerëzit. Me ndihmën tënde nuk i janë përkulur vetëm njerëzit, por edhe bagëtitë, kafshët e egra dhe shpendët të gjithë do të jetojnë për Nabukodonozorin dhe për shtëpinë e tij.

⁸Kemi dëgjuar për mençurinë dhe zgjuartësinë tënde. Mbarë bota e ka marrë vesh se vetëm ti je i mirë në mbarë mbretërinë, i shquar për urtësi dhe i mrekullueshëm në mjeshtrinë e drejtimit të luftës.

⁹Mandej e kemi marrë vesh, Imzot, edhe fjalimin që e mbajti në këshillin tënd Ahiori, i dimë fjalët e tija, sepse njerëzit e kanë pranuar në Betuli dhe ai i tregoi të gjitha që i ka folur para teje.

¹⁰Prandaj, Zotërues e Zotëri, mos e bëj për asgjë fjalën e tij, por vëre në zemër, sepse është e vërtetë. Është e vërtetë se populli im nuk mund të ndëshkohet as s’ka pse kush çon shpatë kundër tij përveç nëse mëkaton kundër Hyjit të vet.

¹¹Por, që Imzoti të mos mbetet i zhgënjyer dhe që puna të mos i shkojë huq, le ta dijë se vdekja do të bjerë mbi kokat e tyre, sepse kanë mëkatuar dhe e kanë hidhëruar Zotin e vet.

¹²Pasi atyre u munguan nozullimet dhe u pakua ujët e pishëm, deshën të vënë dorë mbi kafshët dhe gjithçka tjetër që Hyji i tyre u urdhëroi të mos i hanë.

¹³Madje ata kanë vendosur t’i hanë edhe frytet e para të grurit dhe të dhjetën e verës e të vajit, që janë të shenjtëruara për priftërinjtë tanë në Jerusalem, që shërbejnë para fytyrës së Hyjit tonë, e këto askush prej popullit nuk guxon as t’i prekë me dorë.

¹⁴Mirëpo, tash dërguan disa njerëz në Jerusalem - pasi edhe banorët e atjeshëm po e bëjnë të njëjtën gjë - që t’ua nxjerrin nga pleqtë një leje të tillë.

¹⁵Por, posa t’u vijë përgjigjja dhe, atë ditë që ata ta vënë në veprim, do të bëhen preja jote.

¹⁶Këndej, edhe unë shërbëtorja jote, posa e mora vesh këtë gjë, ika prej faqes së tyre dhe Hyji më solli këtu për të kryer me ty një gjë që, kur të dëgjohet, do të mrekullohet mbarë bota, të gjithë ata që do ta dëgjojnë.

¹⁷Sepse shërbëtorja jote është një grua e devotshme dhe se natë e ditë i shërben Hyjit të qiellit. Prandaj, Imzot, nëse mbetem pranë teje, shërbëtorja jote kërkon që t’i lejohet të dalë natën jashtë në drejtim të luginës. Atje do t’i lutem Zotit dhe ai do të më tregojë kur ata do të mëkatojnë.

¹⁸Unë do të kthehem e do të të tregoj, ti do të dalish me ushtrinë tënde dhe askush prej tyre nuk do të mund të qëndrojë përballë.

¹⁹Do të të prij përmjedis Judesë deri që të vij përballë Jerusalemit, do ta vë fronin tënd në midis të tij. Atëherë ti do t’i bashkosh ata si ato delet që s’kanë bari. Asnjë qen nuk do të lehë kundër teje. Këto gjëra më kanë qenë paralajmëruar mua dhe qeshë dërguar të vij e t’ua tregoj.«

²⁰Olofernit i pëlqyen fjalët e saja po ashtu edhe të gjithë oborrtarëve të tij dhe të marrë mendësh nga bukuria dhe urtësia e saj, thanë:

²¹»Skaj më skaj të dheut nuk mund të gjendet edhe një grua si kjo për bukurinë e fytyrës dhe për urtësinë e fjalës!«

²²Atëherë Oloferni i tha: »Hyji bëri mirë që të dërgoi para njerëzve të tu. Fuqi do të jesh për duart tona e rrënim për ata që e përbuzën Zotërinë tim.

²³Ti je e bukur në fytyrë e e mençur në fjalë. E nëse do të bësh ashtu siç the, Hyji yt do të jetë Hyji im. Ti do të jetosh në pallatin e mbretit Nabukodonozor dhe do të jesh e përmendur në mbarë botën.«