Fushata kundër perëndimit, Qëndrimet e ushtrisë së Olofernit

¹Në të tetëmbëdhjetin vit, në të njëzetedytën ditë të muajit të parë, në pallatin e Nabukodonzorit, mbretit të asirëve u përhap fjala se do të hakmerrej mbi mbarë dheun, ashtu si kishte pasë thënë.

²I bashkoi të gjithë shërbëtorët dhe të gjithë bujarët e vet, mbajti me ta një këshillim të fshehtë dhe me gojën e vet, propozoi të shkretohen dhe të shkatërrohen plotësisht të gjitha ato krahina.

³Atëherë u mor vendimi të vritet çdo njeri që nuk e kishte përfillur kërkesën e tij.

⁴Kur këshillimi mori fund, mbreti i Asirisë Nabukodonozori, e thirri Olofernin, kryekomandantin e mbarë ushtrisë së vet, njeriun e dytë pas vetes,

⁵dhe i tha: »Kështu thotë mbreti i madh, zoti i mbarë botës. Nisu prej meje e merr me vete njerëz të besueshëm e të fuqishëm: rreth njëqind e njëzet mijë këmbësorë dhe njësinë e kalorësisë me dymbëdhjetë mijë kalorës.

⁶Dil kundër të gjitha vendeve në perëndim, sepse nuk iu përgjigjën urdhërimeve të mia.

⁷Jep urdhër që të ma bëjnë gati tokën dhe ujin, sepse unë do të vërsulem me hidhërimin tim kundër tyre dhe do ta mbuloj mbarë fytyrën e dheut me këmbët e ushtrisë sime dhe do t’u lejoj t’i plaçkisin pa farë kursimi.

⁸Luginat e tyre do të mbushen me të plagosur, kurse çdo përrua e lumë i tyre do të derdhet brigjeve nga të vdekurit e tyre.

⁹Do t’i tres në mërgim deri në skajin e botës mbarë.

¹⁰Dil, pra! M’i pushto të gjitha tokat e tyre. Ata që do të dorëzohen, m’i ruaj për ditën e ndëshkimit të tyre.

¹¹Për ata që nuk dëgjojnë, të mos ketë mëshirë syri yt, vraji e plaçkiti në mbarë territorin që të është besuar.

¹²Pasha jetën time dhe pushtetin e mbretërisë sime, të gjitha këto do t’i bëj me dorën time!

¹³E ti, ruaju se nuk e zbaton ndonjërin prej urdhrave të zotërisë tënd, pra bëj pikë për pikë sikurse të është urdhëruar dhe pa vonesë!«

¹⁴Oloferni si doli nga prania e zotërisë së vet, i bashkoi të gjithë princat, prijësit dhe oficerët e ushtrisë së Asirisë

¹⁵dhe i njehi burra luftëtarë të zgjedhur për ekspeditë sikurse i kishte urdhëruar zotëriu i tij, rreth njëqind e njëzet mijë dhe dymbëdhjetë mijë kalorës shigjetarë.

¹⁶I ndau në njësi të rregullta për luftë.

¹⁷Mori mandej deve, gomarë e mushka për bartjen e pajisjeve ushtarake, një shumë tejet të madhe dele, gjedhë e dhi për nozullimin e ushtrisë me shumicë që nuk u dihej numri.

¹⁸Mori pastaj edhe nozullime të shumta për secilin ushtar. Mandej edhe ar e argjend me shumicë nga vishtari i pallatit mbretëror.

¹⁹Atëherë doli nga Niniva ai e mbarë ushtria e tij dhe u nisën para mbretit Nabukodonozor për ta mbuluar faqen e dheut që është në perëndim: me karroca, kuaj e këmbësorë të zgjedhur.

²⁰Një shumicë e madhe gjithfarë njerëzish, shumicë që nuk mund të numërohej si karkalecat dhe rëra e tokës iu vu pas ta ndiqte.

²¹U nisën nga Niniva dhe pas tri ditë udhëtimi arritën në fushën e Bektiletit dhe atje i ngulën çadrat në rrëzë të malit që është në të majtë të Cilicisë së Sipërme.

²²Nga andej Oloferni mori mbarë ushtrinë e vet me këmbësorë, kalorës e karroca dhe u nis drejt krahinës malore.

²³Mandej e shkretoi Futin e Ludin dhe i bëri pre të gjithë bijtë e Rasisit dhe bijtë e Ismaelit, që ishin përballë shkretëtirës, në jug të kelenjve.

²⁴Pastaj e kaloi Eufratin, e përshkoi Mesopotaminë, i rrafshoi të gjitha qytetet e fortifikuara që ngriteshin mbi lumin Abronë dhe arriti në det.

²⁵I pushtoi territoret e Cilicisë, i copëtoi të gjithë kundërshtarët dhe mbërriti deri në kufi të Jafetit, që është në jug, përballë Arabisë.

²⁶I rrethoi të gjithë bijtë e Madianit, ua dogji tëbanat dhe ua rrëmbeu vathat.

²⁷Ra mandej në fushat e Damaskut në kohën e korrjes së grurit e ua ndezi arat, ua zhbiu grigjat e bagëtitë, ua bëri pre qytetet, ua shkretoi fushat dhe me teh të shpatës ua preu të gjithë të rinjtë.

²⁸Frikë e tmerr i pushtoi të gjithë banorët e bregut të detit, banorët e Sidonit e të Tirit, banorët e Surit e të Ohinës dhe të gjithë ata që banonin në Jamni. Frikë e madhe i pushtoi edhe banorët e Azotit, të Askalonit e të Gazës.