Urata e Juditës

¹Ndërkaq Judita ra me fytyrë përdhe, i qiti kokës hi, e shqeu këmishën e vet dhe e zbuloi grathoren që e kishte ngjeshur, dhe, në atë kohë, kur në Jerusalem, në Shtëpinë e Hyjit, flijohej në mbrëmje flia e kemit, Judita me zë të lartë e thirri në ndihmë Hyjin e tha:

²O Zot, Hyji i stërgjyshit tim Simonit, të cilin ti e armatose me thikën e hakmarrjes kundër të huajve, të cilët ia zgjidhën brezin virgjërës për ta dhunuar dhe ia zbuluan kofshën për ta turpëruar dhe ia fëlliqën kraharorin me poshtërsi; e pra, ti kishe urdhëruar: ‘Kështu të mos bëhet!’ e ata e bënë!

³Për këto i shpure në vdekje prijësit e tyre, me gjak tradhtie shtratin e tradhtisë së tyre e skuqe: i përplase shërbëtorët mbi krerë e krerët mbi fronet e tyre!

⁴Pre i bëre gratë e tyre, skllave bijat, gjithçka patën për pjesë ua ndave bijve që i pate për zemër pse digjeshin me zell për ty e urryen turpin që iu bë gjakut të tyre: dhe të thirrën në ndihmë t’u shkosh. Ti, o Hyj, o Hyji im, më dëgjo mua, gruan e vejë,

⁵sepse prej teje është çka ka qenë, ç’ndodh tani e çka do të ndodhë në të ardhmen: ti i mendon e ato bëhen!

⁶Çfarë ti synove, të doli para e të tha: »Tek jam!« Sepse të gjitha udhët e tua janë të përgatitura, synimet e tua të parapara.

⁷Ja, asirianët: krenohen me ushtrinë e vet, mburren me kuajt dhe kalorësit e vet, krenohen me krahun e këmbësorëve, shpresojnë në mburojat dhe heshtat, në harqet dhe në bahe e nuk e dinë se ti je Zoti që luftërat i zhbin!

⁸Zot Emrin e ke! Zhduke fuqinë e tyre, Hyj i amshueshëm, me fuqinë tënde shpartalloje ushtrinë e tyre zhduke fuqinë e tyre me hidhërimin tënd! Ata duan t’i çnderojnë Shenjtëroret e tua, ta fëlliqin Tendën ku banon, Emri yt i madhërishëm, t’i rrënojnë me hekur brirët e lterit tënd!

⁹Shikoje kreninë e tyre, zbraze zemërimin tënd mbi kokat e tyre, jepi dorës sime, të vejushës, fuqinë ta kryej çka kam synuar.

¹⁰Me buzëqeshjen time tërheqëse godite të skllavit prijësin, dhe të prijësit me skllavin e vet! Shkatërroje kreninë e tyre me dorën e vejushës!

¹¹Forca jote s’qëndron në numër, pushteti yt s’mbështetet në ushtri, se je Hyji i të përvujtëve, je ndihmtari i të vegjëlve, mbështetje e të ndrydhurve, mbrojtës i të përbuzurve, shpëtimtar i të dëshpëruarve!

¹²Po, po, Hyji i atit tim, Hyji i trashëgimit të Izraelit, Zotëruesi i qiellit e i tokës, Krijuesi i ujërave, Mbreti i mbarë krijesave të tua, dëgjoje uratën time:

¹³ma dhuro gjuhën ngashnjyese që të plagos edhe t’i vras të gjithë ata që synuan të keqen kundër besëlidhjes sate, kundër Tempullit tënd të shenjtë, kundër majës së Sionit, kundër Shtëpisë që u përket bijve të tu!

¹⁴Bëj ta dijë çdo popull e fis, se ti je Hyj i gjithpushtetshëm e i fuqishëm, e se populli i Izraelit, përveç teje tjetër mbrojtës nuk ka!