Të gjithë kapitujt

Ligji i Përtërirë · Kapitulli 14

Kundër një dokeje pagane, Kafshët e pastra e të papastra, etj.

29 vargje

Kundër një dokeje pagane

1»Jini për Zotin, Hyjin tuaj, bij! Mos u gërvishtni për të vdekur as mos e rruani kryet permbi sy.

2Sepse ti je një popull që i je kushtuar Zotit, Hyjit tënd dhe Zoti të ka zgjedhur të jesh populli i tij i veçantë në mes të gjithë popujve që janë përmbi tokë.«

Kafshët e pastra e të papastra

3»Mos hani asgjë që është e papastër!

4Këto janë kafshët që mund t’i hani: kau, delja e dhia,

5kaprolli, suta, dreri, dhia e egër, antilopa, bualli, dhia e shkëmbinjve.

6Çdo bagëti ndër kafshët që e kanë thundrën e ndarë në dy pjesë plotësisht dhe ripërtypet, hajeni.

7Nuk bën t’i hani ato që, njëmend përtypen, por nuk e kanë thundrën të ndarë, siç janë: deveja, lepuri, gjeri, sepse përtypen, por nuk e kanë thundrën të ndarë: le të jenë të papastra për ju.

8Edhe thiu, megjithëse e ka thundrën të ndarë, por nuk ripërtypet, le të jetë për ju i papastër: mos ua hani mishin as mos ua prekni kufomat.

9Prej të gjitha kafshëve që jetojnë në ujë, mund të hani këto: të gjitha ato që kanë fletëza dhe pare.

10Ato që s’kanë fletëza dhe pare, mos i hani, sepse janë të papastra për ju.

11Hani të gjithë shpendët e pastër,

12por këto mos i hani: shqiponjën, shqiponjën kërmëngrënëse, shqiponjën e detit,

13skifterin dhe çdo lloj sokoli,

14çdo lloj korbash,

15strucin, kukuvajkën e gjelarojën dhe çdo lloj petriti,

16hutinin, zhytrën, ibisin,

17mjellmën, pelikanin, shqiponjën qafëshogët,

18lejlekun, çdo lloj çafke, pupëzën dhe lakuriqin,

19edhe çdo zvarranik që ka krahë, le të jetë i papastër për ju, dhe mos e hani.

20Çdo shpend që është i pastër, hajeni.

21Mos hani asnjë bagëti të cofur vetiu. Jepja ta hajë i ardhuri që banon ndër qytetet tuaja ose shitja shtegtarit: sepse ti je popull i shuguruar prej Zotit, Hyjit tënd. Mos e ziej kecin në qumështin e s’ëmës.«

Të dhjetat vjetore

22»Ndaj çdo vit të dhjetën e të gjitha prodhimeve të të mjellave të tua që të dalin nga toka.

23Haje në praninë e Zotit, Hyjit tënd, në vendin që ta ketë zgjedhur për të banuar emri i tij, të dhjetën e drithit, të verës e të vajit tënd, të parëlindurit e bagëtive të tua të trasha e të imëta, që kështu të mësosh ta druash Zotin, Hyjin tënd, në çdo kohë.

24Por kur rruga është e largët për ty dhe nuk do të mund t’i sjellësh të gjitha këto, sepse vendi që Zoti, Hyji yt, e ka zgjedhur për të banuar emri i tij, është tepër larg, e Zoti të t’i ketë bekuar,

25atëherë shiti të gjitha dhe çmimin e tyre merre me vete e shko në vendin që Zoti, Hyji yt, e ka zgjedhur,

26e me ato para bli çka të pëlqen ty, qoftë bagëti të trashë ose të imët, verë ose musht ose çfarë të të dëshirojë zemra; dhe ha aty në praninë e Zotit, Hyjit tënd, dhe gostitu me familjen tënde.

27Le të hajë edhe leviti që është prej qytetit tënd: ruaju se e harron atë, sepse ai s’ka pjesë as pronë me ty.«

Të dhjetat trivjetore

28»Në mbarim të çdo të tretit vit ndaj të dhjetën e të gjitha prodhimeve të atij viti dhe vëre te dera e qytetit tënd.

29Atëherë le të vijë leviti që nuk ka pjesë as pronë me ty, i huaji, jetimi dhe e veja, që jetojnë brenda qytetit tënd, le t’i hanë dhe le të ngihen, që të të bekojë Zoti, Hyji yt, në të gjitha veprimet e tua.«