Mësimi mbi uratën, Jezusi dhe Beelzebuli, etj.

¹Një ditë Jezusi po thoshte uratë diku në një vend. Kur e kreu uratën, i tha njëri prej nxënësve: »Zotëri, na mëso edhe ne të lutemi, sikurse i mësoi edhe Gjoni nxënësit e vet.«

²»Kur të luteni - u tha Jezusi - thoni: O Atë! U shenjtëroftë Emri yt! Ardhtë Mbretëria jote!

³Na jep çdo ditë bukën tonë të përditshme!

⁴Na i fal mëkatet tona, sepse edhe ne i falim fajtorët tanë. E mos lejo të biem në tundim!«

⁵Dhe u tha: »Nëse ndonjëri prej jush ka një mik dhe i shkon në mesnatë e i thotë: ‘Mik, m’i jep hua tri bukë

⁶se më erdhi prej udhe miku im e nuk kam çka t’i jap për darkë,’

⁷e ai prej brenda i përgjigj: ‘Mos më trazo! Dera është tashmë e mbyllur e fëmijët e mi e unë ramë në shtrat! Nuk mund të çohem t’i jap!’ -

⁸Unë po ju them edhe nëse s’çohet t’ia japë pse e ka mik, do të çohet me siguri për t’i dhënë aq sa kërkon për shkak të trazimit.

⁹Edhe unë po ju them: lypni e do t’ju jepet, kërkoni e do të gjeni, trokëllitni e do t’ju çelet.

¹⁰Sepse, kushdo lyp, merr; kush kërkon, gjen; atij që trokëllit, i hapet dera.

¹¹Dhe, cili prej jush që është babë, po i lypi djali peshk, në vend të peshkut do t’i japë gjarpër?

¹²Ose, nëse i lyp vezë, do t’i japë akrep?

¹³Nëse, pra, ju, edhe pse të këqij, dini fëmijëve tuaj t’u jepni dhurata të mira, sa më tepër Ati qiellor do t’u japë Shpirtin Shenjt atyre që ia kërkojnë!«

¹⁴Një herë Jezusi po dëbonte një djall [e ky ishte memec]. Kur djalli doli, foli memeci e populli u habit.

¹⁵Disa prej tyre thanë: »I dëbon djajtë me ndihmën e Beelzebulit, kryetarit të djajve.«

¹⁶Do tjerë, pastaj, për ta vënë në provë, kërkonin prej tij një shenjë prej qiellit.

¹⁷Por ai, duke i njohur mendimet e tyre, u tha: »Çdo mbretëri, e përçarë në vetvete, shkretohet; një shtëpi bie mbi tjetrën.

¹⁸Po qe se djalli është i ndarë në vetvete - pasi ju po thoni se unë i dëboj djajtë me ndihmën e Beelzebulit - si do të qëndrojë mbretëria e tij?

¹⁹Tashti, pasi unë i dëbokam djajtë me ndihmën e Beelzebulit, bijtë tuaj, me ndihmën e kujt i dëbojnë? Prandaj, ata do të jenë gjykatësit tuaj.

²⁰Por, në qoftë se unë i nxjerr djajtë me pushtetin e Hyjit, atëherë me të vërtetë erdhi ndër ju Mbretëria e Hyjit!

²¹Kur trimi i fortë, i armatosur mirë, e ruan pallatin e vet, mbarë pasuria e tij është e sigurt.

²²Por, kur vjen një më i fortë se ai, e mund atë, ia merr armët në të cilat shpresoi e i ndanë plaçkat e tija.

²³Kush nuk është me mua, është kundër meje. Kush nuk bashkon me mua, shpërndan.«

²⁴»Kur shpirti i ndytë të ketë dalë prej njeriut, endet nëpër vende të shkretuara duke kërkuar pushim, e, duke mos e gjetur, thotë: ‘Do të kthehem në shtëpinë time nga dola’.

²⁵Kur kthehet, e gjen të fshirë e të stolisur.

²⁶Atëherë shkon e merr me vete edhe shtatë shpirtra tjerë më të këqij se veten, hyjnë e banojnë aty. Kështu gjendja e fundit e këtij njeriu bëhet më e keqe se e para.«

²⁷Ndërsa ai po fliste për këtë gjë, një grua në mes të turmës e çoi zërin e i tha: »Lum kraharori që të mbarti e gjinjtë që thithe!«

²⁸Ai përgjigji: »Madje, të lumët ata që e dëgjojnë fjalën e Hyjit dhe e zbatojnë!«

²⁹Mbasi populli shkonte gjithnjë duke u bashkuar ai filloi të flasë: »Kjo brezni është brezni e keqe: po kërkon një shenjë! Porse nuk do t’i jepet shenjë tjetër, përveç shenjës së Jonës.

³⁰Sikurse Jona u bë shenjë për ninivitët, ashtu edhe Biri i njeriut do të jetë shenjë për këtë brezni.

³¹Mbretëresha e Jugut ditën e Gjyqit do të ngritet bashkë me njerëzit e kësaj breznie dhe do t’i dënojë, sepse ajo erdhi nga skaji i dheut për të dëgjuar urtinë e Salomonit. Dhe, ja, këtu është Dikush më i madh se Salomoni!

³²Njerëzit e Ninivës, ditën e Gjyqit, do të ngriten bashkë me këtë brezni dhe do ta dënojnë, sepse u kthyen me predikimin e Jonës, dhe, ja, këtu Dikush më i madh se Jona!«

³³»Askush nuk e ndez dritëzën për ta vënë në vend të fshehtë [ose nën shinik], por përmbi pishtar, që ta shohin dritën ata që hyjnë.

³⁴Syri yt është dritëza e trupit. Kur syri yt është i shëndoshë, krejt trupi është në dritë, porse, kur është i sëmurë, edhe trupi yt është në terr.

³⁵Shiko, pra, që drita që është në ty të mos jetë e errët!

³⁶Nëse, pra, trupi yt i tërë është në dritë, pa asnjë pjesë të errët, atëherë do të jetë i tërë në dritë, sikurse kur dritëza të ndriçon me rrezet e veta.«

³⁷Ndërsa ai ende po fliste, një farise iu lut të shkonte tek ai për drekë. Ai hyri dhe u ul në tryezë.

³⁸Fariseu, kur pa se Jezusi nuk u la para buke, u çudit.

³⁹Zotëria i tha: »Po! Ju farisenjtë lani përjashta gotën dhe kupëzën, ndërsa brendinë tuaj e keni plot rrëmbime e prapësi.

⁴⁰Të marrë! A thua se ai që përftoi përjashtësinë, nuk e përftoi edhe brendësinë?

⁴¹Jepni, pra, për lëmoshë ç’është brenda gotës e kupës e do të jetë gjithçka e pastër për ju.

⁴²Porse; vaj për ju, o farisenj që jepni të dhjetën e mendrës, të ryzës e të çdo barishteje, por e qitni pas shpine drejtësinë dhe dashurinë e Hyjit! Këto të fundit është dashur të bëhen e ato të parat s’është dashur të lihen!

⁴³Vaj për ju farisenj, sepse jua ka ënda katedrën e parë në sinagoga dhe përshëndetjet në sheshe!

⁴⁴Të mjerët ju, sepse jeni porsi varret që nuk shihen e njerëzit, pa ditur, ecin mbi to!«

⁴⁵Atëherë një mësues i Ligjit i tha: »Mësues, ti, duke folur kështu, po na fyen edhe ne!«

⁴⁶»Vaj edhe për ju, mësues të Ligjit - i përgjigji Jezusi - sepse u ngarkoni njerëzve barrë që mezi mund të mbarten, ndërsa ju vetë as me gisht të dorës nuk i prekni!

⁴⁷Të mjerët ju, që u ngritni përmendore profetëve, kurse etërit tuaj i patën vrarë.

⁴⁸Kështu dëshmoni se i pëlqeni veprat e etërve tuaj; ata vranë, ndërsa ju ndërtoni përmendore!

⁴⁹Këndej edhe Dija e Hyjit tha: ‘Do t’u dërgoj profetë e apostuj. Ata do t’i vrasin e do t’i salvojnë disa prej tyre,

⁵⁰që prej kësaj breznie të kërkohet llogari për gjakun e derdhur të të gjithë profetëve që nga krijimi i botës:

⁵¹prej gjakut të Abelit deri te gjaku i Zakarisë, që u vra ndërmjet lterit e shenjtërores’. Po, unë po ju them: do të kërkohet llogari prej kësaj breznie.

⁵²Vaj për ju, mësues të Ligjit! Ju e morët çelësin e dijes: vetë nuk hytë e, ata që deshën të hyjnë, i penguat!«

⁵³Kur Jezusi doli prej andej, skribët e farisenjtë filluan ta sulmojnë rëndë dhe t’i vënë shumë pyetje,

⁵⁴duke i ngrehur leq për ta zënë pisk në ndonjë fjalë prej gojës së tij.