Lindja e Jezusit, Barinjtë dhe engjëjt, etj.

¹Në atë kohë Cezari August dha urdhër të bëhej regjistrimi i popullsisë së mbarë botës.

²Ky ishte regjistrimi i parë, kur Kuirini ishte qeveritari i Sirisë.

³Të gjithë shkonin të regjistrohen, secili në qytetin e vet.

⁴Kështu edhe Jozefi, mbasi ishte prej shtëpisë dhe prej fisit të Davidit, u ngjit, prej qytetit të Nazaretit të Galilesë, në Jude, në qytetin e Davidit që quhet Betlehem,

⁵për t’u regjistruar bashkë me Marinë, fatin e vet, që ishte shtatzënë.

⁶Tashti, ndërsa ata po gjendeshin atje, i erdhi koha të lindë.

⁷Ajo lindi djalin e vet - të parëlindurin, e mbështolli në shpërgënj dhe e vendosi në grazhd, sepse në bujtinë nuk pati vend për ta.

⁸Në atë vend ishin disa barinj, të cilët e kalonin natën përjashta për të ruajtur grigjën e vet.

⁹Engjëlli i Zotit u afrua tek ata dhe lavdia e Zotit i shndriti e ata u trembën për së tepërmi.

¹⁰Engjëlli u tha: »Mos kini frikë! Ja, unë po ju sjell një lajm të mirë: gëzim të madh për mbarë popullin!

¹¹Sot, në qytet të Davidit ju lindi Shëlbuesi - Krishti Zot!

¹²Dhe, ja shenja për ta njohur: do të gjeni një foshnjë të mbështjellë me shpërgënj e të vënë në grazhd.«

¹³Engjëllit menjëherë iu bashkua një ushtri e madhe qiellore, që madhëronte Hyjin e brohoriste:

¹⁴Lavdi Hyjit në më të lartin qiell e paqe mbi tokë njerëzve, që i ka për zemër!«

¹⁵Posa engjëjt u larguan prej tyre në qiell, barinjtë i thanë njëri-tjetrit: »Ejani të shkojmë, pra, deri në Betlehem e të shohim çka ndodhi -ngjarjen që na e kumtoi Zoti.«

¹⁶Shkuan me nxitim dhe gjetën Marinë, Jozefin e Foshnjën të vënë në grazhd.

¹⁷Kur e panë, u treguan ç’u tha engjëlli për Foshnjën.

¹⁸Të gjithë ata që i dëgjuan, u mrekulluan nga ato që thanë barinjtë.

¹⁹Maria i mbante mend me kujdes të gjitha këto ngjarje dhe i shoshiste në zemrën e vet.

²⁰Barinjtë mandej u kthyen duke lëvduar e madhëruar Hyjin për gjithçka kishin dëgjuar e parë, pikërisht ashtu siç u tha engjëlli.

²¹Kur u mbushën tetë ditë për të rrethprerë Foshnjën, ia ngjitën emrin Jezus, sikurse e quajti engjëlli para se të zihej në kraharor.

²²Kur, sipas Ligjit të Moisiut, u mbushën ditët e pastrimit të tyre, e çuan në Jerusalem, për t’ia kushtuar Zotit, -

²³sikurse shkruan në Ligjin e Zotit: ‘Çdo i parëlindur mashkull le t’i kushtohet Zotit’ -

²⁴dhe për të dhënë flinë sikurse thuhet në Ligjin e Zotit; ‘një parë turtuj ose dy zogj pëllumbash.’

²⁵Në Jerusalem aso here jetonte një njeri, që quhej Simon. Ishte njeri i drejtë dhe i përshpirtshëm. Priste Ngushëllimin e Izraelit e në të ishte Shpirti Shenjt.

²⁶Shpirti Shenjt ia kishte zbuluar se s’do të vdiste pa e parë Mesinë e Zotit.

²⁷I nxitur prej Shpirtit Shenjt erdhi në Tempull. Kur prindërit e sollën Jezusin Foshnjë për të kryer rregulloren e Ligjit mbi të,

²⁸Simoni e mori para duarsh, falënderoi Hyjin e tha:

²⁹»Tani, o Zot, mund të lejosh të vdesë shërbëtori yt në paqe sikurse the ti vetë,

³⁰sepse me sytë e mi e pashë shëlbimin

³¹që ti e bëre gati në sy të të gjithë popujve:

³²Dritën që bën të njohin Ty paganët e që i jep nder popullit tënd, Izraelit.«

³³Prindërit e tij çuditeshin për sa thuhej për të.

³⁴Atëherë Simoni i bekoi dhe i tha Marisë, nënës së tij: »Shih! Hyji e caktoi këtë Fëmijë të shkaktojë rrënim e ngritje për shumëkënd në Izrael. Do të jetë edhe shenjë të cilës njerëzit do t’i kundërshtojnë. -

³⁵(edhe ty vetë një shpatë do ta shporojë shpirtin) - që të zbulohen shestimet e zemrës së shumëkujt.«

³⁶Ishte aso here edhe Ana profeteshë, bija e Fanuelit, prej fisit të Aserit, shumë e vjetër. Pas vajzërisë së vet jetoi në martesë gjithsej shtatë vjet

³⁷kurse, si grua e vejë, arriti deri në tetëdhjetekatër vjet. Ajo nuk e lëshonte Tempullin. I shërbente Hyjit ditë e natë me agjërim e me uratë.

³⁸Shi në atë moment arriti edhe ajo dhe filloi të lëvdoje Hyjin dhe t’u tregojë për këtë foshnjë të gjithë atyre që prisnin shpërblimin e Jerusalemit.

³⁹Pasi kryen gjithçka duhej bërë sipas Ligjit të Zotit, u kthyen në Galile, në qytetin e vet, Nazaret.

⁴⁰Fëmija rritej, forcohej e merrte fuqi përplot me urti - dhe hiri i Hyjit ishte në të.

⁴¹Prindërit e tij për çdo vit shkonin në Jerusalem për të kremten e Pashkëve.

⁴²Kur Jezusi i mbushi të dymbëdhjetat, u ngjitën sipas dokes së festës.

⁴³Si kaluan ato ditë, ata u kthyen, kurse Jezusi ende fëmijë, u ndal në Jerusalem pa dijen e prindërve të tij.

⁴⁴Duke qenë të bindur se është me turmë, ecën ashtu një ditë rrugë e atëherë zunë ta kërkojnë ndër kushërinj e të njohur.

⁴⁵Pasi nuk e gjetën, u kthyen në Jerusalem për ta kërkuar.

⁴⁶Pas tri ditësh e gjetën në Tempull mes dijetarësh duke i dëgjuar ata dhe duke u bërë pyetje.

⁴⁷Të gjithë ata që e dëgjonin, i mrekullonte dija dhe përgjegjet e tija.

⁴⁸Kur e panë, u çuditën dhe e ëma i tha: »Ç’ na bëre kështu, o bir? Ja, yt atë dhe unë të kërkuam plot pikëllim!«

⁴⁹Ai u përgjigji: »Po, pse më kërkuat? A nuk e dinit se më duhet të merrem me punët e Atit tim?«

⁵⁰Por ata nuk morën vesh çka deshi t’u thotë.

⁵¹Atëherë Jezusi u kthye me ta, erdhi në Nazaret dhe i dëgjonte. E ëma i ruante me kujdes në zemër të gjitha këto ngjarje.

⁵²Ndërkaq Jezusi përparonte në dije, në moshë e në hir para Hyjit e para njerëzve.