Komploti kundër Jezusit, Përerimi në Betani, etj.

¹Mbas dy ditësh do të ishin Pashkët dhe Pabrumet. Krypriftërinjtë dhe skribët kërkonin mënyrën si ta zënë me dredhi Jezusin e ta vrasin.

²Sepse thoshin: »Jo në Festë, assesi, që të mos bëhet kryengritje në popull.«

³Jezusi ishte në Betani në shtëpinë e Simonit të Gërbulur. Ndërsa ishte ulur të hajë bukë, hyri një grua me enë alabastri me erëra të mira nardi të pastër e të shtrenjtë. E theu enën alabastri dhe ia zbrazi Jezusit mbi krye.

⁴Për këtë punë disa u hidhëruan dhe i thoshin njëri-tjetrit: »Pse të derdhet ky parfum?

⁵Parfumi mundi të shitej më shumë se treqind denarë e t’u jepshin skamnorëve.« Dhe e prozhmonin atë grua.

⁶»Line! Pse po e trazoni - u tha Jezusi. - Ajo kreu një vepër të mirë kundrejt meje.

⁷Sepse, skamnorët do t’i keni gjithmonë me vete dhe do të mund t’u bëni mirë kur të doni, përkundrazi mua nuk do të më keni gjithherë.

⁸Ajo bëri çka mundi: që më parë ma leu trupin tim për varrim.

⁹Përnjëmend po ju them: kudo që - në botën mbarë - do të predikohet Ungjilli, do të tregohet edhe çka bëri kjo - në përkujtimin e saj.«

¹⁰Judë Iskarioti, njëri prej të Dymbëdhjetëve, shkoi te kryepriftërinjtë që t’ua dorëzojë Jezusin.

¹¹Kur ata dëgjuan, u gëzuan dhe i premtuan se do t’i japin të holla. Juda kërkonte rastin e volitshëm për ta tradhtuar.

¹²Ditën e parë të Pabrumeve, kur flijohej qengji i Pashkëve, nxënsit e tij i thanë: »Ku dëshiron të shkojmë e ta përgatisim darkën e Pashkëve?«

¹³Jezusi i dërgoi dy prej nxënësve të vet dhe u tha: »Shkoni në qytet e atje do t’ju takojë një njeri që mbart një katrovë uji: shkoni pas tij.

¹⁴Ku të hyjë ai, thoni zotshtëpisë: ‘Mësuesi thotë: ku është salloni im, ku do të mund të ha Pashkë me nxënësit e mi?’

¹⁵Ai do t’ju tregojë në kat një sallon të madh, të shtruar e të përgatitur. Aty na përgatitni darkën.«

¹⁶Nxënësit u nisën, arritën në qytet dhe gjetën gjithçka ashtu si u kishte thënë dhe e përgatitën darkën e Pashkëve.

¹⁷Kur u bë natë, Jezusi erdhi me të Dymbëdhjetët.

¹⁸Ndërsa ishin në tryezë dhe po hanin, Jezusi u tha: »Për të vërtetë po ju them: njëri prej jush do të më tradhtojë: ‘njëri që po ha me mua.’«

¹⁹Nxënësit u trishtuan e filluan ta pyesin njëri pas tjetrit: »A mos jam unë?«

²⁰Jezusi u përgjigji: »Njëri prej të Dymbëdhjetëve! Një që po ngjyen me mua në pjatë.

²¹Njëmend, Biri i njeriut po shkon, siç u shkrua për të, por i mjeri ai që po e tradhton Birin e Njeriut! Më mirë do të kishte qenë për të që as të mos kishte lindur fare!«

²²Ndërsa po hanin darkë, Jezusi mori bukën e bekoi Hyjin, e theu, ua dha e tha: »Merrni, ky është korpi im!«

²³Pastaj mori gotën, u falënderua e ua dha. Të gjithë pinë prej saj.

²⁴U tha: »Ky është gjaku im, gjaku i Besëlidhjes, që derdhet për të gjithë.

²⁵Për të vërtetë, po ju them: nuk do të pi më prej frytit të hardhisë deri atë ditë, kur do ta pi të ri në Mbretërinë e Hyjit.«

²⁶Pasi e kënduan himnin, u nisën drejt Malit të Ullinjve.

²⁷Jezusi u tha: »Të gjithë ju do të shkandulloheni në mua, sepse Shkrimi shenjt thotë: ‘Do t’i bie bariut e delet do të shpërndahen.’

²⁸Por, pasi të ngjallem do t’ju dal para në Galile.«

²⁹Atëherë Pjetri i tha: »Në qoftë se të gjithë do të shkandullohen, unë jo, asesi!«

³⁰Jezusi i përgjigji Pjetrit: »Për të vërtetë, po të them: sot, shi sonte, para se të këndojë gjeli dy herë, tri herë do të më bish mohit.«

³¹Pjetri ngulte edhe më tepër në fjalën e vet: »Edhe nëse do të më duhet të vdes bashkë me ty, unë nuk do të të mohoj!« Po ashtu thoshin edhe të gjithë tjerët.

³²Dhe arritën në vend që quhej Gjetseman. Atëherë Jezusi u tha nxënësve të vet: »Rrini këtu derisa të lutem.«

³³Mori me vete Pjetrin, Jakobin e Gjonin dhe filloi ta kapë frika dhe ta ndiejë veten ngushtë,

³⁴e u tha: »Shpirti im është i trishtuar për vdekje. Mos u largoni e rrini zgjuar!«

³⁵U largua pak, ra përmbys përdhe e lutej që, nëse ishte e mundur, t’i rrijë larg ai çast.

³⁶E thoshte: »Abba! Atë, ti mundesh gjithçka! Largoje prej meje këtë gotë, por jo çka dua unë, por çka do ti!«

³⁷U kthye, i gjeti fjetur dhe i tha Pjetrit: »Simon, a po fle? Po a nuk qe i zoti të rrish zgjuar për një orë të vetme?

³⁸Rrini zgjuar dhe lutuni të mos bini në tundim. Shpirti është i gatshëm, por trupi është i ligshtë.«

³⁹Përsëri u largua dhe u lut duke thënë të njëjtat fjalë.

⁴⁰Kur u kthye prapë i gjeti fjetur, sepse sytë u ishin rënduar. Nuk dinin as ç’t’i përgjigjin.

⁴¹Erdhi të tretën herë dhe u tha: »Ende po flini e po pushoni? Mjaft më! Erdhi ora! Qe, Biri i njeriut po lëshohet në duar të mëkatarëve.

⁴²Çohuni të shkojmë! Qe, po afrohet ai që po më tradhton!«

⁴³Ndërkohë që ai ende po fliste, ia behi Juda, njëri prej të Dymbëdhjetëve e bashkë me të një shumicë e madhe njerëzish me shpata e me shkopinj, të dërguar prej kryepriftërinjve, prej skribëve e prej pleqve.

⁴⁴Tradhtari i tij u kishte dhënë këtë shenjë: »Kë të puth unë, ai është. Atë kapni e merrnie me vete me kujdes të madh!«

⁴⁵Si arriti, menjëherë iu afrua Jezusit, i tha: »Rabbi!« dhe e puthi.

⁴⁶Ata vunë dorë në të dhe e kapën.

⁴⁷Njëri prej të pranishmëve, nxori shpatën, i ra shërbëtorit të kryepriftit dhe ia shkurtoi veshin.

⁴⁸Jezusi mori fjalën dhe u tha: »Paskeni ardhur me shpata e me shkopinj të më kapni sikurse unë të isha cub!

⁴⁹E, pra, për ditë isha me ju në Tempull duke mësuar e nuk më kapët… Ani, le të shkojë në vend Shkrimi shenjt!«

⁵⁰Atëherë të gjithë nxënësit e lanë dhe ikën.

⁵¹E një djalosh, i mbështjellë trupit vetëm me çarçaf, po shkonte mbas Jezusit. Ata e kapën.

⁵²Ky lëshoi çarçafin e iku lakuriq.

⁵³Ata e çuan Jezusin te kryeprifti, ku u mblodhën të gjithë kryepriftërinjtë, pleqtë dhe skribët.

⁵⁴Pjetri e ndoq për së largu deri në oborr të kryepriftit. Po rrinte aty bashkë me shërbëtorë dhe po nxehej pranë zjarrit.

⁵⁵Krerët e priftërinjve dhe mbarë Këshilli i lartë kërkonin ndonjë dëshmi kundër Jezusit për ta vrarë, po nuk e gjenin.

⁵⁶Njëmend shumë vetë dëshmuan rrejshëm kundër tij, porse dëshmitë nuk ishin në përkim.

⁵⁷Disa u çuan e dëshmuan rrejshëm kundër tij e thanë:

⁵⁸»Ne e kemi dëgjuar duke thënë: ‘Unë do ta rrënoj këtë Tempull të punuar me dorë njeriu dhe për tri ditë do ta ndërtoj një tjetër që s ‘do të jetë i punuar me dorë.’«

⁵⁹Por dëshmia e tyre as në këtë pikë nuk ishte në përkim.

⁶⁰Atëherë u ngrit kryeprifti në midis të Këshillit dhe e pyeti Jezusin me këto fjalë: »Pse nuk po përgjigj asgjë? Çka po dëshmojnë këta njerëz kundër teje?«

⁶¹Jezusi heshtonte. Nuk përgjigji asgjë. Kryeprifti prapë e pyeti e i tha: »A je ti Mesia, Biri i Hyjit të Bekuar?«

⁶²Jezusi i përgjigji: »Unë jam! Po edhe ju ‘do ta shihni Birin e njeriut duke ndenjur në anën e djathtë të Hyjit të gjithpushtetshëm, dhe duke ardhur me re të qiellit.’«

⁶³Atëherë kryeprifti i shqeu petkat e veta dhe tha: »Ç’na duhen më dëshmitarët?

⁶⁴Ju vetë e dëgjuat blasfeminë. Ç’ju thotë mendja?« Të gjithë gjykuan se meriton të vritet.

⁶⁵Atëherë disa filluan ta pështyjnë, t’ia mbulojnë fytyrën e ta rrahin grushta e t’i thonë: »Profetizo!« E shërbëtorët i binin shuplaka.

⁶⁶Ndërsa Pjetri ishte poshtë në oborr, erdhi një shërbëtore e kryepriftit,

⁶⁷dhe kur e pa Pjetrin duke u ngrohur, ia lëshoi mirë sytë dhe i tha: »Edhe ti ishe me këtë Nazarenas, me Jezusin.«

⁶⁸Ai e mohoi me këto fjalë: »As s’di as s’po marr vesh se çka po flet.« Pastaj u çua e doli në treme (edhe gjeli këndoi.)

⁶⁹Shërbëtorja, kur pa filloi t’u flasë të pranishmëve: »Ky është një prej tyre!«

⁷⁰Pjetri prapë mohoi. Pak më vonë edhe ata që ishin aty i thanë Pjetrit: »Me të vërtetë, ti je një prej tyre! Se po ti i galileas je!«

⁷¹Atëherë ai ia filloi të lëshojë be e rrufe: »Unë nuk e njoh atë njeri për të cilin po flisni.«

⁷²Menjëherë gjeli këndoi për së dyti e Pjetrit iu kujtua fjala që Jezusi ia tha: »Para se gjeli të këndojë dy herë, tri herë do të më mohosh.« Dhe shpërtheu në vaj.