Ngjallja e Jezusit, Përfundimi i gjatë i Markut Shfaqja e Jezusit Marisë Magdalenë, etj.

¹Kur kaloi e shtuna, Maria Magdalenë dhe Maria e Jakobit e Saloma blenë erëra të mira për të shkuar ta përerojnë Jezusin.

²Të parën ditë mbas të shtunës, në mëngjes, shumë herët, në të lindur të diellit, erdhën te varri.

³I thoshin shoqja - shoqes: »Kush do të na e rrokullisë gurin prej grykës së varrit?«

⁴Shikuan, kur qe, guri ishte i rrokullisur. Ishte, vërtet i madh fort!

⁵Ato hynë në varr e panë një djalosh ndenjur në anë të djathtë, të veshur me petk të bardhë, e u trembën.

⁶Por ai u tha: »Ju mos u trembni! Ju kërkoni Jezusin prej Nazaretit, të Kryqëzuarin. Ai u ngjall, nuk është këtu! Qe vendi ku e patën vënë.

⁷Shkoni dhe thoni nxënësve të tij - veçanërisht Pjetrit: Po shkon para jush në Galile, Atje do ta shihni, sikur u pat thënë:«

⁸Ato dolën dhe ikën nga varri, sepse i kapi frikë e madhe dhe tmerri. S’i treguan askujt asgjë, sepse kishin frikë…

⁹Si u ngjall, pra, Jezusi, herët në mëngjes, të parën ditë të javës, më së pari iu dëftua Marisë Magdalenë, prej të cilës i pat dëbuar shtatë shpirtra të ndytë.

¹⁰Ajo shkoi e u tregoi atyre që kishin qenë me të, që tani ishin në zi dhe e qanin.

¹¹Kur ata dëgjuan se është gjallë dhe se kjo e kishte parë, nuk i besuan.

¹²Pastaj Jezusi u dëftua në një trajtë tjetër, udhës, dyve prej nxënësve që po shkonin në fshat.

¹³Ata u kthyen e u treguan të tjerëve. As këtyre nuk u besuan.

¹⁴Në fund u dëftua të Njëmbëdhjetëve ndërkohë që po ndodheshin në tryezë. I qortoi për pabesimin e tyre dhe për ngurësinë e zemrës, pse s’u besuan atyre që e kishin parë të ngjallur prej së vdekuri.

¹⁵Dhe u tha: »Dilni në mbarë botën e predikoni Ungjillin të gjithë njerëzve.

¹⁶Kush do të besojë e do të pagëzohet, do të shëlbohet, ndërsa kush s’do të besojë, do të dënohet.

¹⁷Shenjat që do t’i përcjellin ata që do të besojnë, janë këto: në emër tim do t’i dëbojnë djajtë, do të flasin gjuhë të reja;

¹⁸[në duar] do t’i marrin gjarpërinjtë e, nëse do të pijnë ndonjë send që sjell vdekjen, nuk do t’u bëjë keq. Do t’i vënë duart mbi të sëmurë, e këta do të shërohen.«

¹⁹Zotëria [Jezusi], pasi u tha kështu, u ngjit në qiell dhe rri në të djathtë të Hyjit.

²⁰Kurse ata dolën e predikuan gjithkund. Zoti bashkëpunonte me ta dhe e përforconte Fjalën me mrekulli që e përcillnin.]]