Traditat e të parëve, Feja e gruas sirofenikase, etj.

¹Rreth Jezusit u bashkuan farisenjtë dhe disa skribë që kishin ardhur nga Jerusalemi.

²Ata vunë re se disa prej nxënësve të tij po hanin bukë me duar »të papastra« - d.m.th. të palara.

³Tashti farisenjtë dhe mbarë hebrenjtë nuk hanë bukë pa i larë duart deri në bërryl për arsye të dokeve të të parëve.

⁴As kur kthehen nga tregu nuk hanë gjë pa u larë më parë. Janë edhe shumë gjëra tjera që i mbajnë për shkak të traditës: larje gotash, katrovash e enësh remi (tryezash).

⁵Prandaj farisenjtë dhe skribët e pyetën Jezusin: »Pse nxënësit e tu nuk i mbajnë traditat e të parëve, por hanë bukë me duar të »papastra«?«

⁶Ai u përgjigj: »Mirë parafoli për ju, o shtiracakë, Isaia, kur shkroi: ‘Ky popull më nderon me buzë, kurse zemra e tyre është larg meje.

⁷I kotë është kulti që më bëjnë, kur mësojnë kinse mësim të Hyjit - rregulloret që i qitën njerëzit.’

⁸Ju lini pas dore urdhërimin e Hyjit e mbani traditat e njerëzve.«

⁹Dhe u tha: »Bukur se! Zhbëni urdhërimin e Hyjit, për të ruajtur traditën tuaj!

¹⁰E pra, Moisiu tha: ‘Ndero babën tënd dhe nënën tënde!’ dhe: ‘Kush ta nëmë babën dhe nënën, le të ndëshkohet me vdekje!’

¹¹E ju përkundrazi thoni: ‘Nëse ndokush i thotë babait ose nënës: po e shpall korban - d.m.th. - dhuratë të shenjtë - ndihmën që ju takon prej meje,’

¹²atë nuk e lejoni t’i ndihmojë më babait dhe nënës.

¹³Kështu zhbëni Fjalën e Hyjit për hirë të traditës suaj, që ju vetë e bëtë traditë për vete. E bëni edhe shumë punë të tilla të ngjashme me këto.«

¹⁴Atëherë e thirri përsëri popullin rreth vetës dhe i tha: »Më dëgjoni të gjithë dhe mbani mend!

¹⁵S’ka asgjë përjashta njeriut që mund ta bëjë atë të papastër duke hyrë në të, por çka del prej njeriut - ajo e bën të papastër.

¹⁶Kush ka veshë për të dëgjuar, le të dëgjojë!«

¹⁷Kur u nda prej turmës e hyri në shtëpi, nxënësit e pyetën për vështrimin e shëmbëlltyrës.

¹⁸Ai u tha: »Si? Po as ju nuk qenkeni në gjendje ta kuptoni? Po a nuk e kuptoni se asgjë që hyn nga jashtë në njeriun, nuk mund ta bëjë të papastër njeriun,

¹⁹sepse nuk i hyn në zemër, por në bark e del në nevojtore?« Kështu Jezusi i shpalli të pastra të gjitha ushqimet.

²⁰Dhe vazhdoi: »Çka del prej njeriut ajo e bën të papastër,

²¹sepse prej brendisë - prej zemrës së njeriut rrjedhin: mendimet e këqija, llojet e ndryshme të fëlligështisë, vjedhjet, vrasjet,

²²kurorëthyerjet, dëshira e tepruar e pasurisë, mashtrimet, shfrenia, smira, blasfemitë, krenia, marrëzia.

²³Të gjitha këto të këqija dalin nga brenda dhe e bëjnë njeriun të papastër.«

²⁴Jezusi u çua prej andej e shkoi në krahinën e Tirit. Hyri në një shtëpi e dëshironte të mos e dijë kush, por nuk mundi të mbetej i fshehur.

²⁵Sepse menjëherë e mori vesh një grua, vajza e së cilës e kishte në trup shpirtin e ndytë. Ajo erdhi dhe u hodh para këmbëve të tija.

²⁶Gruaja ishte pagane me prejardhje sirofenikase. I lutej ta dëbonte djallin prej vajzës së saj.

²⁷Ai i tha: »Prit njëherë të ngihen fëmijët, sepse nuk është mirë të merret buka e fëmijëve e t’u qitet këlyshëve.«

²⁸Ajo përgjigji: »Po, Zotëri! Por, edhe këlyshët hanë nën tryezë dromcat e fëmijëve!«

²⁹Ai i përgjigji: »Shko lirisht në shtëpi se, në saje të kësaj fjale, djalli doli prej vajzës sate!«

³⁰Ajo shkoi në shtëpi dhe e gjeti fëmijën në të shtruara. Djalli kishte dalë.

³¹Pastaj doli prapë nga krahina e Tirit, e nëpër Sidon, erdhi drejt detit të Galilesë në krahinat e Dekapolit.

³²Ia sollën një shurdhaman që mezi fliste dhe iu lutën ta vërë dorën mbi të.

³³Ai e ndau prej popullit veçmas, ia shtiu gishtërinjtë e vet në veshë, me pështymë të vet ia preku gjuhën,

³⁴i drejtoi sytë kah qielli, pshërtiti dhe i tha: »Effatha - që do të thotë: »Çelu!«

³⁵E menjëherë iu çelën veshët e iu zgjidh pengesa e gjuhës dhe foli rrjedhshëm.

³⁶Jezusi u urdhëroi të mos i tregojnë askujt. Por, sa më tepër që ai ua ndalonte, ata aq më tepër e shpallnin.

³⁷Të mrekulluar mbi çdo masë thoshin: »Gjithçka bëri mirë!« »Ky po bën të dëgjojnë të shurdhët e të flasin memecët!«