Të dërguarit e Gjon Pagëzuesit, Kërcënimi qyteteve të Galilesë, etj.

¹Kur Jezusi i kreu porositë që deshi t’ua japë dymbëdhjetë nxënësve të vet, u nis së andejmi për të mësuar e për të predikuar në qytetet e atjeshme.

²Tashti, kur Gjoni dëgjoi në burg për veprat e Krishtit, dërgoi nxënësit e vet

³për ta pyetur: »A je ti ‘Ai që do të vijë,’ apo duhet të presim një tjetër?«

⁴Jezusi i përgjigji: »Shkoni e tregoni Gjonit çka po dëgjoni e çka po shihni:

⁵Të verbërit po shohin, të shqeptit po ecin, të gërbulurit po pastrohen, të shurdhëtit po dëgjojnë, të vdekurit po ngjallen, të varfërve po u predikohet Ungjilli.

⁶I lumi ai që nuk e bjerr besimin në mua!«

⁷Kur shkuan ata Jezusi filloi t’i flasë turmës për Gjonin: »Çka dolët të shihni në shkreti? Kallamin që e luhat era?

⁸Apo çka dolët të shihni? Njeriun që veshet në petka të bukura? Qe, ata që veshen me petka të bukura, ata banojnë në pallate mbretërore!

⁹Po, pse atëherë dolët? Të shihni një profet? Po, po ju them: edhe më tepër se një profet,

¹⁰sepse Gjoni është ai, për të cilin Shkrimi shenjt thotë: ‘Ja, unë po e dërgoj lajmëtarin tim para teje që ta bëjë gati udhën tënde para teje!’

¹¹Përnjëmend po ju them: ndër ata që u lindën prej grashë nuk u ngrit asnjë më i madh se Gjon Pagëzuesi, megjithatë, më i vogëli në Mbretërinë e qiellit, është më i madh se ai.

¹²Qysh prej ditëve të Gjon Pagëzuesit e deri tani Mbretëria e qiellit po depërton me vështirësi e vetëm të fortit e shtijnë në dorë.

¹³Vërtet të gjithë Profetët edhe vetë Ligji paralajmëruan deri te Gjoni.

¹⁴Ai është - nëse doni ta merrni vesh të vërtetën - Elia, që duhej të vijë.

¹⁵Kush i ka veshët për të dëgjuar, të dëgjojë!

¹⁶Me kë ta krahasoj këtë brezni? U përngjet djaloshave që rrinë në sheshe e u thërrasin shokëve

¹⁷e u thonë: ‘Ne u ramë për ju fyejve e ju nuk kërcyet; bëmë gjëmë e ju nuk vajtuat!’

¹⁸Erdhi Gjoni: ai s’ha as s’pi e thonë: ‘Është i djallosur!

¹⁹Erdhi Biri i njeriut: ai ha e pi, e thonë: Ja, grykësi e pijaneci! Miku i tagrambledhësve dhe i mëkatarëve!’ Por dija përligjet nga veprat e veta!«

²⁰Atëherë zuri t’i qortojë qytetet, në të cilat Jezusi kishte bërë shumë e shumë mrekulli, e ato nuk u kthyen.

²¹»I mjeri ti, Korazin, e mjera ti, o Betsaidë! Sepse, sikur të ishin bërë të gjitha ato mrekulli në Tir e në Sidon, që u bënë ndër ju, që kaherë do të kishin bërë pendesë të veshur me thes pendese e të përhimë.

²²Prandaj po ju them: Tiri e Sidoni do ta kenë më lehtë se ju Ditën e Gjyqit!

²³E ti, o Kafarnaum, a thua do të ngritesh deri në qiell? Ti do të plandosesh deri në ferr! Sepse, sikur të ishin bërë në Sodomë mrekullitë që u bënë në ty, ajo do të ishte edhe sot e kësaj dite!

²⁴Prandaj po ju them: treva e Sodomës do ta ketë më lehtë se ti ditën e Gjyqit!«

²⁵Në atë kohë Jezusi mori fjalën e tha: »Po të bekoj, o Atë, Zotërues i qiellit e i dheut, që i fshehe këto gjëra nga të dijshmit e nga të urtit, e ua zbulove të vegjëlve.

²⁶Mirë, o Atë, pse të pëlqeu ty kështu!

²⁷Ati më dorëzoi mua gjithçka dhe askush s’mund ta njohë Birin përveç Atit, dhe askush s’mund ta njoh Atin, përveç Birit e përveç atij kujt do Biri t’ia zbulojë.

²⁸Ejani tek unë të gjithë ju që jeni të lodhur prej barrës së rëndë e unë do t’ju çlodh.

²⁹Merrni mbi vete zgjedhën time e pranoni t’ju mësoj unë që jam zemër butë e i përvujtë. Kështu do të gjeni pushim për shpirtrat tuaj,

³⁰sepse, vërtet, zgjedha ime është e ëmbël e barra ime e lehtë.«