Shëmbëlltyra e mbjellësit, Përse Jezusi flet në shëmbëlltyra, etj.

¹Atë ditë Jezusi doli prej shtëpisë dhe u ul të rrijë buzë detit.

²Një turmë e madhe populli ngarendi tek ai kështu që hypi në barkë e u ul ndenjur, kurse mbarë populli zuri vend në breg.

³U foli për shumë gjëra në shëmbëlltyra. Kështu u tha:

⁴»Doli mbjellësi për të mbjellë. Ndërsa po mbillte, disa kokrra ranë pranë udhës, erdhën shpendët dhe i hëngrën.

⁵Disa ranë në zallinë, ku kishte pak dhe. Mbinë shpejt, sepse nuk e kishin tokën e thellë.

⁶Porse, kur doli dielli, u vyshkën prej vapës dhe u thanë, pse nuk kishin rrënjë.

⁷Disa tjera ranë në ferra. Ferrat u rritën e ua zunë frymën.

⁸Kurse disa tjera ranë në tokë të mirë e ato dhanë fryt: njëra njëqindfish, tjetra gjashtëdhjetëfish e tjetra tridhjetëfish.

⁹Kush ka veshë, le të dëgjojë!«

¹⁰Nxënësit iu afruan Jezusit e e pyetën: »Pse po u flet me shëmbëlltyra?«

¹¹Ai u përgjigji: »Sepse ju e morët dhuratën t’i njihni fshehtësitë e Mbretërisë së qiellit, ndërsa ata nuk e morën.

¹²Për të vërtetë, atij që ka do t’i jepet edhe më dhe do të ketë me shumicë, kurse atij që s’ka, do t’i merret edhe ajo pakicë që ka.

¹³Për këtë arsye atyre u flas në shëmbëlltyra, sepse shikojnë e nuk shohin, dëgjojnë e nuk ndiejnë as nuk kuptojnë.

¹⁴Mbi ta plotësohet profecia e Isaisë që thotë: »Mirë do të dëgjoni - por s’do të kuptoni, mirë do të shikoni - por nuk do të shihni.

¹⁵Vërtet zemra e këtij populli s’ka më ndjenja, u bë i rëndë ndër veshë, sytë i janë mbyllur, që të mos shohë me sy, të mos dëgjojë me veshë, që të mos kuptojë shpirti i tyre e të mos kthehen. E unë i kisha shëruar!«

¹⁶Lum sytë tuaj që shohin e veshët tuaj që dëgjojnë!

¹⁷Përnjëmend po ju them; shumë profetë e të drejtë dëshiruan të shohin çka ju po shihni, por nuk e panë, të dëgjojnë çka ju po dëgjoni e nuk e dëgjuan.«

¹⁸»Tani dëgjoni ç’do të thotë shëmbëlltyra e mbjellësit:

¹⁹Secilit që e dëgjon Fjalën e Mbretërisë e nuk e kupton, i vjen i Keqi dhe ia rrëmben atë që i qe mbjellë në zemër. Ky është ai që u mboll ‘pranë udhës’.

²⁰E i mbjelli ‘në zallinë’, është ai që e dëgjon Fjalën dhe me gëzim e pranon,

²¹porse, për arsye se s’ka rrënjë në vetvete - pse është i paqëndrueshëm, posa të vijë ndonjë ngushticë ose salvim për shkak të Fjalës, përnjëherë e bjerr besimin.

²²E i mbjelli ‘në ferra’, është ai që e dëgjon Fjalën, por kujdesi i tepruar i kësaj bote dhe gënjimi i pasurisë, ia marrin frymën Fjalës e ajo jet pa fryt.

²³E i mbjelli në ‘tokë të mirë’, është ai që e dëgjon Fjalën, e kupton dhe bie fryt: njëri njëqindfish, tjetri gjashtëdhjetëfish e tjetri tridhjetëfish.«

²⁴U tregoi edhe një shëmbëlltyrë tjetër: »Mbretëria e qiellit është e ngjashme me njeriun që mbolli farë të mirë në arën e vet.

²⁵Ndërkohë që njerëzit po flinin, erdhi armiku i tij, mbolli egjër nëpër grurë e shkoi.

²⁶Kur u rritën të mbjellat dhe lidhën frytin, atëherë u duk edhe egjra.

²⁷Shërbëtorët iu afruan zotështëpisë dhe i thanë: ‘Zotëri, a nuk mbolle farë të mirë në arën tënde? Nga doli, pra, egjra?

²⁸Ai u përgjigji: ‘Armiku e bëri këtë!’ Atëherë i thanë shërbëtorët: ‘A të shkojmë e ta mbledhim?’

²⁹Jo - u përgjigji ai - se duke e mbledhur egjrën druaj se, bashkë me të, nxirrni edhe grurin!

³⁰Lëni të rriten bashkë deri në të korra. Në kohë të korrjes do t’u them korrëtarëve: mblidhni më parë egjrën dhe lidheni duaj për ta djegur e grurin mblidheni në drithnikun tim!’«

³¹Mandej u tregoi një shëmbëlltyrë tjetër; »Mbretëria e qiellit është e ngjashme me kokrën e sinapit, të cilën njeriu e mori dhe e mbolli në arën e vet.

³²Ajo është, pa dyshim, më e vogla ndër të gjitha farërat, por, kur rritet, bëhet më e madhe se të gjitha barishtet, zhvillohet në lëndë, sa që shpendët e qiellit vijnë e bëjnë çerdhe në degë të tija.«

³³U tregoi edhe një shëmbëlltyrë tjetër: »Mbretëria e qiellit i përngjan tharmit që e merr gruaja dhe e përzien me tri masë miell derisa të mbruhet të gjithë.«

³⁴Të gjitha këto Jezusi ia tha popullit në shëmbëlltyra dhe asgjë nuk i thoshte pa shëmbëlltyra

³⁵që të plotësohej fjala e profetit: ‘Do të flas në shëmbëlltyra, do të zbuloj gjëra të fshehura që nga krijimi (i botës)’.

³⁶Atëherë e shpërndau turmën dhe hyri në shtëpi. Nxënësit iu afruan dhe e pyetën: »Na e shtjello shëmbëlltyrën e egjrës së arës.«

³⁷Ai u përgjigj: »Ai që e mbjell farën e mirë, është Biri i njeriut.

³⁸Ara është bota. Fara e mirë janë ata që i përkasin Mbretërisë. Egjra paraqet ata që i përkasin Qoftëlargut.

³⁹Armiku që mbolli egjrën është djalli. Korrja është mbarimi i botës. Korrtarët janë engjëjt.

⁴⁰Siç mblidhet egjra e digjet në zjarr, kështu do të ndodhë në mbarimin e botës.

⁴¹Biri i njeriut do t’i dërgojë engjëjt e vet për t’i mbledhur në Mbretërinë e tij të gjithë ngashnjyesit dhe ata që bëjnë keq,

⁴²e do t’i hedhin në furrë të ndezur, ku do të jetë vaj e kërcëllim dhëmbësh.

⁴³Kurse të drejtët, atëherë, do të shndrisin porsi dielli në Mbretërinë e Atit të tyre. Kush ka vesh, le të dëgjojë!«

⁴⁴»Mbretëria e qiellit është e ngjashme me visarin e fshehur në arë: njeriu që e gjen, e fsheh prapë, dhe, plot gëzim, shkon, shet gjithçka ka dhe e blen atë arë.

⁴⁵Mandej Mbretëria e qiellit i përngjan tregtarit që kërkon perla të çmueshme.

⁴⁶Kur e gjen një perlë me vleftje të madhe, shkon, shet gjithçka ka dhe e blen atë perlë.

⁴⁷Përsëri Mbretëria e qiellit i ngjan rrjetës që hidhet në det dhe mbledh çdo lloj peshku.

⁴⁸Kur mbushet, peshkatarët e qesin në breg, ulen dhe i mbledhin peshqit e mirë në enë e të këqijtë i tresin.

⁴⁹Kështu do të ndodhë edhe në mbarimin e botës: do të dalin engjëjt e do t’i ndajnë të këqijtë prej të drejtëve

⁵⁰dhe do t’i hedhin në furrë të ndezur, ku do të jetë vaj dhe kërcëllim dhëmbësh.«

⁵¹»A i kuptuat të gjitha këto? »Po! - i përgjigjën ata.

⁵²E ai u tha: »Kështu pra, çdo skrib, që e përvetësoi mësimin e Mbretërisë së qiellit i përngjan zotështëpisë, që nxjerr nga visari i vet gjëra të reja e të vjetra.«

⁵³Kur Jezusi i kreu së treguari këto shëmbëlltyra, shkoi prej andej.

⁵⁴Si erdhi në qytet ku ishte rritur i mësonte qytetarët në sinagogën e tyre ashtu që, të mahnitur, thoshin: »Nga i erdhi këtij kjo dije dhe kjo fuqi mrekullish? Po a nuk është biri i zdrukthëtarit?

⁵⁵Po a nuk i quhet e ëma Mari e vëllezërit Jakob, Jozef, Simon e Judë?

⁵⁶Po a nuk janë ndër ne të gjitha motrat e tija? Nga atëherë i erdhën këtij të gjitha këto?«

⁵⁷E kjo u shkaktonte mosbesim në të. Prandaj Jezusi u tha: »Profetit nuk i jepet nderim vetëm në vendlindjen e vet e në shtëpinë e vet!«

⁵⁸Për shkak të mosbesimit të tyre nuk bëri aty shumë mrekulli.