Të gjithë kapitujt

Mateu · Kapitulli 23

Fjalime kundër skribëve e farisenjve, Vajtimi mbi Jerusalem

38 vargje

Fjalime kundër skribëve e farisenjve

1Atëherë Jezusi i tha turmës dhe nxënësve të vet:

2»Në katedrën e Moisiut ndenjën skribët e farisenjtë.

3Pra, ju duhet t’i dëgjoni e të zbatoni gjithçka t’ju thonë, por mos bëni si bëjnë ata. Ata nuk veprojnë siç thonë.

4Ata lidhin barrë të rënda që mezi mund të mbaren dhe ua ngarkojnë njerëzve në krahë, kurse vetë as me gisht nuk i luajnë.

5Mandej të gjitha veprat e veta i bëjnë me qëllim që t’i shohin njerëzit. Këndej i zgjerojnë filakteritë e veta dhe i zgjasin thekët.

6Në gosti dëshirojnë kryet e vendit, në sinagoga vendet e para,

7përshëndetjet në sheshe dhe të quhen prej njerëzve ‘rabbi’.

8Ju mos lejoni t’ju quajnë rabbi, sepse vetëm njëri është Mësuesi juaj, kurse ju të gjithë jeni vëllezër.

9Dhe përmbi tokë mos thirrni askënd Atë, sepse keni vetëm një Atë - atë që është në qiell!

10Gjithashtu mos lejoni t’ju quajnë udhëheqës - sepse keni vetëm një Udhëheqës - Krishtin!

11Më i madhi ndër ju le të jetë shërbëtori juaj.

12Sepse, kush krenohet, do të përvuhet e kush përvuhet do të lartësohet.

13Vaj për ju, skribë e farisenj, shtiracakë, sepse ua mbyllni njerëzve derën e Mbretërisë së qiellit! Ju vetë nuk hyni as nuk i lini të hyjnë ata që duan të hyjnë!

15Vaj për ju, skribë e farisenj, shtiracakë, që kërkoni det e tokë për të fituar një proselit e, kur kthehet, e bëni bir të ferrit dy herë më të keq se veten!

16Vaj për ju, udhëheqës të verbër, që thoni: ‘Nëse ndokush betohet me Tempull, ai betim s’detyron, por, nëse betohet me arin e Tempullit, atëherë e detyron betimi.’

17Të marrë e të verbër! Po cili është më i madh: ari apo Tempulli, që e shenjtëron arin?

18Ju thoni edhe: ‘Kush betohet me lter s’detyron ai betim, porse, kush betohet me dhuratën që është mbi lter, atëherë e detyron betimi!’

19Qorratana! Po çka është më e madhe: dhurata apo lteri që e shenjtëron dhuratën?

20Tashti kush betohet me lter, betohet me të dhe me krejt çka ka në të!

21Kush betohet me Tempull, betohet me të dhe me Atë që banon në të.

22Kush betohet me Qiell, betohet me fronin e Hyjit dhe me Atë që rri në të.

23Vaj për ju, skribë e farisenj, shtiracakë, që lani të dhjetën e mendrës, të murajës e të kimit, por lini mbas dore atë që është më e rëndësishme në Ligj: drejtësinë, mëshirën e besnikërinë! Këtë është dashur ta bëni e nga ajo e para s’është dashur të hiqni dorë.

24Udhëheqës të verbër! Ju shtrydhni mushkonjën e kapërdini gamilen!

25Vaj për ju, skribë e farisenj, shtiracakë, sepse pastroni anën e jashtme të gotës e të enës, ndërsa përbrenda janë plot rrëmbime e papërkormëri!

26Farise i verbët! Pastro më parë brendinë e gotës, që edhe përjashta të jetë e pastër!

27Vaj për ju, skribë e farisenj, shtiracakë, që u përngjani varrezave të zbardhuara me gëlqere, që duken përjashta të bukura e përbrenda janë plot eshtra të të vdekurish me gjithfarë ndyrësie.

28Kështu edhe ju përjashta njerëzve u dukeni të drejtë, kurse përbrenda jeni krejt hipokrizi e padrejtësi.

29Vaj për ju, skribë e farisenj, shtiracakë, që u ndërtoni profetëve varrezat e u stolisni të drejtëve monumentet

30dhe thoni: ‘Të kishim jetuar në kohën e etërve tanë, nuk do të kishim bashkëpunuar me ta në vrasjen e profetëve.’

31Kështu ju vetë dëshmoni kundër vetvetes se jeni bijtë e atyre që vranë profetët.

32Mirë, pra, kryeni ç’filluan baballarët tuaj!

33Shlliga e gjarpërinj gjarpërinjsh! Si do t’i shpëtoni dënimit për ferr?!

34Ja, pra, për këtë punë unë po dërgoj ndër ju profetë, dijetarë e njerëz të shkolluar. Disa prej tyre do t’i vritni, do tjerë do t’i kryqëzoni e disa tjerë do t’i frushkulloni në sinagoga tuaja e do t’i salvoni prej qyteti në qytet

35që të bjerë mbi ju tërë gjaku i drejtë që u derdh mbi tokë qysh gjakut të Abelit të drejtë deri te gjaku i Zakarisë, birit të Barakisë që ju e vratë ndërmjet shenjtërores e lterit.

36Për të vërtetë po ju them: të gjitha këto do të bien mbi këtë brezni.«

Vajtimi mbi Jerusalem

37»Jerusalem, Jerusalem, vrastar i profetëve e që me gurë i mbyt ata që Hyji i dërgoi te ti! Sa herë desha t’i bashkoj fëmijët e tu sikurse këlluka i bashkon zogjtë e vet nën krahë… por ju nuk deshët!

38Qe, shtëpia juaj po ju lihet juve - e shkretë!

39Jo, po, unë po ju them: nuk do të më shihni më që tani e deri të thoni: ‘Bekuar qoftë ai që vjen në Emër të Zotit!’«