Shëmbëlltyra e dhjetë vajzave, Shëmbëlltyra e talentave, etj.

¹»Atëherë Mbretëria e qiellit do t’u përngjajë dhjetë virgjërave, të cilat i morën dritëzat e veta e i dolën para dhëndrit.

²Pesë prej tyre ishin marroqe e pesë të mençura.

³Tashti, këto marroqet, morën me vete dritëzat, por nuk morën vajin.

⁴Ndërsa ato të mençurat, morën me vete bashkë me dritëzat e veta edhe vaj në enë.

⁵Pasi dhëndri u vonua, u kotën të gjitha dhe i zuri gjumi.

⁶Rreth mesnatës u dha lajmi: ‘Ja, dhëndri! Dilni përpara!’

⁷Atëherë të gjitha virgjërat u çuan dhe i rregulluan dritëzat e veta.

⁸Atëherë marroqet u thanë të urtave: ‘Na jepni prej vajit tuaj se po na ndalen dritëzat.’

⁹Të mençurat u përgjigjën: ‘Assesi! Që të mos na mungojnë neve dhe juve, më mirë shkoni te tregtarët e bleni për vete!’

¹⁰Kur ato shkuan të blejnë, erdhi dhëndri e ato që ishin gati, hynë bashkë me të në dasmë dhe u mbyll dera.

¹¹Më vonë ia behën edhe virgjërat e tjera e thanë: ‘Zotëri, o zotëri, na e çel derën!’

¹²Por ai u përgjigji: ‘Përnjëmend po ju them: nuk ju njoh!’

¹³Prandaj: rrini zgjuar se nuk e dini ditën as orën!«

¹⁴»Sepse do të vijë sikurse ai njeriu që, kur deshi të niset për dhe të largët, i thirri shërbëtorët e vet e ua dorëzoi pasuritë e veta.

¹⁵Njërit i dha pesë talenta, tjetrit dy e të tretit vetëm një: secilit sipas zotësisë së tij e u nis për udhëtim.

¹⁶Menjëherë ai që mori pesë talenta u çua dhe i shtiu në punë e me ta fitoi edhe pesë tjerë.

¹⁷Po ashtu, edhe ai që mori dy talenta, fitoi edhe dy tjerë.

¹⁸Kurse ai që mori vetëm një, shkoi, çeli një gropë në dhe, dhe e fshehi paranë e zotërisë së vet.

¹⁹Pas një kohe të gjatë, u kthye zotëria i atyre shërbëtorëve dhe kërkoi llogari prej tyre.

²⁰E si doli para ai që kishte marrë pesë talenta, i qiti para edhe pesë tjerë e tha: ‘Zotëri, ti më pate dhënë pesë talenta, ja, edhe pesë tjerë që i fitova.’

²¹I përgjigji zotëria i tij: Të lumtë, shërbëtor i mirë e besnik! Pse u dëftove besnik në sende të vogla, do të bëj të parë mbi pasuri të mëdha: hyr në gëzimin e zotërisë tënd!’

²²U afrua pastaj edhe ai që kishte marrë dy talenta e tha: ‘Zotëri, ti më pate dhënë dy talenta, ja, edhe dy tjerë që i fitova!’

²³I përgjigji zotëria i tij: ‘Të lumtë, shërbëtor i mirë, e besnik! Pse u dëftove besnik në sende të vogla, do të bëj të parë mbi pasuri të mëdha: hyr në gëzimin e zotërisë tënd!’

²⁴Kur u afrua ai që kishte marrë vetëm një talent, tha: ‘Zotëri, duke të njohur se je njeri i ashpër, se korr ku nuk mbolle e mbledh ku nuk hodhe,

²⁵u frikësova e shkova dhe e fsheha talentin tënd në dhe: ja, tani gjënë tënde!’

²⁶Zotëria i tij i përgjigji me këto fjalë: ‘Shërbëtor i keq dhe përtac! E ke ditur se korr ku s’mbolla, mbledh ku nuk hodha,

²⁷prandaj të është dashur ta shtish paranë time në bankë e në kthimin tim kisha marrë gjënë time me kamatë.

²⁸Prandaj merrjani këtij talentin e jepjani atij që ka dhjetë talenta!

²⁹Sepse, atij që ka do t’i jepet më e do të ketë me shumicë, e atij që s’ka, do t’i merret edhe ajo pakicë që ka!

³⁰E shërbëtorin e pavlefshëm qiteni përjashta në terr, ku do të jetë vaj dhe kërcëllim dhëmbësh!’«

³¹»E kur të vij Biri i njeriut në madhërinë e vet e me të gjithë engjëjt, do të ulet mbi fronin e vet të madhërueshëm.

³²Atëherë para tij do të mblidhen të gjithë popujt dhe ai do t’i ndajë njërin prej tjetrit, sikurse bariu ndan delet prej cjepve.

³³Delet do t’i vërë në të djathtën e vet e cjeptë në të majtën.

³⁴Atëherë Mbreti do t’u thotë atyre që do të jenë në të djathtën e tij: ‘Ejani të bekuarit e Atit tim! Merrni në pronë Mbretërinë që u bë gati për ju që prej fillimit të botës!

³⁵Sepse pata uri e më dhatë të ha, pata etje e më dhatë të pi, isha shtegtar e më përbujtët, isha i zhveshur e më veshët,

³⁶i sëmurë e erdhët të më shihni, isha në burg e erdhët tek unë.’

³⁷Të drejtët atëherë do t’i përgjigjin: ‘Zotëri, kur të pamë të uritur e të dhamë të hash, të etshëm e të dhamë të pish?

³⁸Kur të pamë shtegtar e të përbujtëm, të zhveshur e të veshëm?

³⁹Ose, kur të pamë të sëmurë ose në burg e erdhëm te ti?’

⁴⁰Mbreti do të përgjigjet: ‘Për të vërtetë po ju them: çkado bëtë për njërin ndër këta vëllezër të mi më të vegjël, e bëtë për mua.’

⁴¹Pastaj do t’u thotë edhe atyre që do të jenë në të majtën: ‘Ikni prej meje, të mallkuar, në zjarr të pasosur, të përgatitur për djallin e për engjëjt e tij!

⁴²Sepse isha i uritur e nuk më dhatë të ha, isha i etshëm e nuk më dhatë të pi, isha shtegtar e nuk më përbujtët,

⁴³isha i zhveshur e nuk më veshët, i sëmurë dhe në burg e nuk erdhët tek unë.’

⁴⁴Atëherë edhe ata do t’i përgjigjen: ‘Zotëri, kur të pamë të uritur, a të etshëm, a shtegtar, a të zhveshur, apo të sëmurë, ja në burg e nuk t’u gjetëm në nevojë?’

⁴⁵E ai do t’u përgjigjet: ‘Për të vërtetë po ju them: çkado s’bëtë për njërin prej këtyre më të vegjëlve, nuk e bëtë për mua.’

⁴⁶Këta do të shkojnë në mundim të përjetshëm, kurse të drejtët në jetën e pasosur.«