Komploti kundër Jezusit, Përerimi i Jezusit në Betani, etj.

¹Jezusi, kur i kreu të gjitha këto fjalime, u tha nxënësve të vet:

²»Ju e dini se edhe dy ditë janë Pashkët dhe Biri i njeriut do të dorëzohet për të qenë kryqëzuar.«

³Atëherë kryepriftërinjtë e pleqtë e popullit bënë mbledhje në pallatin e kryepriftit që quhej Kajfa,

⁴dhe morën vendimin ta zënë Jezusin me tradhti e ta mbysin.

⁵Por thoshin: »Jo në të Kremte që të mos bëhet ndonjë trazirë në popull.«

⁶Kur Jezusi po gjendej në Betani, në shtëpinë e Simonit të Gërbulur,

⁷ndërsa po rrinte në tryezë, iu afrua një grua me një enë alabastri plot parfum të shtrenjtë dhe ia zbrazi mbi krye.

⁸Nxënësit, kur e panë, u zemëruan e thanë: »Pse gjithë ky shpenzim!

⁹Mundi të shitej shtrenjtë e t’u jepej skamnorëve!«

¹⁰Jezusi e hetoi këtë gjë e u tha: »Po pse po ia prishni kësaj gruaje? Ajo bëri vepër të mirë ndaj meje.

¹¹Skamnorët i keni gjithmonë me vete, e mua nuk më keni gjithmonë.

¹²Ajo, vërtet, duke e zbrazur këtë parfum mbi trupin tim, e bëri atë që të më bëjë gati për varrim.

¹³Për të vërtetë, po ju them: kudo që do të predikohet - në botën mbarë - Ungjilli, do të thuhet në përkujtimin e saj edhe kjo që bëri.«

¹⁴Atëherë njëri prej të Dymbëdhjetëve - ai që quhet Judë Iskarioti, shkoi te kryepriftërinjtë

¹⁵dhe u tha: »Çka po më jepni e unë po jua dorëzoj?« Ata i caktuan tridhjetë sikla të argjendta.

¹⁶Qysh atëherë Juda kërkonte rastin e volitshëm për ta tradhtuar.

¹⁷Të parën ditë të Bukëve të pabrume, iu afruan Jezusit nxënësit dhe e pyetën: »Ku dëshiron ta bëjmë gati darkën e Pashkëve?«

¹⁸Ai u tha: »Shkoni në qytet te filani dhe thoni: Mësuesi thotë: koha ime është ngjat! Te ti do të kremtoj Pashkët me nxënësit e mi.«

¹⁹Nxënësit bënë si u urdhëroi Jezusi dhe e përgatitën darkën e Pashkëve.

²⁰Kur u bë natë, Jezusi u ul në tryezë bashkë me të Dymbëdhjetët.

²¹Ndërsa po hanin, ai u tha: »Për të vërtetë po ju them: njëri prej jush do të më tradhtojë!«

²²Të trishtuar për së tepërmi, zunë ta pyesnin njëri pas tjetrit: »A mos jam unë, Zotëri?«

²³Ai u përgjigji: »Ai që po e ngjyen kafshatën me mua në pjatë - ai do të më tradhtojë.

²⁴Po, Biri i njeriut patjetër po shkon sikurse është në Shkrimin shenjt për të. Porse: vaj për atë njeri që po e tradhton Birin e njeriut! Më mirë do të kishte qenë për të të mos kishte lindur aspak!«

²⁵Atëherë e pyeti edhe Juda, tradhtari i tij: »A mos jam vetë, Mësues?« »E the vetë! - i përgjigji Jezusi.«

²⁶Ndërsa po hanin, Jezusi mori bukën, i dha lavdi Hyjit, e theu, ua dha nxënësve të vet e tha: »Merrni, hani: ky është korpi im!«

²⁷Pastaj mori kelkun, u falënderua, ua dha e tha: »Pini prej tij të gjithë,

²⁸sepse ky është gjaku im - gjaku i Besëlidhjes - që do të derdhet për të gjithë në shpërblim të mëkateve.

²⁹Unë po ju them: qysh tash nuk do të pi më kësi fryti hardhie deri atë ditë, kur, bashkë me ju, do të pi - një verë të re - në Mbretërinë e Atit tim.«

³⁰Dhe, pasi kënduan himnin, dolën për të shkuar në Malin e Ullinjve.

³¹Atëherë Jezusi u tha: »Të gjithë ju sonte do ta humbni besimin në mua. Sepse Shkrimi shenjt thotë: ‘Do t’i bie bariut e dhentë e tufës do të shpërndahen!’

³²Porse, kur të ngjallem, do të shkoj para jush në Galile.«

³³Atëherë Pjetri i përgjigji: »Po qe se edhe të gjithë do ta bjerrin besimin në ty, unë assesi nuk do ta bjerr besimin në ty!«

³⁴Jezusi i tha: »Për të vërtetë po të them: shi sonte, para se të këndojë gjeli, tri herë do të më mohosh!«

³⁵Pjetri i tha: »Po edhe në qoftë se duhet të vdes bashkë me ty, nuk do të të mohoj!« Kështu thanë edhe të gjithë nxënësit tjerë.

³⁶Atëherë Jezusi mbërriti me nxënës në një kopsht, që quhej Gjetsemani dhe u tha: »Rrini këtu, derisa unë të shkoj njatje e të lutem.«

³⁷Mori me vete Pjetrin dhe dy bijtë e Zebedeut. Atëherë filloi të trishtohej e të ngushtohej.

³⁸E u tha: »Shpirtin ma kaploi një trishtim që çon në vdekje. Qëndroni këtu dhe rrini zgjuar me mua!«

³⁹Pastaj u largua pakëz, ra me fytyrë përdhe e lutej: »Ati im, nëse është e mundur, largoje prej meje këtë kelk mundimesh! Megjithatë, le të bëhet, jo si dua unë, por si do ti.«

⁴⁰Dhe u kthye te nxënësit, i gjeti fjetur dhe i tha Pjetrit: »Si kështu s’mundët të rrini zgjuar me mua as për një orë të vetme?

⁴¹Rrini zgjuar e lutuni të mos bini në tundim! Shpirti, vërtet, është i gatshëm, por trupi është i ligshtë.«

⁴²Prapë shkoi të dytën herë e u lut: »Ati im! Nëse s’mund të kalojë ky kelk mundimesh pa u pirë prej meje, u bëftë vullnesa jote!«

⁴³U kthye përsëri dhe i gjeti fjetur, sepse gjumi ua kishte rënduar sytë.

⁴⁴I la, prapë u largua dhe u lut edhe të tretën herë duke përsëritur të njëjtat fjalë.

⁴⁵Atëherë u kthye te nxënësit e u tha: »Flini tashmë e pushoni! Ja, arriti ora, kur Biri i njeriut po u bie në dorë mëkatarëve.

⁴⁶Ngrituni të shkojmë! Ja, po afrohet tradhtari im!«

⁴⁷Ndërsa ai ende po fliste, ja, erdhi Juda - njëri prej të Dymbëdhjetëve, e me të një turmë e madhe e armatosur me shpata e me shkopinj. E kishin dërguar kryepriftërinjtë e pleqtë e popullit.

⁴⁸Tashti tradhtari u kishte dhënë këtë shenjë: »Kë unë të puth - u kishte thënë - ai është! Atë kapni!«

⁴⁹Menjëherë iu afrua Jezusit e i tha: »Të falem, Mësues!« - dhe e puthi.

⁵⁰Jezui i tha: »Mik, kryej punën tënde!« Atëherë u afrua turma. Çuan dorë në Jezusin dhe e kapën.

⁵¹Kur qe, njëri prej atyre që ishin me Jezusin, çoi dorën, nxori shpatën e vet, i ra shërbëtorit të kryepriftit dhe ia preu veshin.

⁵²Atëherë Jezusi i tha: »Ktheje shpatën tënde në vend të vet! Sepse të gjithë ata që kapën për shpate, prej shpatës edhe do të vdesin.

⁵³A ndoshta ti kujton se unë nuk mund t’i lutem Atit tim dhe se Ai nuk kishte për të m’i dërguar menjëherë dymbëdhjetë legjione engjëjsh?

⁵⁴Mirëpo, si atëherë do të plotësoheshin fjalët e Shkrimit shenjt, sipas të cilave duhet të ndodhë kështu?«

⁵⁵Atëherë Jezusi iu drejtua turmës: »Dolët me shpata e me shkopinj të më zini si të isha unë cub. E pra, ditë për ditë rrija me ju duke mësuar në Tempull, e nuk më kapët.

⁵⁶Por, të gjitha këto ndodhën për të shkuar në vend Shkrimet e profetëve.« Atëherë të gjithë nxënësit e lanë e ikën.

⁵⁷Tashti, ata që e kapën Jezusin, e çuan te kryeprifti Kajfë, ku ishin tubuar skribët e pleqtë.

⁵⁸Pjetri e ndoqi prej së largu deri në oborr të kryepriftit. Hyri brenda dhe po rrinte me shërbëtorët për të parë si do të merrte fund puna.

⁵⁹Krerët e priftërinjve e tërë Këshilli i lartë kërkonin dëshmi të rrejshme kundër Jezusit për ta vrarë.

⁶⁰Por nuk gjetën, edhe pse u paraqitën shumë dëshmitarë të rrejshëm. Në fund u paraqitën dy

⁶¹e thanë: »Ky njeri ka thënë: ‘Unë mund ta rrënoj Tempullin e Hyjit e mund ta ndërtoj rishtas për tri ditë.’«

⁶²Atëherë u çua kryeprifti e i tha: »Ti s’po përgjigjesh fare për sa këta po dëshmojnë kundër teje?«

⁶³Por Jezusi heshtonte. E kryeprifti i tha: »Po të përbej me Hyjin e gjallë, na thuaj, a je ti Mesia, Biri i Hyjit?«

⁶⁴Jezusi i përgjigji: »Ti the! E unë po ju them: Mbas tashit do ta shihni Birin e njeriut duke ndenjur në të djathtën e të Gjithpushtetshmit dhe duke ardhur mbi retë e qiellit.’«

⁶⁵Atëherë kryeprifti i shqeu petkat e veta e tha: »Shau Hyjin! Ç’na duhen më dëshmitarët? Qe, pra, vetë e dëgjuat blasfeminë.

⁶⁶Ç’ju thotë mendja?« »Meriton të vdesë! - përgjigjën ata.

⁶⁷Atëherë filluan ta pështyjnë në fytyrë, t’i bien grushta e disa tjerë flakaresha

⁶⁸dhe i thoshin: »Na trego, o Krisht, kush të ra?«

⁶⁹Ndërkaq Pjetri rrinte përjashta, në oborr. Kur qe, iu afrua një shërbëtore e i tha: »Edhe ti ishe me Jezu Galileasin.«

⁷⁰Por ai, para të gjithëve, i ra mohit me këto fjalë: »Nuk di ç’po thua!«

⁷¹Dhe, ndërsa po i afrohej derës për të dalë jashtë, e vuri re një shërbëtore tjetër e u tha të pranishmëve: »Ky ishte me Jezu Nazarenin.«

⁷²E ai prapë e mohoi me be: »As që e njoh atë njeri!«

⁷³Pakëz më vonë, u afruan ata që ishin aty e i thanë Pjetrit: »Vërtet, edhe ti qenke një prej tyre! Ja, edhe mënyra e të folurit tënd të zbulon!«

⁷⁴Atëherë Pjetri ia nisi të lëshojë be e rrufe se nuk e njihte atë njeri. S’vonoi, këndoi gjeli!

⁷⁵Atëherë Pjetrit i ra në mend fjala që ia pati thënë Jezusi: »Para se të këndojë gjeli, tri herë do të më biesh mohit.« Doli përjashta dhe qau me lot për faqe.