Kundër krerëve që shtypin vegjëlinë, Kundër profetëve mëditës, etj.

¹Mandej thashë: »Dëgjoni, princa të Jakobit, ju, o krerë, të shtëpisë së Izraelit: Po a s’është detyrë juaja ta njihni drejtësinë?«

²Por ju e urreni të mirën dhe e doni të keqen! Ju njerëzve ua rrjepni me dhunë lëkurën e prej eshtrave ua shpulponi mishin!

³Ia hanë mishin popullit tim, lëkurën ia rrjepin, eshtrat ia copëtojnë, siç pritet mishi që piqet në tavë, porsi mishi që zihet në vegsh!

⁴Një ditë do ta thërrasin në ndihmë Zotin, por Ai s’do t’i dëgjojë, fytyrën e vet atë ditë prej tyre do ta fshehë, për veprat e këqija që bënë!

⁵Kështu thotë Zoti kundër profetëve që e ngashnjejnë popullin tim, që parakallëzojnë paqen nëse kanë çka të bluajnë me dhëmbë, e, nëse ndokush nuk ua mbush gojën, ata kundër tyre shpallin luftë!

⁶Këndej, në vend të vegimit natë do të keni, terr do të keni në vend të zbulimit; mbi profetë do të perëndojë dielli, dita errësirë do t’u bëhet.

⁷Veguesit do t’i mb’lojë marrja e dijësit të turpëruar do të mbesin, të gjithë buzët do t’i mbulojnë, sepse s’kanë prej Hyjit përgjigje.

⁸Kurse unë jam plot fuqi me forcën e Shpirtit të Zotit, me drejtësi e me guxim për t’ia kumtuar Jakobit fajin e Izraelit, mëkatin e tij!

⁹Dëgjoni këtu, princa të shtëpisë së Jakobit, edhe ju, gjykatës të shtëpisë së Izraelit, që në iri e keni drejtësinë, që shtrembëroni çdo të drejtë,

¹⁰që e ndërtoni me gjak Sionin, me padrejtësi Jerusalemin!

¹¹Për dhurata krerët e tij gjykojnë, për shpërblim mësojnë priftërinjtë e tij, profetët e tij profetojnë për pare. E guxojnë në Zotin të mbështeten kur thonë: ‘Pse a s’është Zoti mes nesh? E keqja mbi ne s’do të bjerë!’

¹²Ja, prandaj, për fajin tuaj, arë për lavër do të bëhet Sioni, grumbull gurësh do të bëhet Ruzalemi, Mali i Tempullit pyll i dendur!