III. KTHIMI I IZRAELIT E PAMJE E MIRË PËR TË ARDHMEN, Kthim i çiltër i Izraelit kah Hyji, etj.

¹Do ta paguajë Samaria se u çua kundër Hyjit të vet: trimat do të bien prej shpatës, foshnjat do të bëhen kortarë, shtatzënave do t’u çahet barku!

²Kthehu, o Izrael, te Zoti, Hyji yt, faji yt që more në thua!

³Bëni gati fjalët e uratës edhe kthehuni kah Zoti e thoni: ‘Na shlyej fajet, prano të mirën që mund të bëjmë e do të kushtojmë frytin e buzëve tona.

⁴Asyria s’do të na shpëtojë, kalit në shpinë nuk do t’i hypim as s’do t’i thërrasim më ‘Hyjnitë tona!’ veprat e duarve tona, sepse në ty bonjaku e gjen mëshirën.’

⁵»Do t’ua shëroj pabesnikinë, do t’i dua me bujari, sepse m’u largua zemërimi prej tyre.

⁶Vesë do të jem për Izraelin, porsi lili do të lulëzojë, si cedri në Liban do të lëshojë rrënjët.

⁷Hapët e drejtë do t’i shtrijë gemat, bukurinë do të ketë të ullirit, era e tij erë e Libanit.

⁸Do të vijnë të rrinë nën hijen time, do të bëjnë të përparojë gruri, porsi vreshti do të ngallisë verë të përmendur si vera e Libanit.

⁹Efraimi ç’ka më me idhuj të përbashkët? Unë e vështroj e kujdesem për të. Unë si bredhi gjithmonë i blertë: prej meje të vjen fryti yt!«

¹⁰Kush është i urtë, t’i marrë vesh këto, Kush është i mençur, do t’i dijë këto! Të drejta janë rrugët e Zotit e të drejtët nëpër to ecin, ndërsa të këqijtë në to marrin në thua.