Të gjithë kapitujt

Siracidi · Kapitulli 20

Paradokset, Fjalët e papërshtatshme, etj.

33 vargje

1Sa më mirë është të qortosh se ta mbash hidhërimin; atij që e pranon gabimin pranoja lutjen.

2Tredhak zhvirgjërues i virgjërës

3është ai që me dhunë do të mbajë drejtësinë!

4Sa mirë është kur i qortuari e vërteton së është penduar! Kështu i ikën mëkatit të vullnetshëm.

5Dikush hesht e çmohet i mençur, një tjetri s’i hyn gjuha në gojë e bëhet i urrejtshëm.

6Dikush hesht, pse s’di të përgjigjë, një tjetër hesht pse e di kohën e përshtatshme.

7Njeriu i mençur hesht deri në çastin e volitshëm, llafazani e marrani s’e presin rastin.

8Kush flet tepër bëhet i urryeshëm, e ai që i jep vetes tepër liri, bëhet i neveritshëm.

Paradokset

9Dikush edhe në fatkeqësi nxjerr fitim, por ka edhe dobi që sillet në dëm.

10Ka dhuratë që s’ka farë dobie e ka dhuratë që vlen dyfish.

11Ka lavdi që çon në përvujtërim, dhe që nga përvujtërimi e lartëson kokën.

12Ka që blen shumë gjëra me çmim të vogël, e ndërkaq e paguan shtatëfish.

13I urti me fjalë e bën veten të dashur, kurse përkëdheljet e të marrit shkojnë hupës.

14Dhurata e të marrit nuk të del e dobishme, sepse syri i tij dëshiron të nxjerrë shtatëfish:

15jep pak e fyen shumë, goja e tij e hapur si goja e lajmshpallësit /tellallit/.

16Sot huazon e nesër kërkon ti kthehet: njeriu i tillë është i neveritshëm.

17I marri thotë: “Skam mik, sgjej falënderim për bamirësitë e mia.”

18Sepse ata që po hëngërkan bukën e tij na qenkan fjalëkëqij! Sa herë e sa shumë njerëz do ta vënë në lojë!

19Sepse çka ka nuk e ndan me shpirt të drejtë edhe gjithashtu për çka s’ka s’është në kujdes.

Fjalët e papërshtatshme

20Më mirë të rrëzohesh për tokë se të gabosh me gjuhë: kështu rënia e mëkatarëve vjen papritmas.

21Njeriu i pahir përrallë e pakripë: gjendet në gojën e të pagdhendurve.

22Fjala e urtë svlen gjë në gojën e të marrit, sepse nuk e thotë në kohë të përshtatshme.

23Ka nga ata që i ndalon të mëkatojnë skamja e në kohë të pushimit nuk i bren ndërgjegjja.

24Ka nga ata që birren nga turpi i shekullit, humbasin për faqen e të marrit.

25Ka edhe nga ata që prej turpit i premton ndonjë gjë mikut dhe e bën armik pa nevojë.

Gënjeshtra

26Njollë e keqe në njeriun gënjeshtra dhe është vazhdimisht në gojën e të pagdhendurve.

27Më mirë brac se trillues gënjeshtrash: por të dy do të trashëgojnë rrënimin.

28Sjellja e njeriut që gënjen është e pandershme, turpi e përcjell vazhdimisht.

Urtia

29Bisedë mbi urtinë: I urti e nderon veteveten me fjalë, njeriu i mençur u pëlqen të mëdhenjve.

30Kush punon tokën e vet, do të ketë të korra të mëdha, kush vepron drejt, rrit vetveten e kush u pëlqen të mëdhenjve, i shpëton paudhësisë.

31Dhuntitë e dhuratat i verbojnë sytë e gjykatësve, e si tapa në gojë i shmangin qortimet e tyre.

32Një urti e mbajtur fshehur e visari që sshihet, ç’dobi prej të dyve?

33Më i mirë është ai që e fsheh padijen e vet sesa ai që e fsheh dijen e vet.