Të gjithë kapitujt

Siracidi · Kapitulli 23

Përbetimet, Fjalët e ndyta, etj.

38 vargje

1O Zot, Ati e Zotëruesi i jetës sime, mos më lësho tekave të tyre dhe mos lejo të humbas për shkak të tyre.

2Ku ta gjej atë që tu sjellë frushkull mendimeve të mia, që të bëhet disiplinë urtie për zemrën time, që të mos m’i falë gabimet e mia e fajet e mia të mos mbesin pa ndëshkuar,

3që të mos shtohen gabimet e mia, e të mos shumohen fajet e mia, mëkatet e mia e të bie për tokë para kundërshtarëve të mi dhe të gëzojë mbi mua armiku im?

4O Zot, Ati e Hyji i jetës sime, mos më lësho në tekat e tyre!

5Mos më jep assesi sy krenarie dhe flake larg meje çdo dëshirim epshor.

6Zhduki prej meje dëshirimet trupore të ulta, që epshet e ulëta të mishit e të gjakut të mos më mbizotërojnë dhe mos më lësho në dorë të dëshirave të pandershme të pangishme e të turpshme.

Përbetimet

7Zotërimi i gojës: Dëgjoni, bijtë e mi, si mbizotërohet goja! Kush ta ruajë atë, s’do të gabojë më buzë e s’do të bjerë në vepra shumë të këqija.

8Njeriu zihet në lak për shkak të buzëve të veta edhe për shkak të tyre rrëzohet llafazani e krenari.

9Gojën tënde mos e mëso të bëjë be: të shumta janë rëniet për shkak të saj.

10Mos e përmend shpesh Emrin e Hyjit dhe mos u përziej në emrat e shenjtërve, sepse s’do të mbetesh i pandëshkuar.

11Sepse, sikurse skllavi që vazhdimisht mbikëqyret s’ka se si të mbesë pa plagë, kështu edhe ai që përbetohet e për çdo gjë merr nëpër gojë Emrin e Zotit, s’do të mbesë i pastër prej mëkatit.

12Njeriu që betohet shumë, mbushet me faje, prej shtëpisë së tij s’do të largohet plaga.

13Nëse e lë mangu, faji i tij mbi të do të bjerë, e, nëse betohet në rrenë, mëkaton dyfish.

14Nëse përbetohet kot, nuk do të jetë i pafajshëm: shtëpia e tij do të mbushet me të zeza.

Fjalët e ndyta

15Është një tjetër mënyrë të të foluri që duhet krahasuar me vdekjen: kurrë mos u gjettë në trashëgimin e Jakobit!

16Të gjitha këto larg qofshin prej të përshpirtshmëve që të mos zhgërryhen në mëkate.

17Mos e mëso gojën tënde në fjalë të ndyta: sepse me to bën mëkat me fjalë.

18Kujto babain e nënën tënde kur të rrish mes njerëzve të mëdhenj,

19me qëllim që të mos habitesh para tyre e të sillesh si i marrë nga vesi i keq, të poshtërosh vetveten, do të parapëlqesh të mos kishe lindur dhe do ta mallkosh ditën e lindjes sate.

20Njeriu i mësuar të flasë fjalë poshtëruese, kurrë gjatë tërë jetës së tij s’mund të ndreqet.

Mëkatet e fëlligështisë

21Dy lloje njerëzish i shumojnë mëkatet e i treti lloj sjell mbi vete hidhërimin e humbjen:

22epshi i ndezur si zjarri djegës, që nuk fiket po nuk shfreu

23dhe njeriu që bën fëlligështi në trupin e vet: nuk pushon deri sa zjarri ta ketë shuar.

24Fëlligështarit çdo bukë i është e shijshmë: s’do të pushojë deri të vdesë.

25Njeriu që mëkaton në shtratin e vet, përbuz në shpirt të vet e thotë: “Kush më sheh?

26Terri më rrethon e muret më fshehin, askush përreth s’më shikon, kë të kem frikë? Fajet e mia s’do ti bien në mend të Tejetlartit”;

27se kupton se syri i Tij sheh gjithçka, sepse e dëbon prej vetes druajtjen ndaj Hyjit frika e njeriut të tillë. Vetëm sytë e njerëzve të tillit i shtinë frikë

28e se di se sytë e Zotit janë shumë më të ndritshëm se dielli, që i shikojnë të gjitha udhët e njerëzve e thellësitë e oqeanit dhe shohin deri skutat më të fshehta të zemrës së njerëzve.

29Hyji Zot të gjitha i ka të njohura edhe më përpara se të krijoheshin, kështu, edhe pasi i ka krijuar, të gjitha i sheh.

30Të tillin do ta gjejë ndëshkimi në udhët e qytetit, do të mundohet të ikë porsi zogu i pelës, por, ku s’do ta presë, aty do të kapet,

31dhe do të jetë çnderim për të gjithë sepse nuk e kuptoi frikën e Zotit.

Gruaja kurorëshkelëse

32Kështu i ndodh edhe gruas që e lë burrin e vet dhe i lind trashëgimtarë me njeri të huaj.

33Sepse, më së pari e ka shkelur Ligjin e të Tejetlartit, së dyti ka bërë faj kundër burrit të vet, së treti ka bërë fëlligështinë e kurorëshkeljes dhe nga një njeri i huaj ka lindur trashëgimtarë.

34E tilla do të nxirret para bashkësisë e do të bëhet shqyrtimi i fëmijëve të saj.

35Fëmijët e saj nuk do të lëshojnë rrënjë dhe gemat e saj nuk do të japin fryte.

36Kujtimin e vet do ta lërë në mallkim dhe çnderimi i saj kurrë nuk do të shlyhet.

37Të gjithë ata që mbesin pas saj do ta dinë se s’ka asgjë më të mirë se frika e Hyjit, asgjë më të ëmbël se zbatimi i urdhërimeve të Zotit.

38Është nder i madh të ndiqen gjurmët e Zotit, sepse jeta e gjatë vjen prej Tij.